Bu fotoğrafta, çikolataya batırılmış tavuk ayakları görülüyor. Üstte, bir tavuk ayağının çikolataya batırılma anı ve ardından üzerine renkli şekerlemeler serpilmiş hali gösteriliyor. Altta ise bir adam, elinde çikolatalı tavuk ayağıyla farklı ifadeler takınıyor. Fotoğrafın komikliği, tavuk ayaklarının genellikle yenilebilir bir şey olarak düşünülmemesinden ve bunun yerine tatlı bir çikolata kaplamasıyla sunulmasından kaynaklanıyor. Adamın ilk fotoğraftaki gülümsemesi, bir nevi "yapıyorum ve sonuçtan memnunum" havası verirken, ikinci fotoğraftaki şaşkın ve biraz da iğrenmiş ifadesi, bu garip fikrin tadının nasıl olabileceği konusundaki tereddütleri ve komik tepkisini yansıtıyor. Bu, beklenmedik ve absürt bir kombinasyonun yarattığı mizahı gösteriyor.

Fotoğrafta, A5 Japon Wagyu bifteği, ketçap ve ısıtılmış McDonald's patates kızartmasıyla servis ediliyor. Espri, son derece kaliteli ve pahalı bir et olan Wagyu'nun, sıradan ve daha az rafine yiyeceklerle (ketçap ve McDonald's patates kızartması) birlikte sunulmasıdır. Bu, lüks ve sıradanlığın, pahalı ve ucuzun yan yana getirilmesiyle oluşturulan bir tezatlık. Bu tezatlık, hem görsel olarak hem de zihinsel olarak bir şaşkınlık yaratır ve mizah unsurunu oluşturur. Pahalı bir yemeğin, basit bir yemekle servis edilmesi, zenginliğin ve alışkanlığın yan yana gelerek eğlenceli bir durum yaratmasına neden olur.

Fotoğrafta, toprak üzerine yerleştirilmiş, çeşitli sebzeler, salata malzemeleri ve baharatlarla donatılmış bir masaüstü servis görülüyor. Masada, yemek takımları yerine, sebzeler ve salata malzemeleri direkt olarak servis ediliyor. Açıklamada "Çatal yok" ifadesi, geleneksel çatal-bıçak kullanımı yerine, sebzeleri ve salataları doğrudan masa üzerinde hazırlayıp yemenin sıra dışı bir şekilde sunulduğunu belirtiyor. Bu, yemek yeme tarzının biraz farklı olduğunu, belki de daha doğal ve pratik bir şekilde sunulduğunu ima ediyor. "Toprağa da biz ekseydık mk" ifadesi ise, bu sıra dışı servis tarzına bir mizah unsuru katarak, şaşırtıcı ve biraz da ironik olduğunu vurgular. Genel olarak fotoğraf ve açıklama, sıradışı bir servis tarzını ve bu tarzın mizahını yansıtıyor.

Resimde, Twitter'da @orhnck kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te Starbucks'ta sıra beklerken, cheddarlı çörek alan bir kişinin ve bununla ilgili yapılan muhabbetin anlatıldığı, biraz da alaycı bir dille yazılmış bir şikayet/anlatım yer alıyor. "Abi diyor ki 'o lezzet beklemeye değer ahaha'. Senin ben samimiyetsizliğini s.keyim ibnenin evladı. Dandirik çörek mk, anan evde yapsa yemezsin." kısmı, çörek alan kişinin, bekleme süresinin uzunluğu ve çörek hakkındaki ironik yorumuyla, kişinin biraz da alaycı ve belki de biraz kızgın bir tavır sergilediğini gösteriyor. "Samimiyetsizliğini s.keyim" ifadesi, oldukça kaba ve olumsuz bir ifade. "Dandirik çörek" ifadesi de, çörek hakkında aşağılayıcı bir anlam ifade ederek, samimiyetsizliğe karşı öfkenin yoğunluğunu vurguluyor. "Anan evde yapsa yemezsin" ifadesi ise, hem çörek konusunda hem de genel olarak kişinin tavrında abartılı ve sinirli bir durum olduğunun altını çiziyor. Özetle, tweette, bekleme süresinin ve çörek hakkında yapılan tartışmanın alaycı bir şekilde anlatılarak, kişinin sinirli ve olumsuz bir duygu içinde olduğu anlaşılıyor. Joke, kişinin sinirli olmasının abartılı ve kaba bir anlatımı üzerinden kurulmuş.

Görüntüde, muhtemelen Hindistan'da bir sokak yemeği yerinde, Meksika turistlerinin Hint yemeklerini denediği bir sahne yer alıyor. Görünen o ki, turistler yemeklerin tadını bekledikleri gibi bulmuyor. Görüntünün altındaki Türkçe yazı, "Meksikalı turist Hindistan yemeklerini deniyor ve lezzet serüveni istediği gibi gitmiyor" ifadesiyle durumu özetliyor. "Este" kelimesi ise, İspanyolca'dan alınmış muhtemelen "bu" anlamına gelen ve bağlam gereği, oradaki yiyeceğin veya olayın ifade edilmek istenen kısmı olduğuna işaret eden bir kelime. Dolayısıyla espri, turistlerin beklediği Hint yemeklerinin tadının beklentilerine uygun olmadığını, yani turistlerin alıştıkları tat ve lezzet serüveninin Hindistan'da istedikleri gibi gelişmediğini vurguluyor. Görsel ve yazı bir arada, turizm ve kültür karşılaştırması üzerinden bir mizah anlayışı oluşturuyor.

Fotoğrafta ağzında bir lokma yeşillik olan bir adam var. Adamın yüzündeki ifade, yeşilliği pek sevmediğini gösteriyor. Şaka şu ki, adamın yeşilliği sever gibi davranmaya çalışıyor ama yüzündeki ifade gerçek duygularını belli ediyor. **Türkçe:** Fotoğrafta ağzında bir lokma yeşillik olan bir adam var. Adamın yüzündeki ifade, yeşilliği pek sevmediğini gösteriyor. Şaka şu ki, adamın yeşilliği sever gibi davranmaya çalışıyor ama yüzündeki ifade gerçek duygularını belli ediyor.

Resimde üç erkek arkadaş görünüyor. Sağdaki erkek arkadaş, sol taraftaki diğer iki arkadaşın bir şey söylediğini düşünerek bakıyor. Ortadaki arkadaş, sağdaki arkadaşın düşüncesini okuyup ağzına bir parmak koyarak, "Şşşşt!" sesi çıkarıyor. Sol taraftaki arkadaşın ise, sağdaki arkadaşın kendisini dinlediğini anlayamadığını anlatan bir ifade ile baktığı görülüyor. Bu resimde, bir arkadaşın diğer iki arkadaşın konuşmasını dinlediğini düşünmesi, ancak aslında onların kendisini konuştuğunu fark etmemesi üzerine yapılan bir espriye gönderme yapılıyor. Resimde kullanılan "Şşşşt!" sesi, sağdaki arkadaşın düşüncelerini duyabilecekleri imajını yaratıyor ve böylece espri daha da vurgulanıyor. Bu esprinin Türkçe karşılığı: "Arkadaşlar beni konuşuyor sanıyor ama aslında ben onları konuşuyorum" şeklinde ifade edilebilir.

Fotoğrafta, saçları uzun, sakallı bir adamın yüzü görülebilir. Adam bir sıvıya doğru eğilmiş, yüzü sıvıya çok yakın ve dudakları sıvının yüzeyine değecek kadar yakın. Sıvı kahverengi renkte, çamurlu ve kirli görünüyor. Fotoğrafın komikliği, adamın bu kirli, içilmez görünen sıvıyı içmek üzere olması. Adamın bu sıvıyı içmek zorunda kalmış gibi bir görünümü var. Bu fotoğraf, insanların bazen yapmak zorunda kaldıkları ama aslında istemedikleri şeyler için bir metafordur. Örneğin, çok işten yorulduğunda, kendine zorla kahve veya çay içmeyi söylemek gibi.

Resimde bir çift, önlerindeki küçük kaselerden kahverengi toz yiyerek görüyoruz. Bu tozun aslında toprak olduğu tahmin ediliyor. Şaka, insanların kendi kendilerine "toprak yediklerini" söyleyerek espri yapmaları ve etrafındakileri güldürmeye çalışmalarıdır.

Resimde, gazete kağıdı üzerine konmuş bir tabak karides ve bir cam bardak portakal suyu görünüyor. Ayrıca resimde iki adet kaşık ve bir bıçak var. Resimdeki espri, Karides'in İtalyan mutfağında çok yaygın olmasına rağmen, Türk kültüründe daha çok "meze" olarak kabul edilmesinden kaynaklanıyor. Fotoğraf, İtalyan mutfağına bayıldığını söyleyen ancak aslında Karides yediğini gösteren bir durumdan bahsediyor. Daha basit bir şekilde, fotoğraf "İtalyan mutfağını seviyorum ama aslında meze yiyorum" demek istiyor.