Resimde Ayasofya'da ünlü kedisi Gli görüyoruz. Kedinin hastalandığı ve ilgiden dolayı rahatsızlandığı, artık ayrı bir odada yaşayacağı yazılmış. Resimde kedi oldukça mutsuz görünüyor, yani aslında kedinin "ilgiden" değil "yalnızlıktan" dolayı rahatsızlanmış olması bir espri unsuru.

Fotoğrafta, Mehmet Soylu'nun Twitter hesabından bir gönderi görüyoruz. Gönderi, eşinin ailesiyle ilk kez tanışmaya gittiği zaman yaşanan bir olayı anlatıyor. Ortamın güzel ve kalabalık olduğunu ve televizyonda Ankara'da çekilen bir Türk filminin yayınlandığını belirtiyor. Aniden bir pavyon sahnesi çıktığında, Mehmet Soylu "aa burası Mega Show değil mi?" diye soruyor ve herkes susuyor. Bunun üzerine "ölüm gibi bir şey oldu ama kimse ölmedi" diye espri yapıyor. Espri, pavyon sahnesinin ortaya çıkmasıyla herkesin birden susup garip bir sessizliğin hakim olmasını, sanki ölümcül bir olay yaşanmışçasına karşılıyor. Tabii ki kimse ölmemiş, ancak Mehmet Soylu'nun esprili yaklaşımıyla komik bir durum yaratılmış.

Fotoğrafta, ağaçlı, geniş ve temiz bir caddede bisiklet süren bir kişi görünüyor. Cadde, kaldırımlarla ve çiçek kutuları/bitki saksılarıyla düzenlenmiş. Güneşli bir günde, ağaçların gölgesi kaldırım döşemesinin üzerine düşmüş. Fotoğrafın içindeki mizah, muhtemelen "bisiklet yolu" veya "bisiklet şeridi" kavramına vurgu yapıyor. Bu cadde, sadece bisiklet sürücülerinin değil, yürüyüş yapanların da kullandığı bir alana benziyor. Yani, bisiklet şeridi belirlenmiş değil, herkes kullanıyor. Bu, şehir planlaması veya ulaşım politikaları ile ilgili hafif bir mizah duygusu taşıyor. Belki de "herkesin kendi yolunu bulduğu" gibi bir durumu ironik bir şekilde gösteriyor. Fotoğrafta, ağaçların gölgelediği, kaldırımlı bir yaya yolu/bisiklet yolu görünüyor. Yolda tek başına bir bisiklet sürücüsü var. Yolun üzerinde, muhtemelen farklı renklerde işaretler (nokta şeklindeki) var. Bu işaretler, belki de bir oyun veya sanat etkinliğiyle ilgili olabilir. Fotoğrafta bir espri yok gibi görünüyor. Sadece bir kentsel alanın günlük bir manzarası. Eğer bir espri varsa, o espri fotoğrafın içinde değil, fotoğrafa bakış açımızda gizli kalmış olabilir. Ek bilgi olmadan, fotoğrafa dair bir espri veya ironi çıkarılamaz.

Görüntüde bir belediye toplantısı salonunun içi. Salonun ön kısmında, masanın etrafında oturan kişiler, muhtemelen belediye meclis üyeleri veya halka açık bir toplantıya katılanlar. Salonun arka tarafında ise seyirciler için oturma yerleri var. Fotoğrafın mizah değeri, toplantıda bulunan kişilerin ifadelerinin veya beden dillerinin şaşırtıcı, gülünç ya da ilginç olması ihtimalinden kaynaklanıyor olabilir. Genellikle, ciddi bir konu hakkında konuşulurken, toplantıda bulunanların duruşları veya hareketleri, esprili veya beklenmedik bir durum yaratabilir. Mizah, konuya ilişkin bir yorum veya ironik bir durumdan kaynaklanabiliyor olabilir. Bu nedenle, görselde neyin komik olduğu tam olarak anlaşılabilmesi için toplantının konusu veya konuşulan konunun bilinmesi gereklidir. Görüntüde, bir belediye toplantısı veya benzeri bir resmi toplantı salonunun içi yer alıyor. Salonun ön kısmında, masaların ve koltukların olduğu bir oturma düzeni bulunmakta. Salonun arkasında ve etrafında ise izleyici koltuklara sahip sıralar var. Toplantı masalarında oturan kişiler, olasılıkla konuyu tartışıyorlar. Şaka, toplantıdaki insanların, konunun ciddiyetine karşın, belki de sıkıcı veya anlamsız bir konu üzerine düşünür gibi veya tartışırken çok ciddi olmayan bir tavırla ya da aşırı rahat görünüyor olmaları ile ilgilidir. Bu, gerçek hayattaki resmi toplantıların, bazen sıkıcı veya önemsenmeyen konulara kadar uzayabileceğini, ya da toplantıdakilerin kendilerini o kadar rahat hissettiklerini vurgulamaktadır. O halde şaka, toplantıların resmiyetine karşın insanların davranışları arasındaki çelişkiye dayanıyor.

Resimde iki fotoğraf yan yana gösteriliyor. Üstteki fotoğraf 1958 yılında çekilmiş, siyah beyaz ve eski bir fotoğraf. Fotoğrafta bir çocuk elinde gazetelerle koşarak "Yazıyor, yazıyor!" diye bağırarak geçiyor. Alttaki fotoğraf ise renkli ve günümüzde çekilmiş. Aynı sokakta, yaşlı bir adam, elinde gazetelerle duruyor. Fotoğrafta anlatılan şaka, zamanın geçişi ve insanların yaşlanmasının bir parodisi. Şaka, yıllar geçmesine rağmen insanların değişmeyen alışkanlıklarını ve toplumda değişmeyen bazı meslekleri komik bir şekilde ele alıyor. Aynı sokakta, aynı işi yapan, fakat zamanın etkisiyle yaşlanmış bir adamın görüntüsü, izleyiciye güldürmeyi amaçlıyor.