Fotoğrafta, 1994'te dondurulmuş bir embriyodan doğan bir bebek ve embriyonun mikroskop altındaki görüntüsü yer alıyor. Fotoğrafta, "dünyanın en yaşlı bebeği" olarak adlandırılan bu bebek için, teknik olarak 90'lardan olmasına rağmen 2020'lerde doğan birinin durumu üzerine esprili bir yorum yapılıyor. Espride, bebeğin, sanki 90'larda doğmuş gibi hissetmesi ve 2020'lere uyum sağlaması zorluğu üzerine bir düşünce yer alıyor.

Görüntüde, açık renkli bir zeminde, muhtemelen bir et işleme tesisinde veya benzer bir yerde, bir kişi bir kürek veya benzeri bir araçla zemindeki ince, toz gibi bir maddeyi süpürüyor. Zemin üzerinde madde, sanki bir şeylerin döküldüğü ve bir şekilde dağıldığı izlenimi veriyor. Mizah, muhtemelen, kişinin zeminde, özellikle de et işleme ortamında bulunabilecek bir şeyle uğraşıyor olması ve bu maddeyi toz gibi gösterme tarzıyla ilgili. Kişinin bu maddeyi süpürmeyi nasıl seçtiği veya bu madde ne kadar dağılmış görünüyor ve kişinin süpürme yöntemi, zemin temizleme işini abartılı ve komik bir duruma getirerek komik bir yan etki yaratıyor. Süpürülmesi gereken madde, toz ya da un gibi daha masum şeyler değil de, et işleme tesisinde olabilecek daha tuhaf bir madde olabilir ve bu varsayım mizahı artırır.

Fotoğraf, duvarında dev bir devre kartı deseni olan bir odanın içini gösteriyor. Oda, iki kanepe, iki sehpa, iki tabure ve bir televizyon içerir. Ancak, devre kartı deseni, duvarın ortasına yerleştirilmiş televizyonun "bağlantı noktasını" temsil etmektedir. Bu fotoğraftaki espri, duvarın televizyonu "bağlamak" için kullanılabilen gerçek bir devre kartı gibi görünmesindedir. Oysa televizyon, gerçek bir devre kartı yerine, devre kartının üzerine yerleştirilmiş basit bir ekran olarak gösterilmektedir. Bu da devre kartı deseniyle televizyon arasında bir çelişki yaratmaktadır. **Türkçede espri şöyle açıklanabilir:** Fotoğraf, dev bir devre kartı deseniyle süslenmiş bir odanın içini gösteriyor. Odadaki televizyon, devre kartının tam ortasında yerleştirilmiş gibi görünüyor ve sanki devre kartı televizyonu "bağlıyor"muş gibi bir izlenim veriyor. Ancak, gerçekte televizyon, devre kartı yerine bir duvar süsü olarak kullanılıyor ve bu nedenle devre kartı ile televizyon arasında bir uyumsuzluk söz konusu. Fotoğrafta, duvara monte edilmiş bir televizyon ve oyun konsolu var. Televizyonun altında da bir ses sistemi bulunuyor. Görüntünün ilginç yanı, televizyonun, konsolun ve ses sisteminin, duvarın üzerinden geçen kablolarla birbirine bağlı olması. Kablolar, sanki konsolun ve ses sisteminin, televizyonla olan ilişkisini "gizlice" ifade ediyor gibi duruyor. Kablolar, televizyona, konsola ve ses sistemine, "sessizce" bağlanmış gibi görünüyor. Bu fotoğrafın espri konusu ise, bir oyun konsolunun televizyona bağlanmasının ne kadar karmaşık olabileceğinin "abartılı" bir şekilde gösterilmesi. Bu durum, özellikle de evde ev elektroniği sistemini kurmaktan veya onarmaktan anlamayanlar için komik olabilir. Fotoğrafta bir ev eğlence sistemi kurulumu var. TV'nin altında bir ses sistemi var ve her şey duvara monte edilmiş farklı cihazlarla karmaşık bir kablo yığınıyla birbirine bağlı. Şaka, kabloların olağanüstü karmaşık ve düzensiz olması, ancak yine de her şeyin çalışmasıdır. Bu, kablo karmaşıklığının yaygın bir sorunu ve çoğumuzun deneyimlediği bir şey olduğunu gösteriyor. Kısacası, fotoğraftaki şaka, çok karmaşık ve düzensiz kablolama düzenine rağmen ev eğlence sisteminin başarılı bir şekilde çalışması.

Resimde, iki kız karakter ve bir erkek karakter görülüyor. İlk kız, karanlık ve goth bir tarzda giyinmiş ve "Ben senin tarununum" yazıyor. İkinci kız, çiçekli bir elbise giymiş ve "Gerçekten mi?" yazıyor. Üçüncü karede, sakallı bir adam ve iki ayın ortadan bölünmüş halde olduğu bir gece manzarası görülüyor. Adam "Vay amk" yazıyor. Bu resimdeki espri, "erkekler zaman makinesiyle geçmişe gidip kadınların görünüşünü değiştirdikleri" şeklinde bir mizahı temsil ediyor. İlk kızın goth tarzı, ikinci kızın ise daha klasik bir tarzı temsil ediyor. Bu durum, erkeklerin zaman makinesini kullanarak kadınları daha "geleneksel" bir görünüme dönüştürdüklerini göstermek için bir alegori olarak kullanılmış. Son karede, "iki ayın" ortadan bölünmüş hali ise geçmişe gittikten sonra oluşan bir yan etkiyi gösteriyor olabilir. Genel olarak, bu resim, erkeklerin kadınlara karşı sahip olduğu stereotipik görüşlere ve kadınların görünüşüyle ilgili toplumsal baskılara mizahli bir şekilde gönderme yapıyor.

Resimde, mavi ışıklarla süslenmiş bir odada oturmuş, bir kadını görüyoruz. Kadın, kendisini biraz rahatsız hissediyor gibi görünüyor, çünkü koltukta otururken ellerini sıkıca tutuyor. Bu resimde bir espri yok. Bu sadece bir kadınla bir koltuk resmidir.

Resimde, şeffaf, gözlük benzeri bir cihaz ve üzerindeki dijital arayüz görünüyor. Cihazın üzerinde, modern bir akıllı telefon arayüzüne benzeyen uygulamalar ve simgeler mevcut. Arka planda ise, lüks bir otomobil ve gri tonlarda bir oda görülüyor. Fotoğrafın potansiyel bir espri unsuru, cihazın gerçekçi görünümüne ve çevredeki gerçekçi ve lüks ortamın, akıllı telefon ekranına benzeyen cihazın, "gerçek dünyada" ne kadar uygulanabilir olduğunu ima etmesi olabilir. Dolayısıyla, potansiyel espri, şimdiye kadar hayal ürünü olan bir teknolojinin, günümüzün gerçekliği ile nasıl bütünleşebileceği üzerine kurulu olabilir. Akıllı gözlükler yerine akıllı telefon ekranı kullanan insanın, dijital bilgiyi gerçek dünyada kullanma şeklinin son derece gerçekçi ve lüks bir ortamda olduğunu görmedeki bir zıtlık olabilir. Fotoğrafta, şeffaf bir ekranlı, akıllı gözlükler benzeri bir cihaz görülüyor. Ekranda, bir akıllı telefon arayüzü gibi simgeler ve bilgiler yer alıyor. Arka planda ise, bir Bugatti spor otomobilinin arka kısmı görünmektedir. Fotoğrafın mizahı, akıllı gözlüklerin gösterdiği bilgilerin ve otomobilin, gerçek dünyanın bir yansıması veya hayal dünyasının bir parçası olması halinde, gerçeğin bulanık olduğu bir durumu vurguluyor. Kullanıcı akıllı gözlükler ile çevresindeki dünyayı izlerken veya etkileşime girerken, arka plandaki otomobil gerçek mi yoksa bir hayal ürünü mü onu sorgulamamızı sağlıyor. Bu da gerçeklik algısı ve sanal gerçeklik arasında bir zıtlık yaratmaktadır.

Kızlar zaman makinesiyle siyahpostal Ben senin torununum. Gerçekten mi? Erkekler zaman makinesiyle kullanır mısın baba Kaynak

Fotoğrafta iki Fenerbahçe taraftarı yer alıyor. Genç taraftarın boynunda taktığı atkının üzerine Fenerbahçe'nin kuruluş yılı olan 1907 yazılmış. Yaşlı taraftarın ise daha büyük bir atkı taktığı ve atkı üzerine "Fenerbahçe 1907" yazıldığı görülüyor. **Fıkra:** Genç taraftar yaşlı taraftara "Amca bu atkı nasıl güzelmiş? Nereden aldın?" diye sorar. Yaşlı taraftar ise "Oğlum bu atkı benim dedemden kalma. 1907'den beri ailemizde duruyor. Aile yadigarı." der.

Resimde bir sosyal medya uygulamasının profil düzenleme ekranı görüyoruz. Ekranda "2030 yılından geldim, tüm kehanetleri bir bir gerçekleştirdim" başlığı ve bu başlığın altında "super.komedi" kullanıcı adı yazıyor. Ekranın alt kısmında kullanıcı adı tekrar yer alıyor ve bu kullanıcı adı üzerine kırmızı bir daire çizilmiş. Bu da bu hesap üzerinden paylaşımı yapan kişilerin, bu başlıkla ve bu kullanıcı adıyla yaptığı paylaşımı kendilerine atıfta bulunarak esprili bir şekilde yaptıklarını gösteriyor. Kısacası, paylaşımın amacı kendilerini komik bir şekilde takdim etmek ve takipçilerini eğlendirmek.

Fotoğrafta, bir plajda, şezlongda uzanmış iki kişinin ayakları görünüyor. Şezlongun üzerine örtülmüş bir havlu, sadece ayaklarının görünmesini sağlıyor. "Abi sen 24. yüzyıldan mı geliyorsun" yazısı, insanların gelecekte ayakları ile ilgili tuhaf bir moda trendi olduğu izlenimi yaratıyor. Bu, bir mizah unsuru olarak kullanılmış ve insanları güldürmeyi amaçlıyor.

Fotoğrafta, yüzü bulanıklaştırılmış bir çocuğun kırmızı bir kazak giydiği ve bir ağaçlık alanda oturduğu görülüyor. Resmin altındaki tweet'te "Cumhuriyet" hesabından, çocuğun "2030'dan geldim" dediğini ve bunun insanların şok olmasına yol açtığını söylüyor. Bu, zaman yolculuğu ve gelecekten gelen insanların konularıyla dalga geçen bir mizah örneğidir.

Resimde üç adam var. Soldaki adam, "Gelecekten geliyoruz, İzzet Yıldızhan'ın metalik takım elbisesine ihtiyacımız var... Çabuk onu çıkar bize ver" diye bağırıyor. Ortadaki adam ise bir silah tutarak "Harbi mi?" diye soruyor. Sağdaki adam ise, "General çabuk olun, zaman kapısı kapanmak üzere!" diyerek uyarıyor. Şaka, İzzet Yıldızhan'ın metalik takım elbisesine duyulan aşırı hayranlık ve bu elbisesinin ne kadar özel olduğunu ima etmesinden kaynaklanıyor. Elbise, adeta bir zaman kapısı gibi gösteriliyor ve insanlar onu almak için gelecekten bile gelip uyarılar veriyor. Bu, Yıldızhan'ın popüler kültürdeki yerini ve imajını abartılı bir şekilde gösteren komik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, plajda iki kişi güneşlenmek için şezlonga uzanmış durumda. Üzerlerindeki şemsiye çok kısaymış, sanki şemsiye 24. yüzyıldan gelmiş ve günümüzde insanların boyu uzadığı için şu anki boyumuza uygun değilmiş gibi. Bu görseldeki espri, şemsiyenin kısa oluşuyla, 24. yüzyıldan gelmiş bir şemsiyenin günümüz insanlarına kısa gelebileceği fikrini birleştirerek komik bir durum yaratıyor.