Resimde, Michelangelo'nun "İnsanlığın Yaratılışı" tablosu parodisi var. Orijinal tabloda, Tanrı'nın elinin bir insanın eline dokunması, insanın yaratılışını temsil eder. Bu parodide ise, Tanrı'nın eli, bir kadının ayak parmağına dokunuyor. Bu, "İnsanlığın Yaratılışı" tablosunun dini, kutsal anlamını, modern ve cinsel bir bağlamda yeniden yorumlayarak, bir mizah anlayışını yansıtıyor. Bu mizah, din ile popüler kültür arasındaki farkı ve modern zamanlardaki yorumları vurgulamaktadır. Joke, kutsal olanın modern hayata uyarlanması ve "Tanrı'nın parmağı"nın modern dünyadaki cinsellik temalarıyla bağlantı kurulmasıyla kurulur.

Fotoğrafta büyük bir kilise iç mekanı görülüyor. Beyaz mermer duvarlar, freskler ve ikonlar ile süslenmiş. Kilise içinde, merdivenler ve orta kısımda, büyük bir kapı ile ayrılmış bölmeler mevcut. Fotoğrafın altında Türkçe olarak "Mimar Selîm'in Hz. Meryem'in ölen oğlu anısına yaptığı ev" yazıyor. Bu, bir şaka içeren bir açıklama. Çünkü Mimar Sinan, çok ünlü bir Osmanlı mimarıdır. Bu kilise ise muhtemelen daha sonraları yapılmış ve Mimar Sinan ile ilgili bir şaka yapılmış. Yani, gerçekte bu yapının Mimar Sinan tarafından yapılmadığı, ama o gibi bir mimar tarafından yapılmış olduğu ima ediliyor ve böylece bir ironik anlatım var.

Resimde Sistine Şapeli'nin tavanı görülüyor. Şapelin tavanı Michelangelo tarafından boyanmış ve çok sayıda dini figür resmedilmiş. Bu resimdeki espri ise insanların vücutlarını tapınak gibi görmesi ve dövme yaptırmaktan kaçınmasıyla alakalı. "Vücudum bir tapınak" diyen insanların Sistine Şapeli'nin tavanına benzer şekilde boyanmış bir vücutlarının olmadığı gözler önüne seriliyor. Yani, tapınak denilince akla gelen görkemli ve sanat dolu bir yapı, insanların vücutlarındaki dövmelerle çelişiyor.

Resimde, bir mağazanın önünde insanların uzun bir kuyrukta beklediğini görüyoruz. Mağazanın tabelasında "Bin yıl sonra yerine outlet kuruldu" yazıyor. Fıkra, bin yıl sonra insanların hala aynı şekilde, outlet mağazalarında indirimli ürünler için sırada bekledikleri gerçeğini komik bir şekilde yansıtıyor. **Özetle, fıkra insanların alışveriş alışkanlıklarının bin yıl sonra bile değişmediğini mizah yoluyla ele alıyor.**

Resimde, üstte bir "zeytin burnunda çıkarılan bir fresk" görülmektedir. Freskte insanların çevrelediği bir kadın, kutsal bir metin tutmaktadır. Altta ise, aynı mekanda bir outlet mağazası görülmektedir. Fıkra, eski zamanlarda insanların kutsal metinlerin bulunduğu bir yerde ibadet ederken, günümüzde ise aynı yerde insanların alışveriş yaptığı bir mağaza olmasıyla ortaya çıkmaktadır. Yani, eski zamanların kutsal ve önemli bir yeri, günümüzde ticarete hizmet eden bir mekan haline gelmiştir.