Fotoğrafta, "Crypto Fergani" adlı bir X (eski adıyla Twitter) kullanıcısının bir gönderisi yer alıyor. Kullanıcı, 2,5 milyon doları olan birinin yıllık %9,25'lik bir getiriyle (yani 325 bin dolar) stres ve risk olmadan pasif gelir elde edebileceğini belirtiyor ve "İnsanlar neden bunu yapmıyor?" diye soruyor. Ancak, bu gönderinin altında "Okuyucuların eklediği ve bilmek isteyebileceğiniz bağlam" başlığıyla bir açıklama bulunuyor. Bu açıklama, kullanıcının matematiksel hesabının yanlış olduğunu ve bahsettiği tasarruf oranının gerçekçi olmadığını belirtiyor. **Şakayı veya hicvi açıklamak gerekirse:** Şaka, kullanıcının "pasif gelir" ve "stres, risk yok" gibi ifadelerle suni bir şekilde basitleştirdiği bir durumu ele alıyor. %9,25 gibi yüksek bir yıllık getiri oranı, özellikle "stres ve risk olmadan" elde edildiğinde, finansal piyasalarda oldukça nadir ve genellikle yüksek risk içeren yatırımlarla ilişkilidir. Gönderinin altındaki düzeltme, aslında bu "şakayı" daha belirgin hale getiriyor. Çünkü kullanıcının iddiasının yanlış olduğunu söyleyerek, aslında kullanıcının ne kadar saf veya yanıltıcı bir iddiada bulunduğunu ortaya koyuyor. "Neden insanlar bunu yapmıyor?" sorusu da alaycı bir şekilde, çünkü belirtilen koşullarda böyle bir getiri elde etmek mümkün değil. Bu, finansal okuryazarlığı düşük veya insanları yanlış yönlendiren kişilere karşı bir hiciv olarak yorumlanabilir.

Resimde, Twitter'da bir kullanıcı olan "utku" tarafından paylaşılan bir mesaj görülüyor. Mesaj, "ne kadar harcadığına bakmazsan ne kadar harcadığını dert etmezsin" şeklinde. Bu, bir tür özlü ifade, hayat felsefesi veya mizah içeren bir gözlem. Özünde, bir şeyin değerini, harcadığınız çabayı, zamanı veya parayı önemsemezseniz, onu da dert etmeyeceğinizi anlatıyor. Yani dikkatsizce harcama yaparsanız, bu konuda endişelenmezsiniz. Dolayısıyla, "harcamayı önemsememek" ile "dert etmeme" arasında bir ilişki kurulmuş ve mizahi bir şekilde sunulmuş.

Bu resimde, "witt" adlı bir Twitter kullanıcısının geometri sınavında bir üçgen olup olmadığı sorulan bir şekil üzerine konuştuğu bir sohbet geçiyor. Öğrenci şeklin bir üçgen olduğunu söylüyor, ancak sınav onu bunu nasıl bildiğini kanıtlamasını istiyor. Öğrenci ise "Ne diyorsun, üçgen zaten işte, baksana!" diyor. Şaka, öğrencinin temel geometri prensiplerini bilmesine rağmen soruyu sorduğu için sınavın aşırı derecede resmi ve saçma olmasına dayanıyor. Bu, öğrencilerin zorlayıcı sorulardan ziyade basit cevaplarla daha çok ilgilendiği geometri derslerindeki ortak bir deneyime gönderme yapıyor.