Fotoğrafta, bir sebze-meyve pazarında, tezgahlarda çok sayıda taze ürün sergileniyor. Elma, üzüm, domates, portakal gibi ürünler tahta kasalarda yığılmış halde görülüyor. İki satıcı, ürünlerin başında müşterilere hizmet veriyor gibi görünüyorlar. Arka planda ise daha başka tezgahlar, binalar ve sokak trafiği de seçiliyor. Bu fotoğrafta herhangi bir espri veya şaka bulunmamaktadır. Fotoğraf, sıradan bir pazar görüntüsünü yansıtmaktadır.

Bu fotoğrafta bir elin üzerinde tutulan kırmızı bir elma görülüyor. Elmanın üzerinde yeşil bir yaprak ve elma sapı da var. Fotoğrafın üzerinde "Bro why does my apple look so... apple?" (Abi elmam neden bu kadar... elma gibi görünüyor?) şeklinde bir yazı bulunuyor. Bu esprinin komikliği, "elma gibi görünmek" ifadesinin zaten elmanın doğasında var olan bir özellik olması ve bu durumun sorgulanmasının absürtlüğünden kaynaklanıyor. Yani, bir elmanın elma gibi görünmesi o kadar doğal ki, bunu sormak gereksiz ve komik bir durum yaratıyor. Bu durum, sanki birinin "Bu su neden bu kadar ıslak?" diye sorması gibi bir mantıksızlık içeriyor.

Fotoğrafta, beyaz bir zemin üzerinde siyah harflerle yazılmış bir metin bulunuyor. Metin, bir kadının hayatındaki dönüm noktasının, sabah uyandığında "Benim kendime saygım var" dediği an olduğunu ifade ediyor. Buradaki esprili nokta, bir kadının kendi değerini fark etmesi, kendine saygı duymaya başlamasının hayatında bir dönüm noktası olarak görülmesidir. Bu, genellikle toplumsal cinsiyet rolleri ve kadının toplumdaki yeri ile ilgili bir ironi içerir. Çünkü bir kadının "Benim kendime saygım var" demesi, uzun süren bir içsel mücadele veya özgüven eksikliğinin aşılmasıyla ilgili olabilir. Bu söz, aynı zamanda, kadının kendi değerini keşfetmesi, kendi kararlarını vermesi ve hayatına sahip çıkması anlamına gelir.

Fotoğrafta, sakallı ve kel bir adamın bulanık bir fotoğrafı var. Üstte "İç sesim aniden fazla anlamlı bir cümle kurunca" yazısı bulunuyor. Altta ise "Yazar, Düşün Emekçisi" ifadesi görülüyor. Esprinin ana fikri, insanın bazen iç sesinden gelen, beklenmedik derecede derin ve anlamlı cümleler duyduğunda hissettiği şaşkınlık veya ironik durum. Bu ifade, genellikle kendi düşünce yapımızla dalga geçmek veya beklenmedik bir zeka parıltısı yakaladığımızda ortaya çıkan bir mizah anlayışını yansıtır. Fotoğraftaki adamın ifadesi de bu şaşkınlığı veya hafif bir hayreti ima ediyor.

Resimde, genç bir çocuğun yarı uzanmış, yarı oturmuş bir şekilde, başını elinin üzerine koymuş hüzünlü bir ifadeyle yatıyor. Resmin üzerinde Türkçe'de "UYUSAK RÜYALAR KANDIRIYOR UYANSAK İNSANLAR İYİ GECELER" yazıyor. Bu, uyanıkken yaşadıklarımızın gerçekliğinin, rüyalarımızda gördüklerimizden daha güzel olmaması ya da umut vaat etmemesinden dolayı bir hüzün, belki de hayal kırıklığı hissine gönderme yapıyor. Çocuğun haliyle birlikte, rüyaların gerçek hayattan daha iyi olmasını isteyen ancak umutlarının hayal kırıklığına uğradığını ifade eden bir ironi var. Dolayısıyla espri, yaşamın hayal kırıklıklarına ve rüyaların hüzünlü gerçeklikle olan uyumsuzluğuna bir bakış açısı sunuyor.