Fotoğrafta üstte ve altta altışar adet yan yana dizilmiş yuvarlaklar bulunuyor. Bu yuvarlakların içleri yeşil renkli bir sıvı ile doldurulmuş, ancak her yuvarlakta sıvının seviyesi farklı. Bazılarının içi tamamen boş, bazılarının ise yarısı veya daha fazlası dolu. Üstteki yuvarlakların altında "İlerleme, bu şekilde gözlemlenebilir." yazıyor. Buradaki espri, ilerlemenin doğrusal ve hep yukarı doğru gitmesi gerektiği algısıdır. Yeşil sıvıların giderek artan seviyeleri, tipik bir ilerleme göstergesi olarak yorumlanabilir. Alttaki yuvarlakların altında ise "Ancak bu da bir ilerleme örneğidir." yazıyor. Bu ikinci satırda ise yuvarlaklardaki sıvı seviyeleri rastgele bir şekilde dağılmış görünüyor. Bazı yuvarlaklar boşalmış, bazıları dolmuş. Buradaki espri ise, ilerlemenin her zaman düzenli ve beklenen şekilde olmayabileceği, bazen gerilemelerin veya dalgalı bir seyir izlemenin de "ilerleme" olarak kabul edilebileceği fikridir. Yani ilerleme, mutlaka hep en iyiye doğru gitmek zorunda değildir; değişim ve hareketin kendisi de bir ilerleme olarak görülebilir.

Fotoğrafta, mor bir arka plan üzerinde "Kurbağaları kim adlandırdıysa %100 doğru tahmin etmiş. O şeyler kurbağa" yazan bir metin yer alıyor. Metnin altında, yüzü görünen bir kişi ve sağ üst köşede küçük bir profil fotoğrafı bulunuyor. Ayrıca bir kalp simgesi ve 1.3M sayısı ile "GULDUM.NET" yazısı da görülüyor. Şaka şu: "Kurbağa" kelimesinin kurbağaların görünüşüne ve doğasına çok uygun olduğu, bu nedenle adlandırmayı yapan kişinin isabetli bir seçim yaptığı düşüncesi üzerine kurulu. Kelime oyununa dayalı bir mizah anlayışı sergileniyor.

Görüntüde, Ahmet Kasap adlı bir kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, kullanıcının annesiyle arasında geçen bir diyalog yer alıyor. Kullanıcı eve geldiğinde annesi ona şehir dışına neden gittiğini soruyor. Kullanıcı, "Kafa dağıtmaya gittim anne," diye cevap veriyor. Annesi ise, "Nereye gitsen kafan seninle gelir öyle kafamı dağılır," diyor. Paylaşım, "Sokrates yemin ederim" ifadesiyle son buluyor. Espri, kullanıcının kafa dağıtmak için şehir dışına gitmesine rağmen annesinin, kafanın aslında kendisiyle birlikte olduğu ve bu nedenle hiçbir yere gitmenin fayda sağlamayacağı şeklindeki yorumu üzerine kurulu. Sokrates'in ismi kullanılarak, bu düşüncenin bir felsefi çıkarım gibi sunulması da mizahi bir öğe katıyor. Yani anne, kişinin zihinsel sorunlarının mekan değiştirmekle çözülmediğini, sorunların kişinin kendisinde olduğunu ironik bir şekilde vurgulamış oluyor.

Resimde bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi sahibi "Virgie" isimli bir kullanıcı ve gönderinin konusu, bir sorunu çözemeyeceğini anlamak ile ilgili. Tweet'in Türkçe kısmı, "Bir meseleyi çözemeyeceğini anlamak da çözmektir." şeklinde. Bu, bir sorunun çözülemez olduğunu kabul etmenin aslında bir nevi çözüm olduğunu ifade eden ironik bir ifade. Yani, bir problemi çözemeyeceğinizi kabullenmek, onu çözebilmenin bir yolu olabilir. Zihinsel rahatlama, çabaların boşa gittiğini anlamaktan geçebilir anlamında, biraz absürt ve felsefi bir mizah içeriyor.

Fotoğrafta, bir kişinin elinde, açık kahverengi karton bir pankart tuttuğu görülüyor. Pankartta Türkçe olarak "GÖNÜL EKTİĞİNİ BİÇMİYOR BEN BÖYLE BİR ŞEY EKMEDİM" yazıyor. Bu, bir şaka veya ironik bir ifade. "Gönül ektiğini biçmiyor" atasözü, eylemlerin sonuçlarının zamanla ortaya çıkabileceği, ve her eylemin karşılığının gelecekte gelebileceği anlamına gelir. "Ben böyle bir şey ekmediğim" ifadesi ise, kişinin iyi niyetli, olumlu bir şey yaptığı halde beklenmedik veya olumsuz sonuçlarla karşılaştığını ima ediyor. Bu, kişinin eylemlerinin sonuçlarının planlandığı gibi gerçekleşmediği veya istediği kadar iyi sonuç vermediği durumlar için kullanılan, ironik ve biraz da umutsuz bir ifade. Şaka, bu atasözünün modern bir bağlamda nasıl ironik bir şekilde kullanıldığını ortaya koymaktadır.

Görüntü, Twitter'da Zeki Demirkubuz'un bir paylaşımı ve bunun altındaki bir yanıt. Zeki Demirkubuz, "çünkü zamanında bir cümle söylemek, duvara bir slogan yazmak uğruna insanların vurulduğu bir ülke için burası inanılmaz bir mucize. Bu yüzden burada yavşaklar ve zevzeklerle değil, böyle insanlarla muhatap olmak istiyorum." şeklinde bir tweet atmış. Tweet'te, ifade özgürlüğünün kısıtlandığı, hatta tehlikeli olduğu bir ülkedeki durumun, bugün ki ifade özgürlüğünün büyük bir nimet olduğuna dair bir karşılaştırma yapıyor. "Yavşaklar ve zevzekler" ifadesi de, eleştirdiği insanları, olumsuz bir anlamda, beceriksiz, aptal ya da ahlaksız insanlar olarak nitelendiriyor. "Sırma" isimli kullanıcı ise "neden herkesi engelliyosun abi" diye yanıt vermiş. Bu, Zeki Demirkubuz'un söz konusu düşüncesine, yani insanların görüş farklılıklarına ve eleştirilere tahammülsüzlük/kısıtlılık/sınırlamalar olduğuna, alaycı ve provokatif bir şekilde itiraz ediyor. Özetle, Zeki Demirkubuz'un söylediklerine, "İfade özgürlüğüne sahip olduğumuz ve her şeyi eleştirebileceğimiz, ancak seni rahatsız edecek şeyleri eleştiriyorsun" anlamında eleştiri yapıyor. Joke, Zeki Demirkubuz'un, toplumsal konulara yönelik eleştirisinin ironik ve provokatif bir tarzıyla ifade edilmesinden kaynaklanıyor. Sırma'nın cevabı ise, Zeki Demirkubuz'un düşüncesine alaycı bir yaklaşım sergiliyor.

Resimde, çizgi roman tarzında bir siyasi karikatür bulunuyor. Karikatürde, çeşitli ideolojik gruplardan insanlar (komünist, anarşist, sağcı, solcu, dini, vb.) bir araya gelmiş ve tartışıyorlar. Tartışmaların genellikle sonuçsuz kaldığı ve farklı görüşlerin birbirini anlayamadığı, bir "anlaşmazlık" atmosferi var. Merkezde, "Sosyalist Enternasyonal" başlığı altında, siyasi tartışmaların neden çoğu zaman sonuçsuz ve kişisel hakaretlerle dolu olduğunu eleştiren bir konuşma balonunun içinde bulunan bir tartışma mevcut. Karikatür, insanların farklı görüşlere sahip olmasını ve siyasi tartışmaların genellikle anlaşmazlığa yol açmasını eleştiriyor. "Her siyasi tartışmanın böyle bitmesinden o kadar çok mutlu olan bir insanım ki keşke hep böyle bitsin" gibi bir ifade, tartışmaların sonuçsuz ve kişilerin birbirine saygı duymadan devam ettiğini vurguluyor. Karikatür, siyasi tartışmaların kişiler arası anlayış eksikliğinden ve kişisel hakaretlerden kaynaklanabileceğini ironik bir şekilde gösteriyor. Sonuç olarak, karikatür siyasi tartışmaların anlamsız ve sonuçsuz bir hal aldığını, görüş farklılıklarının karşılıklı saygı ve anlayış olmadan sonuçsuz kaldığını eleştiriyor.

Resimde, Japon animasyon tarzı çizimlerle oluşturulmuş bir meme görülüyor. Gözlük takmış, hafif şaşkın/heyecanlı bir genç adam figürü var. Üstte "filozoflar" yazısı, genç adamın uzun süre konuşmaya meyilli olduğunu ima ediyor. Adamın elinin işaret ettiği yerde ise, uçuşan bir kelebek var ve bunun altına "hiçbir şey" yazılmış. Genç adamın elinin altında ise "saatlerce bunun hakkında konuşabilirim" yazısı yer alıyor. Meme, filozofların karmaşık ve genellikle anlamsız konular hakkında uzun uzun konuşma eğilimlerini satirize ediyor. Kelebeğin "hiçbir şey" olması, filozofların konu seçimlerinin bazen önemsiz ve yüzeysel olabileceğini vurguluyor. Meme, bu durumu bir şekilde komik bir şekilde gösteriyor. "Saatlerce bunun hakkında konuşabilirim" kısmı ise bu konuşmalara karşı yapılan bir ironi içerir.

Resimde, karyoktada yatan, şaşırmış bir çocuk figürü ve onun üzerindeki baloncuk içindeki "BELKİ BU DÜNYA BAŞKA BİR GEZEGENİN CEHENNEMİDİR." ifadesi yer alıyor. Karikatür, çocuğun bu dünyanın başka bir gezegenden gelen bir cehennem yeri gibi algılamasıyla, yani hayatın beklenmedik zorluklarıyla, sıkıcı veya zorlu olduğunu vurgulamaktadır. Bu, günlük hayatta karşılaştığımız zorlukların ve sıkıntıların mizah yoluyla ele alınmasını temsil eder.

Resimde, bir kitaplıkta, mavi bir gömlek veya ceket giyen genç bir çocuk, bir kitap okuyor. Kitaplıkta çeşitli konularda, muhtemelen farklı sınıflarda veya yaş gruplarında kullanılan birçok kitap dizili. Çocuk'un dikkatini çeken kitap, diğer kitaplardan farklı şekilde, sanki o kitabı seçip diğerlerinden daha fazla dikkatini çeken bir şey varmış gibi duruyor. Resimde bir mizah yok. Sadece bir kitaplıkta kitap okuyan bir çocuğun fotoğrafı. Görüntüden çıkarılabilecek herhangi bir espri ya da incelik bulunmamaktadır.

Fotoğrafta, üzerinde "Hiç bir tabela göstermez mutluluğa ne kadar kaldığın" yazılı bir otobüs görünüyor. Burada yapılan espri, otobüsün yolcuları mutlu etmeyeceği, hatta onları daha çok strese sokacağı yönündedir. Çünkü otobüsteki yolcular, tabelaya bakarak gidecekleri yere ne kadar kaldıklarını görmek yerine, bunu görmek için sabırsızlanarak strese gireceklerdir.

https://t.co/nKuuuE6eow wanted @yasatirim Stresten nasıl sivilce cıkabilir aq ya sacmalik resmen ben soyut seylerin bu kadar...

Resimde iki mahkumun bir masada oturmuş konuştuğu görülüyor. İlk sahnede Morgan Freeman, "Sana bir şey söyleyeyim dostum, umut çok tehlikelidir." derken, ikinci sahnede Tim Robbins, "Umut bir insanı delirterbilir" derken başını öne eğmiş ve derin düşüncelere dalmış görünüyor. Bu, "Şaçma" filminin ünlü sahnelerinden biri. Bu mizah, iki mahkumun umut hakkında zıt görüşlerini vurgulayarak ve birinin sözlerini diğerinin daha derin bir anlamda yankılandırarak ortaya çıkıyor. Umut, filmde hayatta kalmak için kullanılabilen, ancak aynı zamanda büyük hayal kırıklığına uğratabilecek karmaşık bir kavram olarak sunuluyor.

Tann Turku korusun! 'anıtla - 3 saat tann yok allah var en - Yanıta - 3 saat sen malsın ikiside aynı ikiside 5 harñi en -...

Resimde Twitter'dan bir ekran görüntüsü var. Bir kullanıcı, "Nietzsche pat diye Tanrı öldü demiş. Ben olsam alışt­ıra alışt­ıra söylerdim. "Tanrı bayıldı", "durumu kötü diyorlar" falan gibi." diye yazmış. Bu espri Nietzsche'nin ünlü "Tanrı öldü" sözüne gönderme yapıyor. Kullanıcı, Tanrı'nın gerçekten ölmediğini, sadece bayıldığını ve insanların bunu kabullenmek için alışmaya ihtiyaç duyduğunu ima ediyor. Espri, Nietzsche'nin felsefesini ve Tanrı'nın ölümünün anlamını ironik bir şekilde yorumluyor.

Ahmet @Ahmetzhroglu Bugün karşıma çıkan şu muhteşem cümle: "Vefatından sonra insanların seni ne kadar çabuk unutacaklarını...

Fotoğrafta, "nihilist31" kullanıcı adlı bir Twitter kullanıcısının "abi diyor koşmayan nereye yetişiyoruz belki duran güzel şeyler vardır" yazdığı bir tweet görülüyor. Bu tweet, insanların sürekli olarak koşuşturup durduğu ve hayatın anlamını düşünmeden yaşadığı, aslında daha önemli olan şeyleri kaçırdığı bir durumu esprili bir şekilde ele alıyor. "Duran güzel şeyler" ifadesiyle yazar, insanın koşuşturmak yerine durup çevresini ve hayatın güzelliklerini fark etmesinin önemini vurguluyor.

Resimde iki küçük çiçeğin, bir beton duvarın köşesinde, adeta oraya ait olmadıkları halde, zor şartlara rağmen hayata tutunmaya çalıştığını görüyoruz. Yukarıdaki yazıda ise, "Ait olmadığımız yerde ki var olma mücadelemizle ve yalnızlığımızla birbirimize çok benziyoruz" yazarak, çiçeğe benzetilmiş ve hayattaki zorluklara rağmen direnen insanların benzerliklerine dikkat çekilmiş. Bu şekilde resimdeki çiçeklerin, insanlara ait olmadıkları yerlerde hayatta kalma mücadelesini simgelediği ve benzerliklerinin vurgulandığı bir gönderi görüyoruz.

Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderide, "Sayfa 88." başlığı altında "birisi demişti ki: 'en kötü gün birisini kaybettiğin gün değildir. ondan sonraki diğer günlerdir.'" yazıyor. Bu gönderi, birisini kaybetmenin acısının o gün değil, sonrasında da devam ettiğini ifade ediyor. Bu durum, "en kötü gün"ün o gün değil, daha sonrasında gelecek günler olduğu düşüncesine dayanarak bir tür ironi içeriyor.