Bu fotoğraf, 1910 yılında Fatsa'da çekilmiş bir kareyi gösteriyor. Fotoğrafta, bir grup üniformalı asker ve sivil yer alıyor. Askerlerin tüfekleri ve şerit mermileri dikkat çekiyor. Ön planda ise, yerde yatan, muhtemelen ölmüş birkaç kişi görülüyor. Bu sahne, dönemin askeri veya siyasi olaylarına dair bir anıyı temsil ediyor olabilir. Fotoğraftaki mizah, doğrudan bir espri şeklinde değil, daha çok siyah mizahın bir örneği olarak yorumlanabilir. Fotoğrafın çekildiği koşullar, belki de bir çatışma veya isyan sonrası elde edilen bir zaferi belgelemek için çekilmiştir. Yerde yatan kişilerin durumu, yaşanan trajediyi ve bu trajedinin bir gurur veya zafer anı olarak kaydedilmesini ironik bir şekilde ortaya koyuyor. Bu tür durumlar, kara mizahın temelini oluşturan "ölümle dalga geçme" veya "acı durumları absürtleştirme" unsurlarını barındırır. Ancak, bu fotoğrafın herhangi bir yerinde belirgin, anlatılacak bir "fıkra" veya bilinen bir şaka unsuru bulunmamaktadır. Fotoğrafın kendisi, tarihi bir belge niteliğindedir ve içindeki mizah, ancak bağlamı ve dönemin sosyo-politik durumu anlaşıldığında daha derinlemesine yorumlanabilir.

Fotoğrafta, 1910 yılı civarında, muhtemelen Balkanlar'daki bir çatışma veya olay sonrasında, ölen askerlerin ve onlara bakan askerlerin görüntüsü yer alıyor. Ölü askerlerin üzerinde silahlar ve kurşun kemerleri görülüyor. Görüntü, o dönemin savaş ve çatışmalarının acımasızlığını ve insan kayıplarını yansıtıyor. Resimde yer alan espri, **"ölülerin de silahlarla gömülmesi"** durumu üzerinden, bir anlamda, **"hâlâ silahlarından vazgeçmeyenler"** (muhtemelen kaybettikleri savaştan sonra bile ölümden sonra bile savaşmayı sürdürenler) veya **"unutulmayan savaşın devamı"** konsepti ile bağdaştırılabilir. Ciddi bir olay sonucunda ortaya çıkan şok edici ve ironik bir sahneyi ironik bir şekilde ele alıyor. Espri, o dönem yaşanan acı olaylara, trajik bir bakış açısıyla bakarak, ironi ve karanlığı bir araya getiriyor. Ancak, bu durum ciddi bir konu, dolayısıyla espri unsuru incelikli bir yorum gerektirir.

Fotoğrafta, muhtemelen 1910 yılı civarında, silahlı Osmanlı askerleri ve muhtemelen düşman birliklere ait ölmüş askerler görünüyor. Askerler fes takmışlar, üzerinde kemerlerde kurşun şeritleri olan üniforma giymişler ve yanlarında tüfekler bulunuyor. Ortada, ölmüş askerler yere serilmiş durumda. Fotoğrafın arka planında, taş duvarlar ve askerlerin grup halinde duruşları görülüyor. Fotoğrafın mizah değeri, askerlerin ölü düşman askerlerinin üzerinde durmaları ve hatta birinin sigara içmesi gibi, trajik bir olayın üstüne konan absürt ve sarsıcı bir tavır sergilemesinden kaynaklanıyor. Bu, savaşın ve şiddetin insanlık dışı, acımasız ve anlamsız yönlerini vurgulayan bir ironi veya kara mizah örneğidir. Bu durum, "savaşın gerçekleriyle yüzleşme" mesajı taşıyabilir, ama bu kesinlikle bir şakadır diyemeyiz, çünkü gerçekler korkunç ve acı vericidir.

Yürü be Hekimoğlu, Ünye Fatsa arası Ordu kuruldu.. ulan ölümden öte köy mü var beee..Ya Bismillah!!! Kaynak

Resimde "ATMA DAA!" yazısı çöp torbalarından yapılmış. Bu espri Ordu Fatsa'da çöp atılmaması için yapılan bir uyarı. Çünkü "DAA" kelimesi "daha" kelimesinin kısaltılmış hali olup, "ATMA DAHA" ifadesi "Çöp atma daha" anlamına geliyor. Çöp torbalarının "daha" kelimesinin yerine "DAA" yazılması da bir espri unsuru.

Fotoğrafta, Ordu Fatsa'daki temizlik işçilerinin, çöp poşetleriyle "ATMA DA A!" yazdığı görülüyor. Şaka, insanların çöp atmamaları gerektiği, aksi takdirde temizlik işçilerinin onları toplamak zorunda kalacağı anlamına geliyor. "DA A" kısmı, sanki işçiler bunu bağırarak söylüyormuş gibi bir ifadeye dönüşüyor.

Fotoğrafta İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth bir Türk pazarında dolaşıyor. Bu fotoğrafta mizah yok. The photo shows Queen Elizabeth II walking through a Turkish market. There is no joke in this picture.