bi adam evinde oturmus onlarca tam ekmek tost, litrelerce kola yanina almis, onunde tost makinasi, taze taze yapip yapip yiyodu evin sal

Resimde, evde, muhtemelen bir oturma odasında, yerde, pembe desenli bir piknik örtüsü üzerine hazırlanmış bir kahvaltı/öğle yemeği görüyoruz. Örtünün üzerinde ekmek, salam, yumurta ve sebze (salatalık, domates) gibi yiyecekler var. Ayrıca, büyük bir televizyon, bir fan ve ahşap bir sehpa da görülüyor. Bir espri yok. Sadece bir evin iç mekanında, yerde düzenlenmiş bir piknik gösteriliyor. İç mekanda piknik yapmanın sıradışı tarafı belki şaşırtıcı olabilir, ama resimde bu durumdan dolayı bir espri yok. Fotoğrafta, bir masa üzerinde, tuvalet kağıdı rulosu, çamaşır suyu şişesi, prezervatifler, bir çikolata, bir şişe viski, farklı bir temizlik ürünü ve muhtemelen bir cinsel oyuncak yer alıyor. Üzerindeki yazı, "Bu gece anal var beyler." şeklinde. Fotoğraf, cinsel içerikli bir şaka içeren ve "anal ilişki" anlamına gelen bir ifadeyi kullanarak, ironik bir şekilde günlük eşyaların bir araya getirilmesini gösteriyor. "Anal" kelimesinin bu bağlamda kullanımı, bu eşyaların beklenmedik ve olasılıkla uygunsuz bir şekilde bir araya getirildiği anlamına gelmektedir. Bu nedenle, fotoğraf, belirli bir cinsel içerikli durum ve etkinliğe gönderme yapmaktadır.

Fotoğrafta, bir balkon veya teras üzerinde, muhtemelen çocuk Yusuf ile piknik yapıldığı görülüyor. Üst kısımda, bir masa üzerinde patates kızartması, bisküvi, kola ve bir fincan kahve/çay var. Alt kısımda ise Yusuf, küçük bir çocuk, balkonun bir köşesinde, aynı yemeklerle piknik yapıyor, ama çok daha küçük bir alanda ve daha sade bir şekilde. Bu, bir "alt metin" veya "ironik mizah" örneği. Çocuk Yusuf, piknik yapmanın göründüğü kadar kolay, şık ve rahat olmadığını gösteriyor. Zengin, doyurucu, bol miktarda yiyecek bulunan, ilk fotoğrafın rahatlığı ile, balkon köşesinde, sınırlı alan içinde, aynı malzemeler ile, basit bir şekilde, piknik yapmak zorunda kalması, aslında bir hayat gerçeği ve mizah kaynağı haline gelmiş. Görüntüdeki durumun komik tarafı, hayatın genellikle biraz basitçe veya zayıf veya az olan unsurlarıyla karşılaştırılarak ortaya konuluyor.

Fotoğrafta, üstte bir piknik masası ve altında ise bir balkon manzarası görünüyor. Piknik masasında içecek, atıştırmalıklar, çerezler ve çatal bıçak bulunuyor. Balkonda ise bir çocuk oturmuş, piknik masasında bulunanlarla aynı içeceklerden ve atıştırmalıklardan yiyor. Şaka, çocuğun piknik masasında bulunanlardan aldığı yiyecekleri balkonunda yemesiyle ilgili. Bu durum, çocuğun "evdeki yiyecekleri çalıyor" imajını yaratıyor. Ancak, çocuğun aslında piknik masasının kendisinin değil, başka birinin piknik masası olduğu ve o da kendi piknik masasında kendi yiyeceklerini yediği düşünülüyor. Yani, fotoğraftaki çocuğun bir yandan da evdeki yiyecekleri çalıp yediği gibi yanlış bir algı yaratıyor.

Fotoğrafta iki farklı sahne var. Üstteki sahnede bir masa üzerinde yiyecekler ve içecekler var. Alttaki sahnede ise bir çocuk oturuyor. Fotoğrafın altına yazılan "Piknik" sözü, üst sahnenin bir piknik görüntüsü gibi gösterilmesine rağmen alt sahnedeki çocuğun ev ortamında olduğu ve aslında piknik yapmadığı anlamına geliyor. Yani espri, gerçekte piknik yapılmıyor gibi gösterilen bir sahneyle piknik yapılmıyor gibi gösterilmesiyle ilgili. Türkçede bu espri, "Piknik" yazısına rağmen çocuğun evde oturmasıyla komik hale geliyor. Bu durum, "piknik" adı altında evde basit bir yemek yendiğini ima ediyor ve güldürüyor.

Resimde bir çocuğun balkonda, yastıklar üzerine oturmuş, yemek yediği görülüyor. Çocuğun yanında bir bardak ve içecek görülebiliyor. Görselde kullanılan "Piknik" yazısı ve çocuk'un balkonda yemek yemesi mizah yaratıyor. Çünkü piknik yapmak için genellikle doğaya çıkılır, çocuğun ise balkonda yastıklar üzerinde oturması ve "Piknik" yazısı bir tezatlık oluşturuyor. Bu şekilde, görselde çocuğun balkonda keyifli bir piknik yaptığı ve bunu "Piknik" başlığıyla paylaştığı, ancak bunun ironik bir şekilde yorumlanması gerektiği vurgulanıyor.

Fotoğrafta, bir balkon üzerinde iki farklı piknik sahnesi gösteriliyor. Üstte, bir adamın sofrası; çay, cips, kola ve kek ikramları var. Altta ise aynı adamın, bu sefer bir çocuğun, sofrasını hazırladığı, çay, kek, kola ve cipslerle dolu olduğu, görülüyor. Bu komikliğin özünü anlamak için, Türk kültüründeki "çocuk" ve "yemek yeme" algısına göz atmamız gerekiyor. Türk toplumu genel olarak çocukları "küçük" görür ve onları "özellikle" besler. Bu nedenle, üstteki sahne bir yetişkinin, alttaki ise çocuğun "yemek yeme" algısına uygun olarak hazırlanmış bir "yemek" sahnesini gösteriyor. Bu sahneleri karşılaştırdığımızda, Türk kültüründe "çocukların yemek yeme algısı" ve "yetişkinlerin yemek yeme algısı" arasındaki farklılığı görebiliyoruz. Bu fark, komikliği yaratan temel unsurdur.