Fotoğrafta, üzerinde yanmış, kirli bir fırın tepsisi görülüyor. Tepsi, yıllarca kullanılmış ve temizlenmemiş gibi görünüyor, üzerinde yanık lekeleri ve yağ birikintileri var. **Şakanın Açıklaması:** Metin, "Yo, it's 2026. Y'all can go ahead and let this pan go now" şeklinde. Bu, tepsinin o kadar eski ve kullanılmış göründüğünü, sanki 2026 yılındaymışız gibi eskimiş olduğunu ve artık atılıp yeni bir tane alınması gerektiğini mizahi bir dille ifade ediyor. Tepsinin ne kadar kirli ve eski olduğu, şakanın ana unsurunu oluşturuyor. Yani, tepsinin durumu, sanki üzerinden uzun yıllar geçmiş gibi bir etki yaratıyor ve bu da komik bir abartı unsuru taşıyor.

Fotoğrafta, bir şefin bir yemek tabağına (muhtemelen pizza veya benzeri) malzemeler yerleştirdiği stilize bir resim var. Yemeğin içinde balık, domates, mantar, karides gibi çeşitli deniz ürünleri ve sebzeler bulunuyor. Resim canlı renklerle boyanmış ve 90'ların sonlarındaki restoran dekorasyonlarını anımsatıyor. Esprinin nedeni ise şu: Fotoğrafın üzerindeki metin, "1997'de bir restorana gittiğinizde duvarda böyle şeyler olması özleniyor" şeklinde. Bu, genellikle 90'larda popüler olan, gösterişli ve biraz da kitsch restoran dekorasyonlarına bir gönderme. Şimdilerde modern ve minimalist tasarımlar daha yaygın olduğu için, bu eski tarz dekorasyonlara duyulan özlemi mizahi bir dille ifade ediyor.

Videoda bir stüdyo ortamında üç kişi bulunuyor; sağdaki kişi gitar çalarken soldaki kişi konuşuyor ve gülüyor. Videonun başlığı ile görüntüler arasında bir tezatlık olup, konuşmacının neşeli tavrı ve arka plandaki ortam mizahi bir durum yaratıyor.

Videoda bir televizyon programında iki erkek ve bir kadın konuk birbiriyle sohbet etmektedir. İlk karelerde bir erkek sigara içerken, son karede yanındaki kadın kolunu onun omzuna atmaktadır.

Videoda, beyaz bir piyanonun başında oturan bir sanatçı, elinde tuttuğu bir enstrümanla coşkulu bir şekilde şarkı söylerken arkasındaki orkestra eşlik etmektedir. Sahnedeki diğer müzisyenler ve şef performansın bir parçası olarak görülürken, sonraki karelerde konsere katılan izleyicilerin alkışladığı ve keyif aldığı anlar gösterilmektedir. Eski bir kayıttan alınmış görüntüler, dönemin sahne atmosferini yansıtmaktadır.

Fotoğrafta, toprak bir zeminde, muhtemelen parkta veya bahçede, küçük çocuklar oynuyor. Çocuklardan biri, mavi bir kova dolu toprak ve çamurla oynuyor. Diğer çocuklar da çevrede. Fotoğrafın üst kısmında "turkish nostalgia" yazısı var, bu da Türkçe'de "Türk özlemi" anlamına geliyor. Şaka, küçük çocukların kirli bir kova ile oynamasının, belki de çocukların geçmişte yaşayabilecekleri, daha az teknolojik, daha doğal aktivitelerle geçirilen günleri hatırlatmasıyla ilgili. "özlem" kavramı, şu andaki modern yaşamın aksine, geçmişin daha basit ve doğal zamanlarını özlemeye işaret ediyor. Dolayısıyla şaka, çocukların basit ve pratik bir oyunla "Türk özlemi" hissettiği imajı oluşturarak, çocukların ve hatta belki de insanların geçmişe yönelik duygu ve özlemlerini mizah yoluyla ele alıyor.

Video, 1977 yılındaki telefon sistemindeki aksaklıkları ve uzun bekleme sürelerini anlatan nostaljik bir kesittir. Konuşmacının kullandığı ağır ve alışılmadık Türkçe ifadeler ile o dönemdeki iletişim zorluklarının anlatılması videonun mizahi unsurunu oluşturmaktadır.

Bir televizyon programında, elinde davul tutan küçük bir çocuk sahne üzerinde hareket ederken, yanındaki yetişkin bir adam ona gülümseyerek ve elini omzuna koyarak eşlik ediyor. Videonun komikliği, çocuğun ciddiyeti ile yetişkinin ona yönelik aşırı destekleyici ve neşeli tavrı arasındaki tezatlıktan kaynaklanıyor.

Bir televizyon programında bir erkek ve bir kadın duygusal bir konuşma yapmaktadır. Kadın konuşma sırasında ağlamakta ve tepki vermekte, erkek ise onu sakinleştirmeye çalışmaktadır. Videonun komikliği, kadının aşırı duygusal tepkisi ile erkeğin onu sakinleştirme çabası arasındaki tezatlıktan kaynaklanmaktadır.

Fotoğrafta, gözünün üzerine bir şey yapıştırılmış, şaşkın bir ifadeyle bakan, başörtülü bir kadın görünüyor. Kadın, gözlüğün altında gözüne yapıştırılan nesnenin çocukluğuna benzediğini anlamaya çalışıyor gibi görünüyor. Metinde de belirtildiği gibi, espri "bir neslin çocukluğu" kavramını, gözüne yapıştırılan nesnenin çocukluk anımsatmasını vurgulayarak ele alıyor. Bu, gözüne yapıştırılan nesnenin çocukluğa ait bir özellik olmasını, örneğin o yaşta takılıp alınan bir şeyi çağrıştırması ve dolayısıyla bu nesneyle çocukluk hatıralarını anımsatmasını ifade ediyor. Görsel, bu kavramı komik bir şekilde ele alarak bir toplumsal ya da kültürel anı veya olayı çağrıştırmaktadır.

Resimde, Youtube'un arama çubuğunda "az bilinen şarkılar" yazılmış ve Cem Karaca'nın eski bir şarkısının bulunduğu bir ekran görüntüsü var. Ekran görüntüsünün altında ise "Yaşlılarım saçma sapan şeyler dinlerken ben burdayım. Biraz tuhafım sanırım" yazıyor. Şaka, genelde daha "klasik" müzikler dinlediği düşünülen yaşlıların, aslında modern müziklerden bile daha tuhaf müzikler dinlediği ve bu durumun gençler tarafından eğlenceli bulunduğu üzerine kurulu.

Bu fotoğraf, 1945'te savaştan harap olmuş bir sokak ve 2017'de aynı sokağın günümüzdeki halini gösteriyor. Fotoğrafın esprili yanı, savaştan sonraki yıkımın ne kadar büyük olduğu ve günümüzde sokağın ne kadar modern ve canlı olduğu arasındaki tezatlıkta yatıyor. 1945'te yıkılmış, molozlarla dolu bir sokak, 2017'de düzenli, ağaçlı, modern binalarla dolu bir sokağa dönüşmüş. Bu, savaşın yıkıcı gücünü ve insanların yaşamlarını yeniden inşa etme gücünü gösteren bir örnek.

Fotoğrafta bisiklet için kırmızı bir stop lambası var. Yazıda "Yeniler bilmez hatırlayanlar duygulanır" yazıyor. Bu yazı, eski tip stop lambalarını hatırlatanların bu stop lambasına nostaljik bir şekilde tepki vereceğini ima ediyor. Yani, eski nesiller bu lambayı görünce "Aa, eskiden böyleydi" diyecekler.

Fotoğrafta, genç bir kız gülüyor ve kameraya bakıyor. Üzerinde "80'ler 90'lar Magazin" yazan bir programın logosu var. Bu, kızın o dönemde popüler olan bir programda olduğunu gösteriyor. Şaka, kızın 16 yaşında olmasına rağmen "80'ler 90'lar" gibi geçmişe ait bir programa katılmasında gizli. Bu, kızın yaşının programın yayınlandığı döneme uygun olmaması ve bunun bir espri olması anlamına geliyor. **Anlatım:** Fotoğraf, "80'ler 90'lar Magazin" programına katılmış genç bir kızı gösteriyor. Kızın programı izlemiş olması, bu nedenle de orada bulunması komik bir durum. 16 yaşında birinin "80'ler 90'lar" programını izliyor olması, onu o döneme ait biri gibi gösteriyor ve şaka buna dayanıyor.

Fotoğrafta bir Twitter paylaşımı görünüyor. Paylaşım, günümüzdeki müzik, film ve dizilerden sıkıldığını ve eskiyi özlediğini, eski bir şey gördüğünde sarılıp ağlamak istediğini belirten bir espri içeriyor. Bu, günümüz sanatının kalitesizliğine ve insanların eskiyi özlemesine dair bir mizah örneğidir.