Fotoğrafta, bir adam konuşurken, arka planda bir makine ve bir nazar boncuğu görülüyor. Metinde ise adamın küçüklüğünde biriktirdiği hurda eşyaları 1.5 liraya satıp seyyar satıcıya gönderdiği anlatılıyor. **Mizahın Açıklaması:** Bu tür mizah genellikle bir kişinin geçmişte yaşadığı çocukluk anılarıyla alay etmeyi veya bu anıları abartarak komik hale getirmeyi amaçlar. Burada, adamın çocukken elindeki az miktarda hurdayı biriktirip, bunun karşılığında çok az bir para alması (1.5 lira, ki o dönem için de oldukça sembolik bir rakam) üzerinden bir mizah yapılmış. Bu, o dönemdeki ekonomik koşulları, çocukların eldeki imkanlarla yetinmek zorunda kalışını veya basit şeylerden bile bir şeyler çıkarmaya çalışmasını tatlı bir şekilde hicvediyor. Kısacası, o dönemin nostaljik ve biraz da acı verici gerçeklerini mizahi bir dille anlatıyor.

Fotoğrafta, bir davette veya etkinlikte çekilmiş gibi görünen, iki adam yan yana yürüyor. Soldaki adam, gri bir takım elbise, yelek ve desenli bir kravat takmış. Saçları biraz seyrelmiş ve beyazlaşmış, yüzünde belirgin çizgiler var. Sağdaki adam ise lacivert bir takım elbise, beyaz bir gömlek ve desenli bir kravat giymiş. Daha genç görünüyor ve saçları koyu renkli. İki adamın kol kola girmesi samimi bir ilişkileri olduğunu düşündürüyor. Fotoğrafın kendisi bir espri içermiyor, ancak metin tabanlı bir platformda bu fotoğraf eşliğinde sorulabilecek bir espri, iki kişinin fiziksel görünümündeki veya giyimindeki bir zıtlığa dayanabilir. Örneğin, yaş farkı veya farklı giyim tarzları üzerine bir şaka yapılabilir. Ancak, fotoğrafın tek başına bir mizah unsuru taşıdığını söylemek mümkün değil.

Resimde, "kev" kullanıcı adı altında bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, yaz aylarının sabahlamak için eskiden daha keyifli olduğu, fakat artık daha kötü hissettirdiği ve bu yüzden her an uyumak istediği ifade ediliyor. Bu, yaz aylarının zorluğunun ve insanları uyumaya iten sıcak havanın ironik bir şekilde vurgulandığı bir mizah örneği. "Eskiden yaz aylarında sabahlamak ne keyifliydi" ifadesi, yazın güzel tarafını hatırlatırken, "artık daha fazla kötü hissetmemek için her an uyumak istiyorum" ifadesi ise, sıcak havanın getirdiği rahatsızlığı ve uyuma isteğini vurgulayarak espriyi oluşturuyor.

Fotoğrafta, "schwifty godzilla" adlı bir Twitter kullanıcısının bir tweet'i görülüyor. Tweet'te, eski zamanlarda şarkılara hızlandırılmış versiyonlara "Alvin ve sincaplar versiyonu" denildiğini, ancak günümüzde "speed up" denildiğini belirtiyor. Kullanıcı, Alvin ve sincapların, günümüzde şarkıların hızlandırılmış versiyonlarını temsil eden bir metafor olduğunu ima ediyor. Şaka, eski ve yeni nesiller arasındaki farklılığı ele alıyor. Eski nesil, Alvin ve sincapların hızlandırılmış versiyonlarına aşina iken, yeni nesil "speed up" terimini kullanıyor. Bu da, iki neslin farklı kültürel referanslara sahip olduğunu gösteriyor.

Fotoğraf, bir Skechers mağazasının içini gösteriyor. Mağazada çok sayıda ayakkabı sergileniyor. Resimde espri yok.

Fotoğrafta pembe bir duvarda "1 Kürt = 1 İnsan, 2 Kürt = 1 Halay, 3 Kürt = 1 Örgüt" yazısı ve üç iplik parçası görüyoruz. Şaka, Kürtlerin halay çekmeye ve örgütlenmeye yatkın oldukları yönündeki klişe bir algıya dayanıyor.

Fotoğrafta, 1940'lı yıllarda İstanbul'da tramvay hatlarında yaşanan sıkıntılardan birini gösteriyor. Tramvayların sıkışıklık içinde hareket ettiği ve yolcuların da zor durumda kaldığı görünüyor. Fotoğrafın esprili yanı, tramvayların adeta birbirine çarpmış gibi görünmesi ve bu durumun günümüzdeki trafik sıkışıklığını anımsatmasıdır. **Espri:** Tramvaylar o kadar kalabalık ki, birbirlerine çarpmak üzere görünüyorlar. Bu, günümüzde yaşanan trafik sıkışıklığına benziyor.

Fotoğrafta, Pripyat'taki terk edilmiş bir çocuk oyun alanından bir metal fil ve bu filin üstünde bir çocuk kaydırak görülüyor. Fotoğrafta, çocuk oyun alanının yakınında bulunan bir apartmanın bir kısmı da görülebiliyor. Görselde görünen filin, aslında bir zamanlar çocukların kaydığı ve eğlendiği bir oyun alanı ekipmanı olduğu açıkça anlaşılıyor. Fotoğrafta görünen apartmanın ve fil oyun alanının terk edilmiş olması, Pripyat'ın 1986'daki Çernobil felaketi sonrasında terk edilmesiyle ilgili bir mizah yaratıyor. Bu fotoğraf, Çernobil felaketi sonrasında terk edilen Pripyat'ın ürkütücü ve hüzünlü atmosferini ve bu felaketin insanların hayatları üzerindeki kalıcı etkisini hatırlatıyor. Fotoğrafın mizahı, trajik bir olayın anısını ve terk edilmiş bir çocuk oyun alanının görüntüsünü bir araya getirmesi ve bu trajediye ironik bir bakış açısı sunmasında yatıyor.

Resimde üst kısımda genç bir çift motosiklete binmiş. Alt kısımda ise aynı çift yaşlanmış bir şekilde aynı motosiklete binmiş. Fıkra: Resimde zamanın nasıl geçtiğinin ve insanların nasıl yaşlandığının komik bir gösterimi var. Aynı motosiklet, aynı poz, ancak yılların etkisiyle tamamen farklı bir görünüm.

Fotoğrafta, yeşil ve kırmızı çiçeklerle süslenmiş bir seccade görüyoruz. Seccadenin ortasında, beyaz ve aşınmış bir alan var. Bu alan, uzun yıllar boyunca seccade üzerine secde edilmiş olmasından dolayı oluşmuştur. Fotoğrafın altında da "82 yaşında ölen bir amcanın seccadesiymiş. Hayata dair bıraktığı en güzel iz bu olsa gerek..." yazmaktadır. Bu gönderideki espri, seccadenin aşınmış haliyle amcanın hayatına dair bıraktığı izleri bağdaştırıyor. Aslında, seccadenin bu kadar aşınmış olması, amcanın hayatını ibadet ve dua ile geçirdiğine işaret ediyor. Yani, bu gönderi amcanın hayatına dair bir anekdotu esprili bir şekilde anlatıyor.

Resimde kaslı olmak isteyen bir adam, bir koli ve bidonu kaldırıp indirip antrenman yapıyor. Ancak çok yoruluyor ve "Bu kadar kolay olmamalı vücut yapmak" diyor. Diğer karelerde ise bir adam kilolarını taşırken çile çektiğini anlatıyor ve "Kırk yılda bir koli, bidon taşıyan adamın hesaplarını gördükçe ben ağlarım, arınldı ağlar, çak noris ağlar... Yıllarımızı verdik lan bu işe..." diyor. Şaka, kaslı olmanın zorluğunu ve kilolarını taşımanın verdiği yorgunluğu abartılı bir şekilde gösteriyor. Ayrıca kaslı olma çabasının ve zorlu işlerin getirdiği sıkıntıların vurgulanıyor.

Fotoğrafta, üstünde "Cehalete Mücadele Malzemeleri" yazan bir kitaplık taşıyan kırmızı bir araba görülüyor. Arabanın arkasında ise "Arabama niye sattığını hiç sormayın. Çünkü ben yoldaşımı asla satmam" yazıyor. Bu espri, "cehalet mücadele malzemeleri"nin araba sahibi tarafından sattığını ima ederek, okuyucunun düşüncelerini yönlendirerek bir şaka yapıyor. Araba sahibi ise bunu yoldaşını asla satmayacağı bir mesajla cevaplıyor. Bu da "cehalet mücadele malzemeleri"ni aslında kendi yoldaşı olarak gördüğünü ima ediyor.