Resimde, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi, sanırım bir otomobilin arka camında bulunan bir etiket veya yazıya atıfta bulunuyor. Kullanıcı, "elimde bi fotoğraf var o güne dönmek için canımı veririm gibi" yazmış. Bu, fotoğrafın o anı ne kadar özlediğini ve geri dönmek için ne kadar çaba göstereceğini ifade eden bir özlemi, belki de bir hayal kırıklığını veya pişmanlığı vurguluyor. "O gün"e ait fotoğrafın ne kadar değerli olduğunu ve onu tekrar yaşamak için her şeyi yapmaya istekli olduğunu esprili bir şekilde anlatıyor. Dolayısıyla, espri, kişinin geçmişte yaşadığı bir olayı ne kadar çok özlediğinin abartılı bir ifadesidir.

Fotoğrafta, 1900'lü yılların başlarında, muhtemelen bir hayvanat bahçesinde, Afrika kökenli insanların sergilenir gibi gösterildiği bir sahne yer alıyor. Beyaz giyimli Avrupa kökenli insanlar, bir su birikintisinde yüzmekte olan Afrikalı çocukları izliyor. Fotoğraf, o dönemdeki ırkçı ve aşağılayıcı bakış açısını sergileyen, acımasız bir şekilde kültürel ve insan hakları ihlallerini yansıtıyor. Fotoğrafın ironik ve acımasız mizahı, Afrikalı insanları hayvanlar gibi sergileme ve onların insan dışı varlıklarmış gibi davranış biçimleri içinde saklı. Bu nedenle, fotoğraf, toplumsal ayrımcılık ve ırkçılık hakkında güçlü ve acımasız bir espriyi ortaya koyuyor. Fotoğraf, tarihsel olarak hassas bir konuyu ele alıyor ve o dönemin insan hakları ihlallerine dikkat çekmek için kullanılıyor. Elbette bu tür fotoğrafların günümüzde paylaşılması, bir daha böyle şeyler yaşanmaması için ve bu konuda bilinçlenmek adına çok önemli.

Görüntüde, eski bir film veya fotoğraf karesi muhtemelen bir deprem veya benzer bir felaketin hemen öncesinde veya sonrasında, yıkık veya hasarlı bir köyü gösteriyor. Ön planda, hasarlı evlerin arasında bir çocuğun hareket ettiği ve çevresindeki yıkımın farkında değilmiş gibi görünen bir sahne var. Arka planda, daha sağlam görünen, ama yine de eski ve yerel mimariye sahip evler mevcut. Bu, toplumsal olaylar karşısında insanın tepkisizliği veya farkında olmaması ile ilgili bir mizah türü. Depremin büyüklüğü ve yıkıcı etkisi karşısında, çocuğun ilgisiz ve kayıtsız hareket etmesi, durumu absürt ve ironik bir şekilde gösteriyor. "Depremin ortasında bile çocuğun oyun oynamaya devam etmesi" gibi bir yorumla, durumun gülünç yönü vurgulanıyor. Tabii ki, gerçekte böyle bir durumın mizahi tarafı maalesef acının ve felaketin yanında kalır.

Fotoğrafta, muhtemelen bir çadır veya benzeri bir ortamda, bir ailenin veya topluluğun bir araya geldiği bir sahne görülüyor. Kadınlar başörtüsü, yaşlı ve genç bireyler, hatta küçük bir çocuk bile var. Ortamın sadeliği, giysilerin tarzı ve insan ifadeleri, zamanın belki de kırsal bir kültürünü veya fakirliği yansıtıyor. Fotoğrafın altındaki bir mizah/oyun yoktur. Sadece bir fotoğraf; kimyasal bir süreçle elde edilmiş, siyah beyaz görüntü. Eğer bir şaka arıyorsanız, bu fotoğrafta değil. Fotoğrafın çekildiği coğrafya, zaman dilimi ve sosyal durum hakkında yorum yapılmadan, sadece gözlemlenebilen bir anı yansıtıyor.

Resimde, arkaya doğru bakılan, kısa saçlı bir genç adamın görünüşü yer alıyor. Bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi) olan bu fotoğrafta, genç adamın saç modeliyle ilgili, "Şu modele ne zaman geri döneceğiz ya?" diye soran bir yorum yer alıyor. Bu, muhtemelen kişinin geçmişte Türkiye'nin "en keyifli yılları" olarak gördüğü bir saç modelini özlediğine işaret ediyor. Fotoğrafın kendisi, aslında saç modelinin nostaljik özlemi ile ilgili esprili bir ifade oluşturmak için kullanılıyor. Yani, espri, günümüz saç stillerinin geçmişteki, özellikle de bu kişinin özlediği, tarzdan uzak olmasından kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, başları kapalı üç kişi, iki polis memuru tarafından götürülürken görülüyor. Bu, Büyük Tren Soygunu (Great Train Robbery) olarak bilinen, 1963 yılında İngiltere'de gerçekleşen ve tarihin en büyük tren soygunu olarak kabul edilen olayı resmediyor. Şaka, "Bu tarz hikayelerin devamının gelmesini istiyorsanız, beğeni ve yorumlarınızla desteklerinizi eksik etmeyin." ifadesinde saklı. Bu ifade, soyguncuların tekrar yakalanıp yargılandığını ima ediyor ve olayın bir devam filminin çekilebileceğini esprili bir şekilde ifade ediyor. Fotoğrafta, ünlü hırsız Bruce Reynolds'un iki farklı fotoğrafı yan yana yerleştirilmiş. Soldaki fotoğrafta gözlükleri takılmış ve diğer fotoğrafta ise gözlükleri çıkarılmış. Alt kısımda ise "Ünlü Hırsız Bruce Reynolds ve Ekibinin Gerçekleştirdiği Gelmiş Geçmiş En Büyük Tren Soygununun hikayesini sizler için derlemeye çalıştım. Detaylar için yana kaydırın." yazısı yer alıyor. Burada yapılan şaka, Bruce Reynolds'un iki fotoğrafı arasında bir fark yaratılarak, gözlük taktığında hırsız gibi göründüğü ima ediliyor. Ancak alttaki yazı hırsızlığın ayrıntılarını okumak için yana kaydırılması gerektiği söylenerek ironik bir şekilde hırsızlığı destekler gibi bir yanıltma yaratıyor. Resimde bir tren görüyoruz. Trenin ön tarafında 2 kişi duruyor. Bu 2 kişi trenin yolunu kesip trenin makinesini ele geçirmiş ve soygunculuk yapmaya çalışıyorlar. Fakat trenin makinesini ele geçirmeleri beklendiği kadar kolay olmamış, makineye binen soyguncular makineyi çalıştırmaya çalışırken bayılmışlar. Resimde anlatılmak istenen şey ise soyguncuların hazırlık yapmalarına rağmen olayların beklenmedik şekilde gelişmesi ve planları suya düşmesi. Resmin altındaki yazı ise bu hikayeyi destekler nitelikte: "Gece saat tam 03:00'da soygunculardan ikisi istasyon ışıklarını yeşilden kırmızıya çevirir ve tren durur. Yedek makinist neler olduğuna bakmak için indiği anda soyguncular içeri girer ve yedek makinisti bayıltır. Tren kullanan makinisti de bayıltan soyguncular, treni ele geçirir ve soygunu yapacakları yere doğru ilerlemeye başlarlar. Saat 03:25'te tren, Bridego köprüsüne getirilir ve soyguncular diğer vagonlara girerek tüm personeli etkisiz hale getirmeye başlar." Fotoğrafta, "Royal Mail" yazan kırmızı bir posta treni ve yanında duran üç adam görülüyor. Adamların biri postacı üniforması giyiyor. Şaka, postacının görevli olduğu için "Royal Mail" treninden inmesi veya binmesi gerektiğini ima ederek, "Royal Mail"in postacıya aitmiş gibi gösteriliyor. Bu şaka, Türkçede "Postacı da mı Royal Mail'e biniyor?" gibi bir cümleyle ifade edilebilir. Fotoğrafta, bir köprü altından geçen birkaç araba var. Arabaların arkasında "Soyguncuların buradan hemen kaçamayacaklarını ve yakınlarda bir yerde olabileceklerini düşünür ve tüm gecebilecekleri yolları aramaya başlarlar.Otogarda havalanı ve daha pek çok yer aransa da soygun yerine birkaç metre uzaklıktaki çiftlik evine bakmak kimsenin aklına gelmiyordu.Birkaç gün çiftlik evinde saklanan soyguncular orayı terk eder ve Bruce Reynolds ise evdeki parmak izlerinin yok olması için bir adam tutarak tüm evi yaktırmak ister." yazısı bulunmaktadır. Bu yazı, soyguncuların kendilerini bir çiftlik evinde saklamalarını eleştiren ve bu durumun olağan dışı olduğunu vurgulayan bir mizah içeriyor. Fotoğrafta iki adam var. Sağdaki adam Bruce Reynolds olarak bilinen bir İngiliz soyguncu. Sol tarafta da bir başka adam var. Yazı, Bruce Reynolds'un "tarihin en büyük tren soygununu" planladığını belirtiyor. Bu fotoğrafın bir espri olarak kullanılma amacı, Bruce Reynolds'un "en büyük tren soygunu"nun planlayıcısı olarak biliniyor olmasına rağmen, soldaki adamın da aynı derecede önemli bir rol oynamış olabileceğini ima etmek. Fotoğraftaki espri, soldaki adamın kim olduğunu veya soygunda ne rol oynadığını bilmiyoruz, ancak Bruce Reynolds'un yanında durduğu için önemli biri olduğu ima ediliyor. Bu durum, izleyicinin kendi hayal gücünü kullanarak soldaki adamın hikayesini ve soygundaki rolünü düşünmesine ve kendi esprili yorumunu yapmasına neden oluyor. Fotoğrafta "Royal Mail" yazılı bir tren ve yanındaki yolcular görünüyor. Yazıda trenin, çalışanların bir görev için bir çiftlik evini kiraladığı ve trene binmeden önce bir role büründükleri, hatta bazılarının lokomotif kullanmayı bile öğrendikleri belirtiliyor. Fıkra, trenin 12 vagonlu ve 72 görevliden oluştuğu, üzerinde 2,5-3 milyon (günümüz parasıyla 40 milyon Sterlin) taşıdığı bilgisiyle bitiyor. Burada ironi, insanların gerçekte bir "tren yolculuğu"na değil, bir çiftlik evine gitmek için tüm bu hazırlıkları yapmış olmaları. Yani, bir tren yolculuğu gibi gösterilen şey aslında basit bir çiftlik gezisi.

Resimde Barbie marka bir saat var. Bu saatin üzerinde "Barbie" yazılı ve saatin arkası pembe. Saat kadranı beyaz renkli ve üzerinde pembe ve mavi renklerde çizimler var. Saat kayışında da Barbie yazıyor ve pembe, mor ve yeşil renklerde çiçekler, yıldızlar, kelebekler ve kalpler var. Saat, bir Barbie'nin "Zamanı" kavramını nasıl anladığını komik bir şekilde gösteriyor çünkü Barbie zamanın nasıl işlediğinden ziyade sadece saat üzerinde yazan "Barbie" kelimesiyle ilgileniyor. Bu, "Barbie zamanında" insanların "Zaman" kavramını ne kadar önemsemediğiyle ilgili bir espri.

Fotoğrafta Burger King, KFC ve Popeyes restoranlarının reklam panoları var. Her reklamda farklı fiyatlar ve ürünler sunuluyor. "İsbirliği" hashtagi ile espri, fast food restoranlarının birbirleri ile rekabet ederken, bir yandan da aynı müşterilere benzer ürünler sunarak aslında bir "iş birliği" içinde olduklarını ima ediyor.

Zerre ekonomi bilmemek.. Sanatcı Orhan Gencebay: "Döviz kuru dış güçler yüzünden çıkmıştır. Evet, bir sıkıntı var ama...

Dolar 3 TL o zamanlar Kaynak

Fotoğraf, 10 Kasım 1938 tarihinde Atatürk'ün ölüm haberini veren Yeni Mersin gazetesinin ön sayfasını gösteriyor. Gazetenin başlığı "Türk vatanı büyük yapıcısını, Türk milleti Ulu Şefini, insanlık büyük Evladını Kaybetti." şeklindedir. Gazetede, Atatürk'ün fotoğrafı ve onun ölümüne dair bazı bilgiler yer almaktadır. Bu fotoğrafta bir şaka yok. Atatürk'ün ölümü Türkiye ve dünya için büyük bir kayıp ve üzüntü kaynağı olmuştur. Fotoğraf, Atatürk'ün ölümüyle ilgili acıyı yansıtan tarihi bir belgedir. Fotoğrafta, Atatürk'ün bir gazete manşetiyle birlikte gösteriliyor. Manşet, "Kurtarıcısını ve en büyük evladını kaybettin Türk milleti sen sağ ol!" yazıyor. Bu, Atatürk'ün kendi ölümünden sonra bile Türkiye'nin kaderine sahip çıkmaya devam ettiğini ima eden ironik bir mizah örneğidir. **Şaka:** Bu manşet, Atatürk'ün ölümünden sonra bile Türkiye'nin kaderine sahip çıkmaya devam ettiğini, Türk milletini sanki onu kaybetmekten dolayı suçluyormuş gibi ima ederek ironik bir mizah örneği sunmaktadır. Atatürk, ölümünden sonra bile Türkiye'yi "kurtarmaya" devam ettiğini, ancak halkın bu kurtarıcılığı hak etmediğini ima eden bir mizah anlayışı bu. Bu fotoğraf, Atatürk'ün ölümünün ardından çıkan Tan gazetesinin kapağını gösteriyor. Kapakta Atatürk'ün fotoğrafının altındaki başlıkta "Babamızı Kaybettik" yazıyor. Bu başlık, Atatürk'ün Türk halkı tarafından babaları gibi sevildiğini ve sayıldığını ima ediyor. Bu nedenle, Atatürk'ün ölümünü, halkın kendi babasını kaybetmesi gibi hissetmesiyle ifade eden bir metafor olarak yorumlanabilir. Bu başlık, Atatürk'ün Türk halkı üzerindeki derin etkisini ve sevgisini gösteren bir örnek. Resimde Atatürk'ün resmi ve ölümünün ardından yayınlanan Cumhuriyet gazetesi görülebilir. Bu resimde herhangi bir espri veya mizah bulunmamaktadır. Atatürk'ün ölümünün ardından yayınlanan gazete resmi, ulusun büyük bir kayıp yaşadığını ve Atatürk'ün mirasının devam ettiğini vurgulamaktadır.

Resimde şık giyimli bir kadın ve etrafında bir grup insan var. Kadının elinde şık bir çanta var. Kadının kıyafeti ve çantası oldukça pahalı görünüyor. Bu resimde bir espri yok. Resimde kadın sadece şık bir şekilde giyinmiş.

Fotoğrafta Twitter'da bir paylaşım görünüyor. Paylaşımın sahibi "emre buluj", "sokakta ilk kez maskeli insan gördüğümüzde bu da ne çok abartmış dediğimiz o an..." şeklinde bir tweet atmış. Bu tweet, insanların ilk kez maske takmaya başladığında bunu abartılı bulduklarını ve maske kullanımının gereksiz olduğunu düşündüklerini esprili bir şekilde anlatıyor. Şu an ise maske kullanımı hayatımızın bir parçası haline geldi ve o zamanlar bunu abartılı bulduğumuz için şaşırdığımızı gösteren bir espri.

Resimde iki adam satranç oynuyor. Adamlardan biri beyaz şapka giyiyor ve normal bir adam gibi görünüyor, diğeri ise ciddi bir yüz ifadesi ile takım elbise giyiyor ve bir beyefendi gibi görünüyor. Resimde yapılan espri şapka giyen adamın aslında zekası ve satranç yeteneğiyle beyefendi gibi görünen adamı alt etmeye hazır olmasıdır. Beyefendi, şapka giyen adamı basit biri olarak görürken, gerçekte şapka giyen adamın zekası ve stratejisiyle oyunu kazanabileceğini gösteren bir durumdur. Resimde, şapka giyen adamın, beyefendiye karşı bir üstünlük sağlayabileceğini ve onu satranç tahtasında yenebileceğini ima eden bir espri vardır. Bu, görünüş aldatıcı olabileceği ve basit görünen insanların bile zeki ve yetenekli olabileceği fikrini ifade eder.

Fotoğrafta, bir işletmenin tabelasında "Kaportacı Dervis" yazdığı görülüyor. Aşağıda ise "Öğrenci alımlarımız başlamıştır. Not: 5 zayıf üstü tercihimizdir." yazıyor. Bu tabelanın Türkçedeki esprili yanı, "Dervis"in genellikle manevi kişiliği ve zayıflığa önem vermeyen bir duruşuyla bilinen biri olarak görülmesi, ancak tabelanın altında 5 zayıfın üstünü tercih ettikleri vurgulanmasıdır. Bu durum bir çelişki yaratıyor ve okuyucuyu güldürüyor.