Fotoğrafta, masmavi bir gölün kenarında oturan bir adam ve yanında bir köpek görülüyor. Adam, gölün içine kadar uzanan bir sandalyede oturmuş, oltayla balık tutuyor gibi görünüyor. Arka planda ise tarihi bir kale ve binalar yer alıyor. Fotoğraftaki espri ise, adamın balık tutarken göle girmiş olması ve oltasının da görünürde olmaması. Bu durum, adamın balık tutmak yerine sadece oturup dinlendiği veya belki de balık tutuyormuş gibi yaptığı şeklinde yorumlanabilir. Ayrıca, yanındaki sandalyenin de suya batmış olması, adamın ne kadar sabırlı veya umursamaz olduğunu düşündürebilir. Köpeğin adamın yanında beklemesi de bu komik sahneye ayrı bir tat katıyor. Yani özetle, fotoğrafta hem sakin bir manzara hem de adamın ilginç balık tutma yöntemiyle ortaya çıkan bir mizah unsuru var.

Fotoğrafta, denize paralel uzanan uzun bir kumsal ve arka planda dağlar görülüyor. Dağların zirvelerinde kar var. Sahil boyunca bazı ağaçlar ve muhtemelen binalar var. Gökyüzü bulutlu. Şaka hakkında ise, bu fotoğrafın doğrudan bir şakası yok. Ancak, bu tür doğal manzaralar genellikle huzur ve dinginlik hissi uyandırır ve bu da bazen ironik bir şekilde, günlük hayatta yaşadığımız stres ve zorluklarla karşılaştırılır ve bu karşılaştırma bir mizah unsuru yaratabilir. Örneğin, "Keşke her gün bu manzara gibi huzurlu olabilseydim!" gibi bir ifade, günlük hayatın karmaşıklığına gönderme yaparak mizahi bir etki yaratabilir.

Fotoğrafta, inşa halindeki bir binanın önünde, "LİSE İSTİYORUZ" yazılı büyük bir pankart asılı. Cadde üzerinde, insanların bir araya geldiği ve muhtemelen bir lise kurulması için gösteri yaptıkları bir anı yansıtıyor. Pankartın üzerindeki yazı, "Lise istiyoruz" anlamına geliyor. Bu fotoğraftan anlaşıldığı kadarıyla, bu pankart bir tür protesto veya talep bildirisi gibi görünüyor. Bu, "Lise istiyoruz" şeklindeki sloganın şaka veya mizah içeriği taşımadığı anlamına gelir.

Fotoğrafta, muhtemelen eski bir dönemde, karlı bir yamaçta kayak yapan bir grup insan görünüyor. Giysileri, o dönemin kayak kıyafetlerine benziyor. Belli ki herkes kayak yapmayı öğrenmeye çalışıyor ya da deneyimli. Bu fotoğrafta bir espri yok. Sadece bir eski dönem kayak aktivitesini gösteren bir görüntü. Fotoğraf, tarihsel bir anı yansıtıyor, kayak yapmanın o zamanlarda nasıl bir görüntü sunduğunu gösteriyor. Esprili bir durum veya mizah içermiyor. Fotoğrafta, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında ya da ortalarında, bir grup genç insanın, akordeon ve ud gibi geleneksel müzik aletleri çalarak, açık bir alanda müzik yaptıkları görülüyor. Giysilerinden, o dönemin kıyafetlerine ait oldukları anlaşılıyor. Fotoğrafın rengi, dijital olarak renklendirilmiş gibi görünüyor. Fotoğraftaki espri, fotoğrafın renklendirilmesi ile ortaya çıkan ironide saklı. Renklendirme, fotoğrafın tarihinden ve içeriğinden tamamen kopuk bir tarzla yapılmış. Modern bir görünüm kazandırmaya çalışırken, tarihi ruhunu yakalayamamış. Böylece, fotoğrafın gerçek zamanından koparak "tarihin yanlış renklendirilmesi" espriyi oluşturuyor. "Zaman yolculuğu" veya "tarihi yanlış anlama" gibi çağrışımlarla espri yapılmış; yani fotoğrafın özünün tarihselliğini bozarak, yanlış bir yorum yaratıyor.

Fotoğrafta, karlı bir alanda, çok sayıda küçük çocuğun katlanabilir yataklarda, kışlık örtülerle uyutuldukları görülüyor. Çocuklar, muhtemelen çok soğuk ve elverişsiz bir ortamda, geçici barınma ve bakım altında. Yakın çekimde ise, bir çocuğun daha detaylı bir şekilde, muhtemelen aynı tür koruyucu giysilerle uyumakta olduğu görülüyor. Fotoğrafın altındaki şaka, muhtemelen bu beklenmedik ve zor durumda bulunan çocukların, o kadar çok katmanlı giyinmiş olmalarına rağmen, bu kadar soğuk bir havada nasıl uyuyabildikleri veya bu çocukların kış koşullarında uyumak için nasıl bir çabaya ihtiyaç duydukları üzerinde bir yorum yaparak durumu vurgulamaktadır. Dolayısıyla şaka, bu soğuk kış şartlarına karşı çocukların korunmasına ilişkin durumu abartarak anlatıyor.

Fotoğrafta, bir ailenin eski bir fotoğrafı var. Fotoğrafın altına, "Yıl 1986... Devlet bizi sayarken ilk aile fotosuna sahip olmuşuz." yazıyor. Bu, ailenin çocukluğunda, nüfus sayımında fotoğraf çektirdikleri ve fotoğraftaki sayıları da fotoğrafın üzerine yazdıkları bir espri. Resimde, ön planda sol taraftan başlayarak 7 kadın ve 3 erkek olmak üzere toplam 10 kişi bulunmaktadır. Kadınlar siyah, bordo, mor ve çiçekli elbise giymiş. Erkekler kahverengi, yeşil ve siyah renkli giysiler giymiş. Fotoğrafın komik yanı, çevresindeki kişilerin hepsinin farklı renkte giysiler giymiş olmasına rağmen, 1 numaralı şahsın bordo ve yeşil renklerde kombin yaptığını ve bu kombinin son derece itici olduğunu ima ediyor. **Şaka şu şekilde açıklanabilir:** "Bu fotoğrafa bakın. Herkes ne kadar güzel giyinmiş. Ama bakın 1 numara ne yapmış, bordo ve yeşil giyinmiş. Bu kombin biraz garip olmuş." Fotoğrafta kişilerin numaralandırılmış olması, şaka ile ilgili olarak, alaycı bir tonu olduğunu da gösteriyor.

The photo shows a group of men in military uniforms standing in front of a stone wall. The man in the center is the most prominent, and he is holding a cane. The joke is that the man in the center is the only one not wearing a hat. **Turkish:** Fotoğraf, taş bir duvarın önünde duran üniformalı bir grup erkeği gösteriyor. Ortadaki adam en belirgindir ve elinde bir baston tutmaktadır. Şaka, ortadaki adamın şapka takmayan tek kişi olmasıdır.

Resimde, "Lise istiyoruz" yazılı bir pankartın önünde duran bir grup öğrenci ve önlerinde bir bina görünüyor. Bina ise inşa halinde. Resimdeki espri, lise isteyen öğrencilerin önünde duran binanın inşa halinde olması ve öğrencilerin lise eğitimi almak için henüz bir binaya bile sahip olmamalarıdır. Bu, Türk toplumunda sıkça görülen bir sorun olan eğitim sistemindeki eksiklikleri ve imkansızlıkları esprili bir şekilde vurguluyor.

Fotoğrafta, bir grup çocuğa kitap okuyan bir kütüphane aracı ve insanların olduğu bir köy manzarası görüyoruz. Kütüphane aracı, açık bir alana park edilmiş ve aracın içinde raflarda kitaplar var. Çocuklar, kütüphanenin önünde duruyor ve kitap okumaya hazırlanıyor. Fotoğrafta, insanların kitap okuduğu ve öğrenmenin önemini gösteren bir sahne sergileniyor. Bu fotoğrafta bir espriden ziyade, bir topluluğun eğitim ve bilgiye olan erişimine vurgu yapan bir mesaj görülüyor.

Fotoğrafta, bir plajın ucunda, uçurumun tepesinden, plaja bakan bir adam görünüyor. Adamın başının üzerinde, "**Şuraya bir tane daha bina yapsalar, deniz kalmayacak**" yazılı bir düşünme balonu var. Bu fotoğraf, Türkiye'de sıkça görülen ve şehirleşme ile doğanın korunması arasındaki çatışmayı ele alan bir espriyi yansıtıyor. Fotoğraf, yeni binaların yapılması ile denizin azalması arasındaki ilişkiyi absürt bir şekilde gösteriyor.

Fotoğraf, Antalya Konyaaltı sahilinin 1960'larda nasıl göründüğünü göstermektedir. Sahilde asfalt ve beton bulunmamaktadır, sadece doğal bir kum sahili vardır. Şaka, günümüzde beton ve asfaltla dolu olan sahillere ve doğanın nasıl değiştiğine dikkat çekmektedir. İnsanlar, "Eskiden sahil böyleymiş, şimdi ne kadar değişti" diye düşünerek, doğaya müdahalenin sonuçlarını fark edebilir.