Fotoğrafta, üzerinde birkaç arabanın seyrettiği geniş bir otoyol görülüyor. Yolun iki tarafında da yerleşim yerleri ve yeşil alanlar bulunuyor. Bu fotoğrafın bir şakası var mı, bunu bilemiyorum. Bu bir fotoğraf olduğundan, bir şakası olması pek mümkün değil. Ancak, fotoğraftaki araba modelleri eski olduğu için, o döneme ait nostaljik bir görüntü olduğu söylenebilir.

Fotoğrafta Ankara'nın kuşbakışı bir görüntüsü var. Şehirdeki önemli noktalar etiketlenmiş: Çinnah Caddesi, TBMM, Dikmen, Harbiye, Başbakanlık, Güvenpark, Kızılay, Milli Savunma Bakanlığı ve Sıhhiye. Fotoğrafın espirisi, "Dikmen :)))" ifadesiyle alakalı. Dikmen, Ankara'nın yüksek rakımlı bir semti ve bu semtte yaşayan insanlar genellikle Ankara'nın diğer semtlerine göre daha yukarıdan baktıkları bir konumda bulunurlar. Bu sebeple, "Dikmen :)))" ifadesi, Dikmen'in yüksekliğine ve bu yüksekliğin sembolize ettiği "yukarıdan bakma" durumuna gönderme yapıyor. Gülümseme ifadesi ise, bu durumun esprili bir şekilde karşılandığını gösteriyor. Yani, "Dikmen :)))" ifadesi, Dikmenlilerin diğer Ankaralılara nazaran daha yukarıdan bakmasına gönderme yaparak bir mizah unsuru yaratıyor.

Fotoğrafta, Ankara'nın eski günlerinden bir sokak manzarası görülüyor. Sokakta çeşitli arabalar ve insanların yürüyerek geçtiği gözleniyor. Resimdeki mizah, o zamanlar Ankara'da araba sayısının çok az olması ve bu nedenle insanların trafikte sıkışıp kalmaması, yürüyerek rahatça gezebilmesi üzerine kurulu. **Fıkra:** - Eskiden Ankara'da araba azdı, trafik yoktu. İstediğiniz yere yürüyerek giderdiniz. - Şimdi ise trafik o kadar yoğun ki, yürüyerek gitmek bile zaman kaybı. **Not:** Bu fıkra, Türkiye'nin 1950'ler ve 1960'larda araba sayısının az olduğu ve daha sonra hızla arttığı döneme bir göndermedir. Fotoğrafta Kızılay Alışveriş Merkezi görünüyor. Burada yapılan espri, Kızılay Alışveriş Merkezi'nin Ankara'nın en ünlü bölgelerinden birinde yer almasına rağmen, burada görünen mağazaların çoğunun, fiyat ve kalite açısından, Türkiye'de genel olarak bulunan mağazalardan çok farklı olmaması. Yani "Kızılay'ın en prestijli alışveriş merkezi" gibi bir iddiaya rağmen, mağazalar sıradan görünüyor.

The picture shows a busy street in Ankara, Turkey. There are lots of cars, people walking, and some buses. In the background there is a big building. There is no joke in the image. It's just a picture of a street in Ankara. Resimde Kızılay Alışveriş Merkezi'nin dış cephesi ve önünde arabalar görülüyor. Fotoğrafta yapılan espri "Kızılay Alışveriş Merkezi'nin dış cephesinin alışveriş yapmak için uygun olmaması" üzerine kurulu. "Kızılay'a gitmek yerine, bu binanın dış cephesine çıksak da aynı alışveriş deneyimini yaşasak" gibi bir espri yapılmış olabilir. Fakat, fotoğrafta bununla ilgili herhangi bir yazı veya görsel ipucu bulunmuyor. Bu yüzden bu yalnızca bir varsayımdır.

Fotoğrafta Ankara'nın eski bir sokağı görülüyor. Sokakta arabalar, otobüsler ve insanlar var. Resimde bir şaka yok. The photo shows a large shopping mall called "Kızılay Alışveriş Merkezi" in Ankara, Turkey. The joke is that the mall has many different stores, including "Koton" and "Flo", both of which sell clothing. The joke is that the mall is so large that it even has its own "Koton" and "Flo" stores. The joke in Turkish would be: "Kızılay Alışveriş Merkezi o kadar büyük ki, kendi Koton'u ve Flo'su bile var!" This translates to: "Kızılay Shopping Mall is so big, it even has its own Koton and Flo!"

Resimde Ankara'nın 1970'li yıllarda bir kuşbakışı görüntüsü görülüyor. Ankara'nın o dönemdeki şehir planı, "Ankara'nın 100 yılına göre yapılmış bir plan" olarak bilinir. Resimdeki mizah, o dönemin şehir planlama anlayışını eleştiriyor. Ankara'nın 100 yılına göre yapılan planın, o günkü ihtiyaca göre planlanmış olması ve şehrin o dönemdeki yapılaşmasının "100 yıl" öncesini hesaba katmadan yapılmış olması üzerine kurulu. Ankara'nın 100 yılına göre değil, günümüzün ihtiyaçlarına göre planlama yapılması gerektiği mesajı veriliyor. **Şaka:** Ankara'nın 100 yılına göre yapılan şehir planlamasının, şehrin gelişimini nasıl etkilediğini ve o dönemdeki planlamanın günümüzde ne kadar işe yaradığını sorgulamak.

Fotoğrafta 1960'larda Türk Hava Yolları hostesi olarak çalışan bir kadın görünüyor. Kadının başında Türk Hava Yolları şapkası var ve elinde THY'nin o döneme ait bir broşürü tutuyor. Fotoğrafın komik yanı, hostesin elindeki broşürün THY'nin 1960'ların ikonik "THY" logosuyla süslenmiş olması. O zamanlar "THY" logosu daha yeni kullanıma girmişti ve hostesin elinde broşürü taşıması, o dönemin reklam stratejilerini ve yeni logonun tanıtımını gösteriyor. Bu fotoğraf, Türk Hava Yolları'nın geçmişine ait bir kareyi ve o dönemdeki hosteslerin tarzını gösteriyor.

Fotoğrafta eski Ankara'nın caddelerinden birini görüyoruz. Cadde üzerinde arabalar, kaldırımda ise yayalar yürüyerek geçiyor. Cadde üzerinde bir otobüs de görülüyor. Bu fotoğrafa bakarak, eski Ankara'da hayatın nasıl olduğunu anlayabiliriz. Fotoğrafta bir espri yoktur. Resimde, Kızılay alışveriş merkezinde birçok ünlü markanın dükkanlarının bulunduğu bir cephe görünüyor. Fakat bu dükkanların hemen hepsinin kapalı olduğu fark ediliyor. Türkçede bir espri olarak "Kızılay, kapalı kapılar arkasında alışveriş merkezi" denilebilir. Bunun sebebi ise Kızılay alışveriş merkezinde dükkan kiralarının çok pahalı olması ve bu sebeple birçok dükkanın boş kalmasıdır. Kızılay alışveriş merkezi, Ankara'nın kalbinde yer alan ve oldukça popüler bir alışveriş merkezidir. Ancak dükkan kiralarının yüksek olması, birçok işletmenin işini zorlaştırmaktadır. Bu durum, birçok dükkanın kapalı kalmasına ve Kızılay alışveriş merkezinin tam kapasiteyle çalışmasını engellemektedir.

Fotoğrafta üç genç kadın, bir mağazada tezgahta durmuş, muhtemelen makyaj malzemeleri satıyor. Kadınların hepsi bembeyaz üniforma giymiş ve gülümsüyor. Fıkra, Ankara'nın yüzünü değiştiren üç katlı Gima mağazasında çalışan tezgahtar kızların çok güzel ve çekici olduğundan ve müşterilerin sadece kızları görmek için mağazaya akın ettiğinden bahsediyor. Bu da mağazanın işinin arttığı ve müşterilerin kızların çekiciliğiyle etkilenerek alışveriş yaptığı anlamına geliyor. Fotoğrafta, "Bir Mahşer" başlıklı bir gazete yazısı var. Yazı, Ankara'da bulunan bir gece kulübünün "Gima" adlı kadın garsonlarının, müşterileriyle nasıl etkileşimde bulunduklarını anlatıyor. Kulübe gelen erkekler, garson kızların dikkatini çekmek ve onlarla konuşmak için çeşitli yöntemler kullanıyor. Bu yazının esprili tarafı, "Gima" adlı garson kızların müşterileriyle olan etkileşimi abartılı bir şekilde anlatılıyor. Yazıda, erkeklerin kızların dikkatini çekmek için "dolaşırken nelerle karşılaşmazsınız ki..." gibi abartılı cümleler kullanılmış. Bu şekilde, erkeklerin garsonlarla nasıl etkileşim kurdukları ve onlara nasıl davranmaya çalıştıkları üzerinde eğlenceli bir bakış açısı sunuluyor. Fotoğrafta bir grup genç kadın işçi çalışıyor. Genç kadınlar, işçilik kıyafetleri içinde gülümsüyor. Makale, Gima'da çalışan genç kızların hepsinin toplu halde olduğundan bahsediyor. Ancak, resim yayınlandığında, aralarından birkaç pehlivanı çıkarabilir. Çünkü Gima'da çalışan kızların keskin kasları oldukca açık. Bu espri, Gima'da çalışan kızların çok çalışkan ve güçlü olduğunu ima ediyor. Resimde bir mağazada çalışan bir kadın, müşterilere sigara içmemeleri konusunda uyarıyor. Mağazada sigara içilmesi yasaktır. Fakat kadın, sigara içilmesinin sakıncalarını anlatan bir tabela ile müşteriye sigara satmaktadır. Bu espri, kadının sigara içilmesi yasak olmasına rağmen müşteriye sigara satmaya çalışması üzerine kuruludur. Fotoğrafta, bir plak dükkanında çalışan bir kadın, bir müşteriye plak gösteriyor. Kadının başında bir mikrofon var ve müşteri de kulaklık takmış. Bu fotoğraftaki espri, plak dinleme ve mikrofonlu iletişimin farklı ortamlarda kullanımını karşılaştırıyor. Mikrofonun genellikle habercilik veya canlı performanslarda kullanıldığını göz önüne alırsak, plak dükkanında bir plak dinlemek için mikrofon kullanmak komik bir durum yaratıyor. Plak dükkanında kulaklıklar ile plak dinleme daha uygun ve yaygın bir yöntemdir.

Fotoğrafta 1950'li yıllarda İstanbul'un İstiklal Caddesi'nin bir kısmı ve sokakta yürüyerek alışveriş yapan insanlar görünüyor. Resimdeki espri, günümüzde bile değişmeyen bir gerçekliği gösteriyor. İstanbul'un en ünlü caddelerinden biri olan İstiklal Caddesi'nin o dönemki kalabalığı, günümüzdeki kalabalıklarla benzerlik gösteriyor. Yani, İstiklal Caddesi'nin o zamanlar ve şimdiki zamanlarda ne kadar kalabalık olduğu konusunda espri yapılıyor.

Fotoğrafta 1955 yılında Ankara'da çekilmiş bir cadde fotoğrafı görüyoruz. Fotoğrafta insanlar yürürken görünüyor. Fotoğrafın altında "1955/Ankara bide şimdiki Kadıköy'e bakar mısınız" yazıyor. Bu yazı, 1955'deki Ankara'nın şimdiki Kadıköy'e benzediğini ima ediyor. Bu durum, şimdiki zamanın Ankara'sıyla karşılaştırıldığında, o zamanın Ankara'sının daha gelişmiş olduğunu gösteriyor. Bu durum, günümüzde Ankara'nın Kadıköy'e benzemesiyle ilgili bir ironi yaratıyor. The photo shows a street scene in Ankara, Turkey, in 1955. People can be seen walking in the street. The caption beneath the photo reads "1955/Ankara bide şimdiki Kadıköy'e bakar mısınız" which translates to "1955/Ankara, look at Kadıköy now." This caption suggests that Ankara in 1955 looked like Kadıköy today. This is a humorous statement since Ankara today is a much larger and more developed city than Kadıköy. The joke lies in the ironic comparison of Ankara in 1955 to Kadıköy today, highlighting how much Ankara has changed since then.

Fotoğrafta 1950'li yıllarda İstanbul'un İstiklal Caddesi'nde, yoğun bir kalabalığın arasında yürürken, büyük bir mağazanın önünden geçen birkaç kişiyi görüyoruz. Fotoğrafın mizahı, o dönemde Türk halkının çok büyük bir kısmının fakir olduğu ve bu nedenle yeni ve pahalı giysilere kolayca erişememesi, ancak vitrinlerde gördükleri ürünleri özlemle seyretmesidir. Özellikle mağazanın vitrininde "Ucuz" yazan tabelaya dikkat çekmek gerekir. Bu fotoğraf, o dönemde geçerli olan "zengin ile fakir" arasındaki uçurumu ve insanların kıt kanaat yaşamlarını gözler önüne seriyor. Vitrindeki ürünlere bakan insanların yüzlerindeki ifadelerden, bu ürünleri özlediklerini ve bir gün satın alabileceklerini umduklarını anlamak mümkün.

Fotoğrafta, 90'lı yıllarda Ankara'da bir pazar günü, kaldırımların kapalı olduğu ve insanların kaykay yaptığı bir sokak görülüyor. Tweet'te ise, "Tunalı Hilmi'nin 90'lı yıllarda kısa bir süre pazar günleri trafiğe kapandığı ve cadde yaya yürüyüş alanına dönüştüğü" anlatılıyor. Bunun ardından, "kaykaycıların, patencilerin cirit attığı, yolun ortasına çöken gençlerin gitar çaldığı (Örn. @birsentezer 👽)" ifadesi, 90'lı yıllardaki gençlik kültürüyle alaycı bir şekilde ilişkilendiriliyor. "O günlere dair AA kaynaklı nadir bir fotoğraf" ibaresi de, olayın günümüzde nadir görülen bir durum olduğunun altını çiziyor. Dolayısıyla şaka, 90'lı yıllardaki gençlik kültürünü, o günkü moda ve yaşam tarzını hicivli bir şekilde anlatıyor.