Resimde iki farklı adam görünüyor. Solda, dış mekan ortamında, yeşil ağaçlar ve bitkiler arasında oturan, gri takım elbiseli, bordo bir atkı takan yaşlı bir adam var. Sağ tarafta ise, bir stüdyoda, koyu mavi takım elbiseli, beyaz gömlekli, mor papyonlu, sakallı ve gözlüklü daha yaşlı bir adam var. Görüntünün mizah değeri, iki adamın farklı ortamlarda, farklı giysilerle ve farklı bir atmosferde oturmalarından kaynaklanıyor. Görünüşte farklar, biri dış mekanda samimi bir sohbetteyken, diğeri bir televizyon programında röportaj veriyor gibi farklı durumları temsil ediyor. Bu farklılıklar, bir tür ironi veya karşılaştırma yaparak gülünç bir etki yaratıyor. Belki de bir "farklı zamanlar, farklı ortamlar, farklı insanlar" durumu veya sosyal farklılıkların bir parodisi. Tam bir espri ise, resmin tamamını göz önüne almadan tam olarak anlaşılamayabilir. Ayrıca, metin eksik olduğundan veya bağlam bilinmediğinden tam bir espriyi anlayabilmek mümkün değil.

Resimde, kahverengi ahşap mobilyalara sahip, sıcak ve samimi bir kafe ortamı çizimi var. Çeşitli yaş ve giyimdeki insanlar, gazete okuyor, kahve içiyor, pasta yiyor ve birbirleriyle sohbet ediyor. Kafede hareketlilik ve günlük yaşamın rahatlığı çizilmiş. Şaka, aynı sahnenin üst üste, iki kez çizilmiş olması, aynı insanların aynı şeyleri yapmalarının tekrarlanması ile. Bu, aynı anda iki kez aynı şeylerin yaşandığı bir durumun komik veya tekrarlayan olduğunu ima eden bir çizgi film tekniği. "Tekrarlanan günlük rutinler" veya "tekrarlayan olaylar" gibi günlük olayları komik bir şekilde vurgulayan bir karikatür türü olarak görülebilir. Özetle, şaka tekrarın ve günlük yaşamın tekrarlanan, alışıldık yönlerinin bir esprili yorumu.

Resimde beyaz plastik bir sandalye var. Alttaki yazı, sandalyenin kendisi kalitesiz olsa da üstünde yapılan sohbetlerin kalitesiz olmamasını ifade ediyor. Bu da "söz uçar, yazı kalır" atasözüne gönderme yapıyor. İnsanların bazen basit ve düşük kaliteli şeylerin üzerinde bile kaliteli sohbetler yapabileceğini, ancak konuşmaların yazılı olarak kalıcılığını vurgulayarak, sözlerin de önemli olduğunun altını çiziyor.

Resimde dört kişi bir konuşma içerisinde. Konuşmanın başlığı "Duraklama döneminin ardından, bildiğin gibi gerileme dönemimiz oldu yeliz.." şeklinde. Diyalogda ise; konuşan kişi, karşı tarafa "Sizi çok iyi anlıyorum memluküler, ben nim de öyle bi dönem nim olmuştu. Ceren de bilir benim o dönemi mi." diyor. Karşısındaki kişi ise buna "Ha evet, senin öyle bi dönem in olmuştu. İyi bilirim o dönemini, hep yanin daydım." diyerek cevap veriyor. Şaka, memlukiler kelimesinin yanlış kullanılmasından kaynaklanıyor. Memlukiler Mısır ve Suriye'de 1250-1517 yılları arasında hüküm sürmüş bir Türk kökenli hanedanıydı. Ancak, burada kullanımı günlük konuşmada "sıkıntılı" veya "zor durumdaki insanlar" anlamında kullanılan "memlük" kelimesiyle karıştırılıyor. Bu da konuşmayı komik ve ironik hale getiriyor.