Resim, Avrupa kıtasının hava kalitesi haritasını gösteriyor. Harita, WHO (Dünya Sağlık Örgütü) tarafından önerilen güvenli hava kalitesi değerlerine göre renklendirilmiş. Renk tonları, belirli bir bölgenin hava kalitesinin ne kadar güvenli olduğunu gösteriyor. Açık renkler daha düşük hava kirliliği değerlerini temsil ederken, koyu renkler daha yüksek hava kirliliği değerlerini temsil ediyor. Resimde yer alan "WHO safe air recommendation" yazısı, hava kalitesinin Dünya Sağlık Örgütü tarafından belirlenen standartlara göre değerlendirildiğini gösteriyor. Resimdeki "No data" yazısı, ilgili alanda hava kalitesi ölçümleri bulunmadığını belirtiyor. Bir espri yok. Sadece bir hava kirliliği haritası.

Görüntü, Twitter'da Selahattin Yücel adlı kullanıcının paylaştığı bir mesaj. Mesajda, Türkiye'de bahçeli bir ev sahibi olmak için ya çok zengin ya da çok fakir olmak gerektiği, aynı durumun at sahibi olmak için de geçerli olduğu vurgulanıyor. Bu, Türkiye'deki ekonomik eşitsizlik ve zengin-fakir ayrımının bir mizah yoluyla eleştirildiği bir durum komedisidir. Bahçeli bir ev veya at gibi varlıkların genellikle sadece zenginlerin erişebildiği bir imkan olduğunun, dolayısıyla sosyal statüyle olan ilişkisinin ironik bir şekilde vurgulandığı anlaşılıyor.

Resimde, bir otobüste oturan iki kişi görülüyor. Soldaki kişi, üzüntülü bir ifadeyle, "Türkiye'de Yaşamak" yazısının üzerinde oturuyor. Sağdaki kişi ise, mutlu bir ifadeyle, "Türkiye'yi Ziyaret Etmek" yazısının üzerinde oturuyor. Bu, Türkiye'de yaşamanın zorluklarını ve Türkiye'yi ziyaret etmenin keyifli taraflarını vurgulayan bir mizah örneği. "Türkiye'de Yaşamak"taki üzgün ifade, günlük hayatın zorluklarını, sıkıntıları ve hatta bazen olumsuz yönlerini temsil ederken, "Türkiye'yi Ziyaret Etmek"teki mutlu ifade, ülkenin güzelliklerini ve turistik çekimlerini vurgulamaktadır. Dolayısıyla, espri, Türkiye'de yaşamanın genellikle Türkiye'yi ziyaret etmekten daha fazla zorluk içerdiği fikrini komik bir şekilde yansıtmaktadır.

Fotoğrafta, bir cadde üzerinde, muhtemelen bir alışveriş merkezi önünde, iki kişi arasında bir röportaj sahnesi var. Soldaki kişi, mavi bir polo gömlek ve maske takmış genç bir erkek. Sağdaki kişi ise siyah bir tişört ve maske takmış, biraz daha yaşlı bir erkek. Sağdaki adamın elinde bir mikrofon var. Arkalarında, mağazanın önünde indirimler ve markanın adı görülüyor. Fotoğraftaki mizah, maske takmanın ve bu kadar yoğun bir ortamda röportaj yapmanın, görünüşte bir alışveriş merkezi'nde normal günlük yaşamdan bir sahne olmasına rağmen, bugün ki durumun olağandışı ve hatta biraz abartılı bir duruma sokulmasıyla oluşturulmuş. Görünen, maske ve toplumsal mesafe gibi pandemi kuralları ile röportajın olağanüstü bir görüntü oluşturması. Olay, "Pandemi döneminde hayat nasıl" sorusunu, abartılı bir şekilde, günlük yaşama uygulanmış bir ortamda sorgulamaktadır. Fotoğrafta, bir sokak röportajı sahnesi görülüyor. Bir gazeteci, muhtemelen bir haber kanalı için, sokaktaki bir kişiyle röportaj yapıyor. Röportaj yapılan kişi, bir maske takmış, üzerinde mavi bir tişört giymiş, kısa kollu siyah bir tişört de giyen bir erkek. Röportajcı, kendisine sorulan soruyu anlamamış veya bir şekilde şaşırmış gibi görünüyor, veya röportajın amacından tamamen habersiz bir şekilde konu hakkında konuşuyor. Bu, röportajın komik olduğunu ya da röportajın içinde bir yanlış anlaşılma olduğunu ima ediyor. Fotoğrafın mizah değeri, röportaj yapılan kişinin beklenmedik veya anlamsız cevap vermesinden kaynaklanıyor. Belki de soruyu farklı şekilde duymuş veya farklı bir şekilde anlamış olabilir veya tamamen başka bir konuya odaklanarak bir yanıt vermiş olabilir. Görsel, röportajcı ve röportaj yapılan kişi arasındaki iletişim kopukluğunu ve röportajın beklenmedik şekilde ilerlemesini komik bir şekilde yansıtıyor. Öyle anlaşılıyor ki, gazeteci röportaj yapmayı başaramamış veya istediği bilgiye ulaşamamış olabilir.

Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi, Katar'ın PSG'ye Neymar'ın transfer bedeli olarak 222 milyon euro ödediğini ve Türkiye'nin de Katar'a mercimek yardımı yaptığını belirtiyor. Burada yapılan espri, Katar'ın çok zengin bir ülke olmasına rağmen Türkiye'nin ona yardım etmesiyle, tersine bir durumun ironik bir şekilde vurgulanmasıdır.