Fotoğrafta bir el, üzerinde "Not Great" ve "Wild Caught Microplastic" yazan bir konserve tutuyor. Konservenin üzerinde bir tabak dolusu mavi mikroplastik taneleri ve yanında bir çatal ile bıçak görünüyor. Üstte ise "100% FISH FREE" yani "Yüzde 100 Balıksız" yazısı yer alıyor. **Şakanın Açıklaması:** Bu bir hiciv (satir) şakasıdır. Şaka, denizlerdeki plastik kirliliğine ve bu plastiklerin balıkların besin zincirine karışarak mikroplastiklere dönüşmesine dikkat çekiyor. Konservenin "Wild Caught Microplastic" (Doğal Yakalanmış Mikroplastik) olarak etiketlenmesi ve "Yüzde 100 Balıksız" yazılması, mikroplastiklerin artık doğal kaynaklardan elde edilen bir ürün gibi sunulabilecek kadar yaygınlaştığını ironik bir dille anlatıyor. Normalde konserve kutularında balık gibi yenebilir gıdalar olurken, bu konserve kutusunda yenemeyecek kadar tehlikeli bir madde olan mikroplastikler var. Bu durum, çevre kirliliğinin boyutunu ve etkilerini mizahi ama düşündürücü bir şekilde ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, üst kısımda "Mikroplastiklerin Etkisi Çalışılamıyor Çünkü Kontrol Grubu Yok" şeklinde bir başlık ve alt başlık var. Bu başlığın altında, 19 Şubat 2024'te Tina R. McGinn tarafından yayınlandığı belirtiliyor. Fotoğrafın altında ise, üzgün ya da endişeli görünen sakallı bir adamın portresi yer alıyor. Adamın görüntüsü, muhtemelen bir film sahnesinden alınmış. Espri, bilimsel araştırmaların temel prensiplerinden biri olan "kontrol grubu" gerekliliğine gönderme yapıyor. Mikroplastiklerin etkilerini incelemek için bir kontrol grubu olmaması, bu çalışmanın yapılamayacağı anlamına geliyor. Adamın yüz ifadesi ise, bu durumun yarattığı çaresizlik veya üzüntüyü ifade ediyor. Bu, bilimsel bir gerçeğin, alaycı bir mizahla birleştirilerek sunulmasıdır. Mikroplastiklerin çevresel ve sağlık etkileri üzerine yapılan araştırmalara duyulan endişeyi mizahi bir dille ele alıyor.

Fotoğrafta, Leman Sam isimli birinin Twitter paylaşımı ekran görüntüsü yer alıyor. Paylaşımda, İsrail'in deniz suyundan içilebilir su elde etmesi, çölde portakal yetiştirmesi gibi başarıları anlatılırken, Türkiye'nin Marmara Denizi'ni kirletmesine gönderme yapılıyor. **Esprinin açıklaması:** * İsrail'in başarıları (deniz suyundan su elde etme, çölde tarım) takdir edilirken, Türkiye'nin Marmara Denizi'ni kirletmesi eleştiriliyor. * "Foseptik çukuruna çevirdik" ifadesi, Marmara Denizi'nin kirlilik nedeniyle adeta bir kanalizasyon çukuruna döndüğünü vurguluyor. * "Başardık bunu" ifadesi ise ironik bir şekilde, bu olumsuz durumu başarmış gibi bir ifade taşıyor. Yani aslında başarısızlıkların, çevreye verilen zararın mizahi bir dille anlatımı söz konusu.

Fotoğrafta, bir market rafında tutulan, üzerinde "100% BALIK ÜCRETSİZ", "Wild Caught (Yaban Çıkmış)", "Microplastic (Mikroplastik)" yazan bir konserve kutusu görülüyor. Konservenin içindeki madde ise, mavi-yeşil, dikkat çekici bir renkte. Şaka, "mikroplastik" içeren bir gıdanın varlığına ve bunun da ürünü dikkat çekici bir renkte gösterme şekline dayanıyor. "100% BALIK ÜCRETSİZ" yazısının da burada ironik bir şekilde kullanımı mevcut. Gerçekte, bu muhtemelen bir şaka, bir sosyal yorum, ya da dikkat çekme çabasıdır ve gerçekte böyle bir gıdanın satılmayacağını göstermektedir. Mikroplastiklerin çevre ve sağlık açısından endişe verici bir konu olduğunu belirterek ve bu ürünün üzerindeki etiketlemeyle dikkat çekiyor.

Resimde, bir kağıt poşetin yanında bir plastik poşet görülüyor. Resmin altında, "Ben yeterince yaşlıyım, kağıt poşetlerin ağaçların yok edilmesinden sorumlu tutulduğu zamanı hatırlıyorum - ve plastik poşetlerin çözüm olduğu zamanı." şeklinde bir metin var. Bu, geçmişte kullanılan malzemelerin (kağıt poşetler) çevreye zarar vermesi nedeniyle eleştirildiklerini, ancak daha sonraki bir çözüm olarak plastik poşetlerin kullanıldığını ifade eden bir espri. Eski neslin, bu değişimin geçmişini hatırlayabileceği, yeni nesiller için ise bu olay biraz şaşırtıcı bir durum olarak değerlendirilebileceği vurgulanıyor. Yani espri, geçmişte farklı malzemeler ve çevresel endişeler hakkında bir hatırlatma yaparak ilerliyor.

Fotoğrafta, kurak ve tozlu bir arazi üzerinde, podiumlarda duran iki kişi ve bir kişinin bir ağaç fidanı ile bir ödül (kupa) sunarken gösterildiği bir illüstrasyon var. Kişilerin hepsi gaz maskesi takmış. Birinci sıradaki kişi, sağlam giysiler ve elinde kupa ile, ağaç fidanı sunuyor. İkinci sıradaki kişi ise elinde bir oksijen tüpü tutuyor ve daha yıpranmış kıyafetlerle resmedilmiş. Bu karikatür, iklim değişikliği ve çevre kirliliği nedeniyle oluşan zorlukları ve kaynakların eşitsiz dağılımını ince bir şekilde eleştiriyor. Birinci sırada olan, çevreye duyarlı davranarak sürdürülebilir bir yaşam tarzı seçen kişi, ödülü alıyor. İkinci sıradaki ise, kirliliğin, kaynakların tükenmesinin ve eşitsizliklerin kurbanı olarak gösteriliyor. Oksijen tüpü, yaşamlarını sürdürebilmek için kirlilikten korunma gereksinimlerini sembolize ediyor. Özünde, resim, çevresel sorunlara çözüm bulamadığımız veya adaletsiz dağılım nedeniyle, geleceğin tehlikelere karşı ne kadar savunmasız olacağını gösteriyor.

Resimde, zamanla kuruyan bir gölün iki farklı zaman diliminde çekilen fotoğrafları bulunmaktadır. Sol tarafta göl suyla doluyken, sağ tarafta suyun yok olduğu ve yalnızca tuz kalıntıları görülebildiği yer gösterilmektedir. Bu durum, küresel ısınmanın etkileriyle ilgili olarak yapılan bir espriyi çağrıştırmaktadır. Espriye göre, bir gölün bu şekilde kuruması "gölün havaya uçması" olarak adlandırılabilir. Bu espri, gölün kurumasının ciddi bir problem olduğunu ve bunun küresel ısınmanın etkilerinden biri olduğunu vurgulamaktadır. **Türkçe olarak espri:** "Gölümüzün havaya uçması" küresel ısınmanın bir sonucu olarak kabul edilebilir.

Resimde yıkılmış bir köyde ayakta duran tek bir ev kalmış ve kadın bu evin yanına geçmiş, evin sağlam kısmına bakarak "evde ne varsa hepsi benim" demiş. Bu, bir yıkımın ardından kalan eşyalar için yapılan bir espridir. Resimde yıkık bir ev ve evin önünde ayakta duran bir kadın var. Kadın evin kalan sağlam kısmına bakarak "Evde ne varsa hepsi benim" demiş. Bu resimde evin yıkılmış olması ve kadının kalan tek bir sağlam duvarı işaret etmesiyle "evde ne varsa hepsi benim" sözü, yıkımın ardından kalan her şeyi sahiplenmek için kullanılan bir espri haline getirilmiş. Bu espri Türk kültüründe yaygın olarak kullanılır ve genellikle felaketler veya zor zamanlar sonrasında esprili bir şekilde moral vermek için kullanılır.

Bu resimde, Aral Gölü'nün 1989'daki halinin (solda) ve 2000'deki halinin (sağda) karşılaştırılması gösteriliyor. 1989'da hala önemli ölçüde suya sahip olan göl, 2000'de suyunun çoğunu kaybetmiş ve neredeyse kurumuş durumda. **Fıkra:** Aral Gölü'nün bir zamanlar ne kadar büyük olduğunu öğrenen bir adam arkadaşına şöyle demiş: "Aman Allah'ım, bu göl o kadar büyük ki, içine denizi bile koyabilirlermiş!" Arkadaşı cevaplamış: "Evet, ama denizi koydular ve şimdi de denizi geri istiyorlar!" **Açıklama:** Fıkra, Aral Gölü'nün kurumasını ve insanların doğaya müdahalesinin sonuçlarını abartılı bir şekilde ele alıyor. Fıkra, gölün boyutunu vurgularken, suyun geri alınması durumunu da ele alarak, günümüzde çevre sorunlarının ciddiyetini esprili bir şekilde vurguluyor.

Görüntü, su altında, yoğun bir şekilde plastik atıkların bulunduğu bir ortamı gösteriyor. Suyun yüzeyinde ve altında çok sayıda, çeşitli renk ve boyutlarda plastik çöp parçası yüzerken görülebilir. Su bulanık ve kirli. Altta, Türkçe olarak "Dünyanın en büyük sorunlarından birisi plastik çöpler" yazısı görülüyor. Bu, plastik kirliliğinin ciddiyetini vurgulayan bir görüntü ve alttaki metin, bu konunun önemini pekiştiriyor. "Dünyanın en büyük sorunlarından birisi plastik çöpler" ifadesi, görüntüdeki plastik atıkların miktarını ve çevresel tehdidini anlatan bir yorum niteliğinde. Dolayısıyla bir espri yok; ciddi bir çevresel konuyu vurgulayan bir görsel ve metin. Görüntüde, suyun altında yoğun bir plastik çöp yığını görülüyor. Çöpler, çeşitli boyutlarda ve renklerde plastik parçacıklardan oluşuyor. Suyun bulanıklığı ve çöplerin yoğunluğu, ciddi bir çevre kirliliği sorununu gösteriyor. Altta, Türkçe olarak "Dünyanın en büyük sorunlarından birisi plastik çöpler." yazısı var. Bu, görüntünün mesajını özetliyor: denizlerdeki plastik kirliliğinin ciddi bir sorun olduğunu vurguluyor. Görüntü, bu kadar çok plastik çöpün bulunduğu bir deniz ortamının ne kadar kötü olduğunu gösteriyor, bu bir espri değil, ciddi bir çevresel endişeyi sergiliyor.

Resimde düşünceli bir yüz ifadesi olan bir kadın çizimi ve "Marmara Denizi'ni Kim Öldürdü?" başlığı altında "Öncelikle şununla başlayalım, hayır, bu denizi biz öldürmedik. 'Bu denizi hepimiz öldürdük' diyerek sorumlusu olmadığımız bu felaket için bizi suçlamayı bırakın." yazısı yer alıyor. Bu bir mizah çizimi ve "Marmara Denizi'ni Kim Öldürdü?" sorusuna cevaben denizi öldürmenin mümkün olmadığı, ancak herkesin çevre kirliliğine katkıda bulunabileceği ve bu durumun deniz ekosistemini olumsuz etkilediği vurgulanıyor. Bu mizah çizimi, çevre kirliliğine dikkat çekmek ve sorumluluğu paylaşmak amacıyla kullanılıyor. Resimde, kürsüde konuşan bir politikacı var. Onun düşünce balonunda para sembolü ve yukarı yönlü bir grafik çiziliyor. Aynı zamanda politikacıya karşı bir protesto düzenleniyor. Protestocular "Plastiğe Hayır!", "Doğayı Koru!" ve "Earth Day" gibi sloganlar taşıyorlar. Şaka şu ki, politikacılar çevrecilik konusunda hiçbir şey yapmamasına rağmen ekonomik olarak zenginleşiyorlar. Böylelikle, çevrecilik sorununu önemsemeyerek ve çevreyi yok ederek zenginleşen politikacılar, "Marmara Denizi'ni öldürdü". Resimde, bir koltukta oturan ve "HABERLER" başlıklı bir gazete okuyan bir kişi görülüyor. Gazetedeki haberler olumlu ve mutluymuş gibi görünüyor, ancak başlık "Marmara Denizi'ni Kim Öldürdü?" sorusunu soruyor. Bu ironik bir başlık çünkü gazetedeki haberler, Marmara Denizi'nin kirliliğine ve ölümlerine dair sorunları göz ardı ediyor. Başlık, medyayı Marmara Denizi'nin ölümüyle ilgili sorunları görmezden gelmekle suçluyor. Resimde kirlenmiş bir Marmara Denizi ve denizde çöp yiyen bir martı görülüyor. Resmin altında ise Marmara Denizi'nin kirlenmesinin sorumlularını eleştiren bir yazı var. "Marmara Denizi'ni Kim Öldürdü?" sorusuna, "Fabrikasına arıtma tesisi kurmayan iş insanı, iş insanını denetlemeyen yerel yönetici, çevreciliği marjinallik diyerek küçümseyen politikacı ve bu sorunları haber yapmayan medyacılar öldürdü. Hayır, Marmara Denizi'ni biz öldürmedik." Bu görsel, Marmara Denizi'nin kirlenmesine neden olan çeşitli faktörleri ve sorumluluktan kaçanları eleştirerek bir mizah unsuru kullanıyor. Resimde kirlenmiş bir deniz ve üzerinde bir martı var. Martı, plastik bir şişeyi yiyor. Resmin altında da "Marmara Denizinde Neler Oluyor?" diye yazıyor. Resimdeki espri, Marmara Denizinde oluşan kirlilik ve buna karşı duyarsızlığın bir eleştirisi. Martının plastik şişeyi yemesi, insanın kirlettiği denizde yaşayan canlıların bu kirlilikten etkilendiğini sembolize ediyor. Resimde kirlenmiş bir denizde duran bir martı var. Etrafında plastik şişeler ve çöp bulunuyor. Resimde "Marmara Denizi'ni kim öldürdü?" sorusu soruluyor. Resmin altında, Marmara Denizi'nin kirlenmesinden sorumlu olarak görülen gruplar sıralanmış: * Su arıtma sistemleri kurmayan açgözlü iş adamları * İş adamlarını denetlemeyen yerel yönetim * Çevreciler'i önemsemeyen siyasetçiler * Bu konuları haber yapmayan medya Resmin altındaki son satır ise, "Hayır, biz Marmara Denizi'ni öldürmedik." yazıyor. Bu resim, Marmara Denizi'nin kirlenmesinden herkesin sorumlu olduğunu ima ediyor. Ancak, asıl sorumluluğun, kirliliği önlemek için gerekli önlemleri almayan insanlarda olduğunu vurguluyor. Resim, "Bizden değil" diyerek, sorumluluğu başkalarına atmayı eleştiriyor.

Resimde Karadeniz'de deniz salyası olarak bilinen, aslında deniz anası larvaları olan ve çoğunlukla kirlilik nedeniyle oluşan bir durum görüyoruz. BPT Haber bu durumu "Deniz salyası, Karadeniz'e de akmaya başladı." diye esprili bir şekilde paylaşmış. Espri, deniz salyasının Karadeniz'de de görülmesi nedeniyle, sanki bir akım gibi oraya akmışçasına bir ifadeyle yapılmış.

Fotoğrafta Salda Gölü'nün güzel bir manzarası var. Alttaki tweet ise "Saldı Gölü'ne açlıktan kanalizasyon suyu akıyor" diyerek gölün kirlendiğini ima ediyor. Bu, gölün suyunun artık içilebilir olmadığını, yani açlık nedeniyle bile içilemeyeceğini ima ederek espri yapıyor. Ayrıca, bu tweet, gölün çevre sorunları nedeniyle kirlendiğine dair bir gönderme de yapıyor.

Fotoğrafta, ormanın içinde çok miktarda çöp görüyoruz. Orman kirletilmiş. Tweet'te, "Binlerce ayı bir araya getir, ormanı bu hale getiremezler" yazıyor. Yani, ormanı bu hale getirenin ayıların değil, insanların olduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta ormanın içinde çok miktarda çöp var. Yazılan mesajda, "Binlerce ayı bir araya getir, ormanı bu hale getiremezler" deniyor. Bu mesaj, insanların doğaya karşı olan sorumsuzluğuna dikkat çekmek ve insanlara, doğaya karşı daha sorumlu davranmaları için bir uyarı niteliğinde. Şaka, insanların doğaya attıkları çöplerin, hayvanlardan daha fazla zarar verdiğini ve ormanın bu hale gelmesinin sebebinin insanlar olduğunu ima ederek yapılmış.