Fotoğrafta, buruşuk bir tortilla içinde bir burrito var. Burrito, bir taco bell ambalaj kağıdı üzerine konulmuş. Kağıdın üzerinde birçok küçük ikon ve metin var. Fotoğrafın alt kısmında, "live laugh luv" yazısı "cope complain cry" yazısının üzerinde yer alıyor. Bu iki yazı, burritonun altına çizilen iki farklı kalınlıkta ve uzunlukta olan iki çizgiyle gösterilmiş. Bu iki çizgi arasındaki boşluk, bu iki ifadeyi temsil ediyor. Şakası ise oldukça basit bir karşılaştırmaya dayanıyor. "Live laugh luv" (Yaşa, gül, sev) mottosu, hayatın olumlu ve neşeli yönlerini temsil ederken; "cope complain cry" (Başa çık, şikayet et, ağla) mottosu ise hayatın olumsuz ve zorlayıcı yönlerini ifade ediyor. Burrito'nun görüntüsü ise biraz dağılmış ve özenli hazırlanmamış gibi duruyor. Şakadaki espri ise, "live laugh luv" mottosunu temsil eden çizginin daha uzun ve kalın olmasıyla, bu durumun hayatın daha uzun ve önemli bir bölümünü oluşturduğunu ima etmesi. Buna karşılık, "cope complain cry" mottosunu temsil eden çizgi daha kısa ve ince; bu da olumsuzlukların hayatın daha kısa bir kısmını oluşturması gerektiğini vurguluyor. Ancak burritonun görünümü, bu durumu biraz alaya alıyor gibi. Çünkü burritonun kendisi pek de "yaşa, gül, sev" dedirtecek kadar çekici veya iştah açıcı görünmüyor. Bu da şakanın ikinci bir katmanını oluşturuyor: Belki de hayat sadece "live laugh luv" demekle geçmez, bazen de burritoyu daha iyi yapmak için uğraşmak gerekir gibi bir ima taşıyor. Ya da tam tersi, burritonun böyle olmasına rağmen yine de "live laugh luv" demeye çalışmak da mizahi bir durum yaratıyor. Özetle, şaka, hayatın iyi ve kötü yanlarını karşılaştıran popüler sloganları kullanarak, bir burritonun görünümüyle bu sloganları tiye alıyor.

Fotoğrafta bir yemek mekanının (muhtemelen Subway gibi) duvarında asılı olan üç tablo görülüyor. Tablolarda sırasıyla ekmekler, domatesler ve salatalık dilimleri yer alıyor. Masaların üzerinde ise "Who else just wants these posters in their room" (Başka kim bu posterleri odasında ister) yazısı bulunuyor. **Şakanın Açıklaması:** Şaka, bu tür yemek mekanlarının dekorasyonlarında kullanılan, yiyeceklerin yakından çekilmiş fotoğraflarından oluşan tabloların estetik olarak herkese hitap etmediği ve hatta bazıları için komik veya abartılı görünebileceği fikrine dayanıyor. Metin, bu tür tabloların yemek mekanında sıradan olduğunu ancak birisinin bunları kendi odasına asmak isteyebileceğini ironik bir şekilde ifade ediyor. Yani, "Bu kadar sıradan ve yemekle ilgili bir dekoru kim odasında isteyebilir ki?" diye espri yapıyor.

Fotoğrafta, altın renkli bir çerçeve içinde, üzerinde beyaz boyayla yazılmış bir yazı bulunan bir tablo görülüyor. Tablonun arka planı mor, pembe ve yeşil püskürtmelerle dolu. Yazı şu şekilde: "Ben zaten kendi kendimin herşeyiyim, teşekkürler". Tablonun altında ise dekoratif objeler bulunuyor: büyük bir ampul, metal bir göz figürü, küçük heykelcikler, mumluklar ve şık şişeler. **Espri:** Yazı, kişinin kendi kendine yeterliliğini ve başkalarına ihtiyacı olmadığını alaycı bir şekilde ifade ediyor. "Ben zaten kendimim her şeyiyim" cümlesi, genellikle birinin kendine duyduğu güveni veya kimseye ihtiyacı olmadığını vurgulamak için kullanılır. Bu cümleyi "teşekkürler" ifadesiyle bitirmek, espriyi daha da mizahi hale getiriyor, çünkü genellikle birine minnettarlığınızı ifade etmek için teşekkür edersiniz, ancak bu durumda kişi kendine teşekkür ediyor. Bu durum, ironik bir durum yaratarak güldürücü bir etki yaratıyor.

Fotoğrafta, bir duvarın üzerine, haritayı andıran bir desen kazınmış. Duvarın bir kısmı tuğla, bir kısmı haritaya göre oyulmuş. Duvarın üzerindeki dünya haritası, tuğla deseninin arasından çıkmış bir görüntü. Fotoğrafın altındaki iki kişi, haritanın büyüklüğüne ve detaylı olmasına bakarak şaşkın görünüyorlar. Bu, "çok detaylı ve görkemli bir şey yapılabileceği, ama gereksiz de olabileceği" ya da "abartılı bir iş yapılacağına göre fazla iş yüküne atfedilen bir şaka." Haritanın boyutunu ve duvar tasarımıyla uyumsuzluğunu vurgulayarak, bazen işin gereksiz detaylara boğulabileceği bir mizah kaynağı.

Resimde, bir odanın duvarına asılı büyük, sarı bir balık heykeli görülüyor. Balık biraz korkutucu görünüyor. Resmin altındaki metinde, "balığı nasıl daha az korkutucu gösterebilirim? (Çıkarmak bir seçenek değil)" şeklinde bir soru sorulmuş. Bu, balık heykelinin odaya uyumsuz veya korkutucu göründüğünü ve sahibinin onu nasıl daha az rahatsız edici bir hale getirebileceği konusunda yardım istediğini gösteriyor. Bir şaka söz konusu. Balık heykelinin odaya uyumsuz ve korkutucu göründüğünden dolayı alay ediliyor.

Resimde, başında desenli bir başörtüsü olan bir kadın ve arkasında "ZEKI" yazan bir tabela görünüyor. Görüntü, olasılıkla "zeki" kelimesinin (zeki/akıllı) kadının özelliklerine atıfta bulunarak bir mizah içerdiğini gösteriyor. Başörtüsü deseni ile tabelanın "zeki" yazısı arasındaki görsel bağ, esprili bir gönderme yapıyor olabilir. "Zeki" kelimesinin bir kadın için kullanılan bir övgü niteliğinde olduğuna vurgu yaparak (veya tersine, alaycı bir şekilde başörtüsüyle ilişkilendirilmesiyle), ince bir espri olabilir. Resmin tam anlamını ancak bağlamı bilerek anlamak mümkün. Resimde, bir kadın, muhtemelen bir cenaze töreninde veya bir anma etkinliğinde, bir fotoğraf çerçevesi içine yerleştirilmiş bir kişinin fotoğrafına bakıyor. Fotoğraf çerçevesinde, bir cep telefonu ve bir tespih de bulunuyor. Fotoğraf çerçevesi ve dikdörtgen şablonlar, sanki bir anma kutlaması veya cenaze töreni için özel olarak hazırlanmış bir pano gibi görünüyor. Bunun üzerindeki malzeme ve yapılış biçimi, sanki bir şekilde gösteriliyormuşçasına, oldukça özenli ve dikkat çekici. Bu durum, bir cenazede veya anma etkinliğinde, duygusal anları daha fazla abartı ve teatral bir şekilde ifade etmek için yapılan, biraz abartılı bir görüntü. Bu yüzden espri, cenaze ve anma durumlarında duygusal gösteriler/gösterişin fazla abartılmış ve tiyatrolaştırılmış olmasına bir göndermedir. "Gösterişli cenaze/anma" ya da benzeri bir anlamı ifade ediyor. Görüntüde, bir ev programının muhtemelen bir bölümünden kareler var. Bir grup kadın ve erkek, muhtemelen ev sahibi veya mimar tarafından tasarlanan bir oda veya alanın önünde duruyorlar. Duvarın üzerinde, çerçeveli bir fotoğraf var ve üzerinde "WHO?" yazılı bir tişört giyen genç kadın ve onunla konuşan bir erkek var. Kadınların ifadeleri, odanın yapımına ilişkin duygu veya anıların anlatıldığı izlenimi veriyor. Kadınların tepkilerinden ve ifadelerinden, olayın bir cenazeye veya anıya ilişkin olabileceği anlaşılıyor. Programın adı ve internet adresi, alt kısımdaki yazıdan açıkça belli. Fotoğrafta, özellikle genç kadının "WHO?" yazan tişörtü, programın ciddiyetine karşın bir miktar mizah unsuru katıyor. Bu, söz konusu anı veya fotoğraftaki kişinin kimliğini anlamaya yönelik bir gönderme olabilir; veya bir çelişki yaratmak üzere tasarlanmış olabilir. Fotoğrafta ne anlattıkları net değil ancak ev sahibi ve mimar, evin tasarım aşamasına ilişkin duygu ve deneyimleri anlatıyor olabilirler. Göz önünde tutulması gereken şey, söz konusu mimarın bir cenaze veya anı odasını tasarlamış olması olasılığıdır. Bu durumda, "WHO?" sorusunun, anılan kişi hakkındaki düşünceleri ve duyguları çağrıştırıcı bir anlam kazanması muhtemeldir. Ama kesin bir anlamı yok, sadece bir olasılık. Resimde, başörtülü bir kadın ve duvarda, muhtemelen vefat etmiş bir yakınının fotoğrafının bulunduğu bir niş veya dikdörtgen bir çerçeve görülüyor. Nişin üzerinde, "MEK" harflerinin kabartmalı, 3 boyutlu olarak yapılmış bir yazıtı var. Bu bir "joke" değil, bir görüntü. "MEK" yazısının ne ifade ettiği ve fotoğrafın bağlamı arasında bir mizah veya bir espri içeren bir durum yok. Olası bir durum, kadının vefat eden yakınıyla ilgili bir anı ya da üzüntüsünü ifade ediyor olmasıdır. Görüntünün anlamı, bağlam dışı izleyicilere belirsiz kalmaktadır.

Fotoğrafta, duvarına iki elin asılı olduğu bir odada iki kız görüyoruz. Duvarda, duvarın üzerine asılmış bir kaplan resminden daha fazla fark edilen şey, iki elin kaplan resminin üzerine gizlice asılmasıdır. Alttaki yazıda kız "cannunk 1 elin nesi var 2 elin sesi var" diyor. Burada iki elin insan sesi olmadığı için "ses" yerine "nes" denmiş, bu espriyi oluşturuyor. Kısaca, bu espri, "İnsan ellerinin sesi olamaz" gibi bir absürt durum yaratarak mizah yaratıyor. Fotoğrafta iki genç kız ve bir duvar üzerinde asılı duran bir poster var. Poster bir kaplanın resmini gösteriyor. Duvarda ayrıca bir çift elle yapılan, bir kişinin çenesini tutan bir el işareti var. Resmin esprili yanı, el işaretiyle kaplanın birbirine bakış pozisyonunun komik bulunması. **Eş anlamlı olarak, poster üzerindeki kaplanı tutabilecek kadar uzun kol sahibi olduğundan bahsediliyor.** Fotoğrafta iki kadın ve duvarına asılı bir çift plastik el var. Resimdeki kadınlardan biri göz kırpıyor ve resmin altında "sercan.pesan "Eller eller" is the most famous song of Yıldırım Gürses" yazıyor. Burada yapılan şaka, "Eller eller" şarkısının aslında Yıldırım Gürses'in değil, başka bir sanatçıya ait olması ve kadınlardan birinin bu şarkıyı yanlış hatırlaması ve bunun da plastik ellerle ilişkilendirilmesidir.

Bu fotoğrafta koyu renklerle dekore edilmiş bir yatak odası görüyoruz. Yatağın üzerinde siyah çarşaflar ve yastıklar var. Duvarlarda siyah beyaz portreler asılı. Odanın içinde bir koltuk ve bir lamba da bulunuyor. Bu fotoğrafta bir espri yok.

Fotoğrafta bir duvar tablosu görülüyor. Tablonun üzerinde "Çünkü sen çölüme yağmur oldun" yazıyor ve altında bir adamın silüeti var. Şaka, bu cümle genellikle romantik bir anlamda kullanılırken, tabloda adamın elinde mikrofon olması, cümleyi daha komik bir bağlama taşıyor. Tabloyu alan kişi muhtemelen bir müzisyen veya şarkıcıdır ve bu cümleyi kendi kariyerine bağdaştırıyor.

Resimde, Karadenizli bir futbolcunun (futbolcu) "Karabük Cips" reklamı için çektirdiği reklamlar var. Farklı pozlar ve ifadeler kullanarak, her reklamda farklı bir duyguyu yansıtır. Ancak, tüm reklamlarda aynı "Karabük Cips" mesajı yer alır. **Fıkra:** Resimde, "Karabük Cips" reklamı için çekilen farklı pozlardaki fotoğraflar var. Ancak, bu fotoğraflar aynı futbolcuya ait. Bu durum, "Karabük Cips"in reklamını yapan futbolcunun, reklam için çok fazla "poz" verdiğini ve bu yüzden de kendini tekrar ettiğini gösteriyor. **İronik Fıkra:** Karabük Cips reklamı, aynı futbolcuyu farklı pozlarda kullanarak, kendisinin çeşitlilik sağlamaya çalıştığını ima ediyor. Ancak, aynı futbolcunun farklı pozları kullanarak, tam tersi bir etki yaratıyor. Bu da, Karabük Cips reklamının "özgünlük" arayışının başarısız olduğunu gösteriyor.