Fotoğrafta, muhtemelen İtalya'da bulunan, bej/krem rengi kalker kayalıklarından oluşan dik bir uçurumun, denize doğru uzanan bir kısmı görülüyor. Gökyüzü, güneşin batışından önce veya sonraki saatlerde oluşan, pembe ve turkuaz tonlarıyla gölgelerden oluşan güzel bir renk paletiyle bezenmiş. Uçurumun tepesinde, küçük bir figür, sanki manzaranın huzuruna teslim olmuşçasına duruyor. Fotoğrafta bir espri yok, sadece güzel bir doğa manzarası var. "Espri" anlamına gelen bir ifade olmadığı için, bir espri de bulunmuyor.

Fotoğrafta, Naica Kristal Mağarası'nın muhteşem bir görüntüsü yer alıyor. Mağaranın içinde, inanılmaz büyüklükte, şeffaf ve beyaz kristallerden oluşan devasa sütunlar ve kümeler görülüyor. Kristaller, mağaranın duvarlarını, tavanını ve zemini kaplamış gibi. Fotoğrafta, mağarada keşif yapan, turuncu kıyafetli kişiler de var. Fotoğrafın mizah yanı ise, "yüzüklerin efendisi" veya benzeri, büyük, karmaşık ve inanılmaz yapılarla dolu fantezi-bilim kurgu içeren hikayelerde sıkça kullanılan "büyük yapıların" veya "gizemli yerlerin" bulunması fikrini ironik bir şekilde sergilemekte. Mağaranın büyüleyici güzelliği, gerçekte var olan, ancak çok az insanın görebildiği bir "harika yapının" örneği olarak düşünülebilir. Hatta belki de tam olarak keşfedilememiş, bir çeşit fantastik gizemin işareti olarak da değerlendirilebilir.

Fotoğrafta, devasa bir sekoya ağacının altında oturan bir kişi görülüyor. Ağaç, büyüklüğü ve ihtişamıyla dikkat çekiyor. Çevredeki diğer ağaçlar da görülüyor ve ormanın huzurlu atmosferini vurguluyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece büyük bir ağacın altında oturan bir insanı gösteren bir doğa manzarası var. Bir şaka ya da ironi içermiyor.

Fotoğrafta dev bir sekoya ağacı (sequoia) göze çarpmaktadır. Ağacın devasa gövdesi etrafındaki küçük bir araba ve yürüyüşçüyle kıyaslandığında boyut farkı komik bir şekilde vurgulanıyor. Şaka, devasa ağacın etrafında küçük bir araba ve insan figürlerinin olması, ağaç ile insan ölçeği arasındaki büyük farkı vurgulayarak, ağacın büyüklüğünün abartılı görsel bir temsili olarak işleniyor. Dolayısıyla şaka, "insan ölçeğinde küçük şeylerle kıyaslandığında, doğanın büyüklüğünü" vurgulamaktadır.

Fotoğrafta turkuaz rengi bir deniz, beyaz bir kumsal ve gökyüzünde turuncu ve mor renklerin hakim olduğu muhteşem bir gün batımı görülüyor. Sahilde tek başına ayakta duran bir kişi var. Fıkra yok. Bu sadece güzel bir fotoğraf.

Bu fotoğrafta, uçuruma doğru bakan, üzerinde bir adamın durduğu bir uçurum görülüyor. Aşağıda, turkuaz rengi bir fiyort bulunuyor. Fotoğrafta bir espri yok.

Bu fotoğrafta, uçurumun kenarında duran ve okyanusa bakan tek bir kişiyi görüyoruz. Bu kişi, okyanusun büyüklüğü ve gücü karşısında muhtemelen çok küçük hissediyor. Resimde bir şaka yok. Bu fotoğraf, doğanın ihtişamını ve insanın ona karşı ne kadar küçük olduğunu gösteren bir anı yakalıyor.

Bu resimde sisli dağların önünde uçan küçük bir uçak ve aşağıda bir şelale görünüyor. Ancak bu resimde bir şaka yok.

Bu fotoğrafta, muhteşem turkuaz suları olan bir plaj ve arkasında yeşil tepeler görüyoruz. Plajda şemsiyeler altında birkaç kişi güneşleniyor. Resimde bir espri yok, sadece güzel bir plaj manzarası var. 😄

Fotoğrafta Norveç'in Flam kasabasında demirlemiş büyük bir yolcu gemisi ve çevresindeki manzaralar görünüyor. Şaka ise "Tuhaf Ama Gerçek" adlı hesabın, bu turistik gezi yerinde görülen büyük gemiyi, turistik bölgeye "tuhaf" bir şekilde yakıştırmasında yatıyor. "Flam. Norveç." yazısı ise "tuhaf" bir konumda bu kadar büyük bir gemi bulunmasının ironikliğini vurgulamaktadır.