Videoda küçük bir çocuk, yerde oturan yaşlı bir adama doğru bir nesne fırlatıyor. Yaşlı adam bu hareketten sonra hızla ayağa kalkıyor. Videonun komikliği, çocuğun beklenmedik hamlesi ve adamın verdiği ani tepki arasındaki zıtlıktan kaynaklanıyor.

Videoda bir çocuğun mutfakta kontrolünü kaybederek öfke nöbeti geçirdiği görülüyor. Esprinin kaynağı, çocuğun iPad kullanamadığı için aşırı tepki vermesinin, ebeveynlere neden çocuklarına iPad almamaları gerektiği konusunda mizahi bir uyarı sunmasıdır.

Fotoğrafta, iki farklı SpongeBob Kare Pantolon karakteri görülüyor. Soldaki, kaslı ve cesur bir şekilde, "önceden çocuklar" dönemini temsil ediyor. Sağdaki ise şaşkın, endişeli bir ifadeyle "şimdi çocuklar" dönemini temsil ediyor. Soldaki baloncuklar, bir maçta kazanma sevinci ve bunun ardından bir yaralanma (diz kapağı sakatlığı) anlatıyor. Çocuk, maçı kazandıkları için mutlu, fakat yaralanma sebebiyle de buruk. "Şimdi çizgi film izlemeye gidiyorum" cümlesi de bunun üzerine bir rahatlama ve teselli arayışını vurguluyor. Sağdaki baloncuklar ise, tablet şarjının bitmesi nedeniyle oluşan hayal kırıklığı ve depresyonu anlatıyor. "Tabletimin şarjı bitti ve depresyona girdim çünkü yapacak hiçbir şey yok" cümlesi, teknolojinin çocukların hayatlarındaki önemini ve bu teknolojinin kesintisiz kullanımındaki beklentileri vurguluyor. Özetle, mizah, çocukların zamanlarının ve önceliklerinin nasıl değiştiğini - geçmişte daha fazla fiziksel aktivite ve sosyal etkileşim varken, şimdi daha fazla teknolojiye ve sanal dünyaya bağlılık- karşılaştırıyor. "Önceden çocuklar" daha spor ve aktif iken, "şimdiki çocuklar" daha fazla dijital bağımlılığa sahip. Bu farkın ironisi komik bir şekilde vurgulanıyor.

Fotoğrafta, 2000'li yıllarda ve günümüzde çocukların nasıl vakit geçirdiklerini gösteren iki Patrick çizimi var. İlk Patrick kaslı ve sağlıklı görünüyor. Orada "Hey anne! Bugün arkadaşlarımla nerf savaşı yaptık ve kazandım. Dizimi çamurda pislettim ama hortumla yıkadım yani sorun yok. Şimdi Sünger Bob izleyeceğim." yazıyor. İkinci Patrick ise zayıf, çaresiz ve üzgün görünüyor. Orada "ANNE! İpad'imin şarjı bitti ve şu an depresyondayım çünkü yapacak hiçbir şey yok." yazıyor. Bu espri, 2000'li yıllarda çocukların daha aktif ve dışarıda oynayarak vakit geçirdiklerini, günümüz çocuklarının ise daha çok teknolojiyle ilgilendiklerini ve teknoloji olmadan yapabilecekleri çok az şey olduğunu gösteriyor. Günümüzde tabletler ve telefonlar çocukların hayatının önemli bir parçası haline geldi ve şarj bittiğinde onların canı sıkılıyor.