Fotoğrafta, mesajlaşma uygulamasında iki farklı mesaj balonu görünmektedir. İlk mesajda "mesaj yazmamakta haklısın hande" yazarken, ikinci mesajda "ben adam yerine koyulcak biri değilim zaten" yazmaktadır. **Şaka:** Şakanın temelinde, "Hande" isimli birine yazılan mesajlarda kendini beğenmiş bir tavır sergileyen bir kişinin imajı vardır. İlk mesajda "Hande"ye mesaj yazmamakta haklı olduğu söyleniyor, yani kişi Hande'nin kendisine mesaj atmadığı için haklı olduğunu kabul ediyor. İkinci mesajda ise kendisinin "adam yerine konulacak" biri olmadığı söylenerek, aslında bu kişinin ne kadar kibirli ve ego sahibi olduğu vurgulanıyor. Yani, Hande'ye mesaj atmamasına sebep olarak, kendini "adam yerine koyulacak biri" olarak görmediği ve Hande'nin bu durumu bilmesi gerektiği ima ediliyor. Bu durum, kişinin kendini beğenmişliğini komik bir dille ifade etmesiyle sonuçlanıyor.

Resimde, bir masa başında bilgisayarına sinirlenen, ağlayan bir çocuk görülüyor. Çocuğun yüz ifadesi, bilgisayar ekranıyla ilgili yaşadığı bir rahatsızlığı veya hayal kırıklığını yansıtıyor. Çocuğun gözlerinin çevresinde, sanki ağlıyormuş gibi çizilmiş damlalar var. Fotoğrafın esprili tarafı, çocuğun yüz ifadesi ve durumu ile, arka plandaki tarihi portrenin çelişkili birleşmesinde yatıyor. Tarihi figür, sakin ve ciddi bir ifadeyle resmedilmişken, çocuk, bilgisayarın neden olduğu rahatsızlıktan dolayı öfkeli ve üzgün. Bu zıtlık, günümüz çocuklarının, teknolojinin getirdiği sıkıntı ve zorluklara, geçmişin sakinliğine kıyasla nasıl tepki verdiğini, yani geçmişe karşı şimdiki zamanın çelişkilerini, esprili bir dille ortaya koyuyor. Kısacası, çocukların bugünkü hayatın zorluklarına karşı tepkilerinin, eski devirlerin sakin görüntülerinden farklı olduğunu esprili bir şekilde vurguluyor.

Resimde, ağlayan genç bir ergen ve yanında, onu teselli etmeye çalışan, muhtemelen yaşlı bir Türk subayı veya askeri görünümündeki bir kişi görülüyor. Genç ergenin bilgisayarının başında oturması ve ağlaması, belki de yaşadığı bir dijital zorluk veya üzücü bir deneyim dolayısıyla oluyor. Yaşlı adamın, muhtemelen genç ergenin yaşadığı zorluklar karşısında üzülmesi, belki de geçmişte benzer zorluklar yaşamış biri veya genç ergenin durumu ile eski dönemlerin, örneğin Osmanlı döneminin, ilişkilendirilmesini vurguluyor. Fotoğraf, belki de nostaljik veya ironik bir yaklaşımla, dijital çağın zorlukları ile geçmiş çağlardaki zorlukların bir karşılaştırma yapılmasını sağlıyor. Bir "ağlamaklı" mizah anlayışı var ve bu, genç ergenin dijital sorunları ve yaşlı adamın geçmiş çağların zorluklarını simgelemesiyle oluşturuluyor. Bir şekilde dijital çağın zorluklarının, geçmiş dönemlerden kalma zorluklar kadar da üzücü olabileceği anlamına geliyor. Resimde, bilgisayar başında oturan ve öfkeli/üzgün bir ifadeyle bağırmakta olan genç bir çocuk görülüyor. Çocuğun yüzünde, sanki ağlıyor gibi, yapay gözyaşı izleri var. Arkasında, eski bir Osmanlı padişahı portresi asılı. Bu görüntü, çocukların internet ya da sosyal medya gibi dijital platformlarda karşılaştıkları zorlukları ve hatta belki de dijital zorbalığı ironik bir şekilde vurgulamak için tasarlanmış bir mizah unsuruna sahip. İronik tarafı, tarihi bir padişah portresinin, çağdaş bir dijital öfke nöbetiyle eşleşmesi. Fotoğraf, çocukların dijital dünyada karşılaştıkları problemlerin, geçmişin sorunlarıyla komik bir şekilde karşılaştırılmasını sağlıyor. Fotoğrafta, fes takmış, beyaz tişört giymiş genç bir adam, elindeki dizüstü bilgisayara sinirle bakıyor ve ağzını açmış bağırarak tepki veriyor. Jest ve durumdan anlaşılan, gencin bilgisayar başındaki bir sorunla karşılaştığı ve bununla ilgili büyük bir öfke veya hayal kırıklığı yaşadığı anlaşılıyor. Fes'in "trajikomik" bir unsuru ekleyerek, genç adamın "ağır" bir sorunla veya "eskisiyle" bir bağlantı kurarak espriyi daha da vurgulamak amaçlanmış olabilir. Fes giymiş birinin internet veya bilgisayar sorunlarıyla karşılaşması, esprili bir şekilde beklenmedik veya tuhaf bir durumu vurgular. Beklenmedik bir konuyla karşılaşmış genç adamın öfkesi ve bu konuda verdiği reaksiyon espriyi oluşturuyor.

Resimde, klasik bir tarzla boyanmış, muhtemelen 1800'lü yıllara ait bir çift portre görülüyor. Erkek ve kadın, bir kafe veya benzeri bir mekanda oturuyorlar. Resmin üzerine, mizah amacıyla eklenmiş iki baloncuklar var. Birinci baloncuk, "Instagram'da seni bulamadım" diyor. İkinci baloncuk ise, "Seni önce ben buldum ve engelledim" diye yanıt veriyor. Bu, sosyal medyada, özellikle Instagram'da, birinin sizi engellemesinin neden olduğu durumu hicivsel bir şekilde ele alan bir mizah. İlginç bir şekilde, klasik resim tarzı ve bu güncel dijital platformun bir araya getirilmesi, bir zıtlık oluşturuyor ve bu zıtlıktan mizah doğuyor. Kadın, erkek tarafından engellendiğini esprili bir şekilde ifade ediyor.