Fotoğrafta iki sevimli yavru geyik, birbirlerine sarılmış ve yakınlaşmış halde görülüyor. Üzerlerinde benekler var ve doğada oldukları anlaşılıyor. Yazı ise "yazısımdan bile moralimin bozuk olduğunu anlayan bacılarımla" şeklinde. Esprinin temeli, kişinin ruh halinin yazılarından bile anlaşılabilecek kadar belirgin olması. Fotoğraftaki sevimli geyikler, kişinin zor bir anında yanında olan, onu anlayan ve destekleyen "bacı"larını (yani kız kardeşlerini veya yakın arkadaşlarını) temsil ediyor. Bu, geyiklerin sevimli halleriyle birleşince duygusal ve mizahi bir etki yaratıyor. Yani, kötü hissettiğinizde bile sizi anlayan ve destekleyen sevdiklerinizle ilgili bir durum mizahla birleştirilmiş.

Fotoğrafta, bir aile restoranın içinde oturmuş poz veriyor. Annenin ve babanın yanı sıra, transgender olan genç bir oğulları da görünüyor. Anne ve baba, oğullarının yeni adıyla yazılmış tişörtler giyiyorlar. "Coles Grandpa" ve "Love Grandma" yazıları görülüyor. Oğullarının yeni adını ailesine söylemekten tedirgin olduğu, ancak ailelerinin onu bu şekilde kabul ettiği anlaşılıyor. Bu, aile içindeki olumlu bir değişime ve hoşgörüye gönderme yapan bir "MadeMeSmile" (beni gülümsetti) paylaşımı. Özetle, fotoğrafa bakıldığında, aile içindeki olumlu toplumsal değişimin kutlanması vurgulanıyor.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşım sahibi "melikeke" kullanıcı adı altında bir kadın. Paylaşım, çocukken yoldan karşıya geçerken ebeveynlerinin neden ellerini tuttuğunu sorgulayan, biraz da nostaljik bir içerik. "Küçükken karşıdan karşıya geçerken neden elimizi tutuyolardı acaba o zaman, gayet hayatı seviyordum ve asla bir arabanın önüne atlamazdım asıl şimdi tutun elimi." Paylaşımda, çocukluk anılarının ve ebeveynlerin çocuklarını olası tehlikelerden korumak için gösterdikleri özlemin ironisi vurgulanıyor. "Gayet hayatı seviyordum ve asla bir arabanın önüne atlamazdım" ifadesi, aslında çocukken olası bir tehlikenin farkında olmadığını ve ebeveynlerinin tedbirlerinin gereksiz olduğunu ima ediyor. Sonrasında ise, "tutun elimi" kısmı, bugün belki de daha farklı bir perspektifle yaşamın tehlikelerine karşı hassasiyetini ifade eden bir özlem veya esprili bir tespit olarak yorumlanabilir. Dolayısıyla, espri, çocukluktaki tehlike algısının (ve ebeveynlerin tedbirinin) ve şimdilerde hissedilebilen farklı bakış açısının ironik bir karşılaştırılması üzerine kurulu.

Fotoğrafta, muhtemelen bir müzik etkinliğinde, bir erkek sanatçı ve muhtemelen onun arkadaşı ya da meslektaşı görünüyor. Sanatçı ellerini havaya kaldırmış, gülümseyerek ve oldukça coşkulu bir şekilde görünüyor. Arkalarında başka insanlar ve hafif bulanık bir arka plan var. Görünen yoğun ve enerjik bir ortam. Fotoğrafın içindeki mizah, muhtemelen sanatçının aşırı heyecanlı ve coşkulu hali ile ilgilidir. Bu durum, bir şekilde abartılı ve komik bulunabilir. Bu coşkunun sebebi; konserin kendisi ya da başka bir özel durum olabilir. Ama fotoğraf yalnızca anın şevkini ve heyecanını yansıtıyor ve belki de bir "çok heyecanlı" anın esprili bir şekilde gösterilişidir. "Aşırı coşku"nun abartılı bir ifadesi söz konusu.

Resimde, duygusal bir durumla ilgili bir tweet görülüyor. Tweet'in sahibi, "moralim bozuk" diyor ve ideal eşini "ideal manita" olarak tanımlıyor. Bununla birlikte, tweet'in altında, bir kadının saçını toplama yöntemini gösteren birden fazla fotoğraf var. Bu fotoğrafların, kadının saçlarını nasıl düzgünce topladığıyla ilgili olduğu, ancak tweet'in "moralim bozuk" ifadesiyle bağlantılı bir anlam taşımadığı görülüyor. Bu nedenle, tweet ve resimler arasındaki çelişki, esprili bir şekilde, duygusal durumun, saçını yapmak kadar basit ve gereksiz bir aktiviteyle ilgilenilebileceğini ima ediyor. Yani, tweet'in mesajı, "moralim bozuk" olsa da, saçını toplamak bile, hayatın olumlu yönlerini görebileceğini gösteriyor.

Görüntüde, 1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı'nda yaşayan bir kadın kahramanın, muhtemelen bir hemşire veya sivil yardım görevlisinin, siyah bir habit giymiş halde, savaş ortamında ya da savaş sonrası bir kampta bulunması muhtemel bir sahne var. Kadın, baston tutuyor gibi görünüyor. Görselde, altta "1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı kadın kahramanı" yazıyor. Bu, savaşta kadınların önemli rol oynadığını, özellikle de savaş ortamında bakım ve yardım gibi görevler üstlendiklerini vurgulamaktadır. Bunun altında yatan "şakayı" veya ironi ise, görselin eski bir film veya fotoğraf olduğunu, dolayısıyla kadının modern anlamda bir "kahraman" olmamasına karşın, o dönemin koşulları altında büyük fedakarlıkta bulunmuş biri olduğunu ifade etmektir. Görsel, tarihi bir olayın belgesel bir sunumu gibi görünürken, zamanımızın bakış açısıyla o kadına verilen kahramanlık tanımının, o döneme göre bir abartı olabileceğini de ima etmektedir. Esasında, "kahraman" unvanının o dönemin koşullarına göre daha az dramatik olduğunu göstermektedir.

Resimde, bir depolama alanında, muhtemelen karton kutularla dolu, bir adamın diğer bir adamın dizinde oturduğu bir sahne görülüyor. Adamlar, iş arkadaşları gibi görünüyorlar. Birinin diğerinin dizinde oturması, beklenmedik ve biraz tuhaf bir pozisyon. Fotoğrafın alt mesajı, bu tuhaf duruma karşı tepki olarak bir mizah anlayışı oluşturuyor. İfade edilen potansiyel şaka, insanların işyerinde veya benzer ortamlarda karşılaştıkları garip ve beklenmedik durumlara dikkat çekiyor. Elbette, bu durumun cinsel içerik taşıdığı da düşünülebilir, fakat bu, sadece bir yorum olarak sunulmaktadır ve fotoğrafın kendisi bunu kesin olarak belirtmiyor.

Fotoğrafta, birbirlerine destek olarak yürüyen yaşlı bir çift görünüyor. Adam, kadının kolundan tutuyor, kadın ise bastonla destek alarak yürüyüşünü sürdürüyor. Görüntü, yaşlılıkta destek ve birlikteliğin önemini vurguluyor. Fotoğrafın "şaka" kısmı yok; sadece yaşlı bir çiftin günlük hayatlarından bir anı gösteriyor. Yaşlılıkta yardımlaşma ve dayanışmanın önemini vurgulanmış bir durum.

Resim, WhatsApp sohbetinin bir ekran görüntüsünü gösteriyor. Sohbet, iki kişi arasında geçiyor. İlk kişi, "Futbolla alakalı bişeyler yazıyorsun" diye bir mesaj atıyor. İkinci kişi ise önce "Anlamıyorum" diye cevap veriyor ve daha sonra "Ama hepsini favlıyorum canım" diye devam ediyor. Bu şaka, ikinci kişinin futbolla ilgili şeyleri anlamıyor olmasına rağmen, ilk kişinin gönderdiği mesajları beğenerek gösterdiği ilgiyi ifade ediyor. "Favlıyorum" sözcüğü burada, "beğeniyorum" anlamında kullanılıyor ve bir ironi unsuru olarak ortaya çıkıyor.

Fotoğrafta iki kişi el ele tutuşmuş ve arabada oturmuş. Kadın kolunda altın bir bileklik var. Erkeğin ise beyaz bir bez parçası tuttuğu görülebiliyor. Kadının eline bakarak erkeğin bez parçasını silmek için kullandığı düşünülebilir. Şaka ise erkeğin aslında bez parçasıyla değil, kolunda altın bir bileklik olan kadının bileğini silmeye çalışmasıdır. Bu durum "Zengin kadının bileğini bez parçasıyla silmeye çalışması" gibi yorumlanabilir. **Türkçe olarak:** Fotoğrafta iki kişi arabada oturmuş ve el ele tutuşmuşlar. Kadının kolunda altın bir bileklik var. Erkeğin ise beyaz bir bez parçası tuttuğu görülüyor. Kadının eline baktığımızda, erkeğin bez parçasını silmek için kullandığı düşünülebilir. Şaka ise erkeğin aslında bez parçasıyla değil, kolunda altın bir bileklik olan kadının bileğini silmeye çalışmasıdır. Bu durum "Zengin kadının bileğini bez parçasıyla silmeye çalışması" şeklinde yorumlanabilir.

Resimde, üzgün ve hasta görünen bir karakterin, ona özen gösteren bir karakter tarafından bakımı gösteriliyor. Hastanın yatağında veya koltuğunda battaniyeye sarılmış olarak, kendisine bakımı sağlayan kişi ise ona yakın durarak ihtiyaçlarını soruyor ve destek oluyor. Şaka ise, hasta karakterin ihtiyaç olarak sürekli olarak "kucaklama" isteğinde bulunması ve bu isteği karşısında kendisine bakımı sağlayan kişinin şaşkınlığıyla sonuçlanıyor. Bu, günlük yaşamda, üzgün olduğumuz zamanlarda başkalarından bekleyebileceğimiz destek ve şefkat ihtiyacını mizah yoluyla ele alıyor. Yani şaka, herkesin ihtiyacı olan şeyin bazen sadece küçük bir kucaklama olduğunun komik bir şekilde ifade edilmesinde yatıyor.

Fotoğrafta bir maden kazasında hayatını kaybeden bir madencinin yakınları, cenaze töreninde onu son yolculuğuna uğurluyor. Bu fotoğrafta bir espri yok. Bu, bir maden kazasında yaşanan üzücü bir olayı ve yakınlarının acısını gösteren bir fotoğraf.

Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi görüyoruz. Gönderi, çocukken yoldan karşıya geçerken neden elini tuttuğumuzun bir yorumunu yapıyor. Yazar, çocukluğunda hayatı çok sevdiğini ve hiç bir arabanın önüne atlamadığını söylüyor. Şimdi ise elini tutmasını istiyor. Bu gönderinin esprisi, yetişkin bir kişinin hala çocuk gibi davranmasını ve koruması gerektiği hissini yansıtmasıdır. Yetişkin bir insanın, çocukluktan kalma davranışlarını tekrarlayarak, karşı tarafın hala kendisini koruma ihtiyacı duyduğunu hissettirmeye çalıştığı bir durum komik bulunur.

Resimde iki suriye sincapı var. Bir tanesi diğeriyle sıkıca sarılıp, "İşte sana sarılmaya değer tek şey." diyor. Suriye sincaplarının özellikle birbirlerine sarılmaya yatkın oldukları düşünülmüyor, bu nedenle şaka sincapın sarılmaya değer tek şeyin "sarılma" olması, yani diğer sincap olmamasıdır. Fotoğrafta sevimli bir suriçi var. Suriçiler, genellikle dik duruşları ve meraklı bakışlarıyla bilinirler. Bu suriçinin bakışları da oldukça meraklı ve bir şeyleri keşfetmek için sabırsızlanıyor gibi görünüyor. Bu fotoğrafta bir espri yok.