Fotoğrafta, bir kişinin profili ve bir metin yer alıyor. Profil fotoğrafında güneş gözlüklü ve başörtülü bir kadın görülüyor. Metinde ise şu ifadeler yazıyor: "özge @minmarpia beni uzaklara dalmış bi şekilde görürseniz kendi içimde terapi seansı yapıyorumdur rahatsız etmeyin" **Fıkranın Açıklaması:** Fıkra, kişinin derin düşüncelere daldığı veya kendi kendine iç hesaplaşma yaşadığı bir anı mizahi bir dille anlatıyor. Bu durum, dışarıdan bakıldığında dalgınlık olarak algılanabilir. Ancak metin, bu dalgınlığın aslında kişinin kendi içinde bir "terapi seansı" olduğunu ve bu sırada rahatsız edilmemesi gerektiğini belirtiyor. Bu durum, kişinin kendi kendine yetebilen ve bu anlarına değer veren bir ruh haline sahip olduğunu gösteriyor. Mizah, bu "terapi seansı" tabirinin abartılı ve komik bir şekilde kullanılmasıyla ortaya çıkıyor.

Fotoğrafta, "özge" isimli birinin Twitter paylaşımı görülüyor. Profil fotoğrafında güneş gözlüklü ve ağzı açık bir ifadeyle görünen bir kişi var. Tweet şu şekilde: "beni uzaklara dalmış bi şekilde görürseniz kendi içimde terapi seansı yapıyorumdur rahatsız etmeyin." Esprisi ise, kişinin dış dünyadan kopmuş, düşüncelere dalmış gibi görünmesinin altında aslında kendi kendine terapi seansları yapması yattığına dair bir gönderme yapması. Bu durum, modern yaşamın getirdiği stres ve içsel çatışmalarla başa çıkma çabasına, hatta bazen bunun için "uzaklara dalma" haliyle eşleşmesine ironik bir yaklaşımdır. Yani, dışarıdan bakıldığında "dalgın" görünen birinin aslında iç dünyasında yoğun bir mücadele veya kendini iyileştirme süreci yaşadığına işaret ediyor.

Fotoğrafta, kahverengi bir ceket giymiş, uzun saçlı ve sakallı genç bir adam görüyoruz. Adam, açık havada, arkasında çok sayıda insanla poz veriyor. Görünen o ki adam, bu kalabalık içinde kendini biraz "kaybolmuş" hissediyor. Bu nedenle, adamın "Benim de burada olduğumu unutmayın" dercesine bir ifadeyle baktığı söylenebilir. Bu fotoğrafa dair bir şaka veya espri yok, sadece bir adamın kalabalık içinde kendisini fark ettirmeye çalıştığı anı görüyoruz.

Resimde iki savaş sahnesi gösteriliyor. Birinci sahnede savaşın ortasında bir atlı savaşçının, "savaştayız napıyon aq" diye sorarak bir başka savaşçıya seslendiği görülüyor. İkinci sahne ise bu sahnenin, aynı sahneyi gösteren tarihsel bir resim parçası olduğu gösteriyor. Yani, ortadaki savaşçı, resmin savaşçıya değil, resmin sanatçıya seslendiğini gösteriyor. **Şaka, tarihsel resimlerin savaşın gerçekliği ve kaosunu yakalayamadığını ve bunun yerine bir sahneyi düzenli ve sıralı bir şekilde tasvir ettiğini ima ediyor.**