Bu bir meme. Üstte "Tutkal: *mevcut*" ve altında "Anaokulu öğrencileri:" yazıyor. Altta ise bir çizgi film karakteri, parmağını ağzına götürmüş, düşünceli bir şekilde oturuyor. Mizah, anaokulu öğrencilerinin, bir şeyler yapıştıracak tutkalın varlığını fark ettiklerinde, onu genellikle yiyecek sanıp yemeye çalışmalarıyla dalga geçmesinden kaynaklanıyor. Karakterin o anki durumu da "Acaba bu tutkalı da yesem mi?" gibi bir düşünceyi temsil ediyor.

Videoda, bir 3DS oyun konsolunun ekranında çekilmiş eski bir kaza görüntüsü gösteriliyor. Ekrandaki yazı, kişinin 10 yaşındayken radyoda yüksek sesle çalan bir şarkı eşliğinde bu kazayı kaydettiğini belirterek nostaljik ve mizahi bir durum anlatıyor.

Videoda genç bir adam, bisiklet tekerleğinin üzerindeki siyah dişleri eliyle çekerek koparıyor. Esprinin amacı, çocukken bisiklet tekerleklerindeki bu dişleri sebepsiz yere koparan çocukların ortak davranışına gönderme yapmaktır.

Fotoğrafta, üzerinde Winx Club karakterlerinin baskısı olan, yeşil renkli bir çocuk tişörtü yer alıyor. Tişörtün kolları ve yakası turuncu renkte. Tişörtün üzerine, "Biz çocukken şöyle şeyler falan giyiyoduk ve dehşet mutluyduk (önüne mutlaka kakaolu dondurma damlatılırdııı)" şeklinde bir yazı yazılmış. Espri, çocukluk zamanlarında giyilen "ucuz" veya "tuhaf" kıyafetlere ve bu kıyafetlerle hissedilen mutluluğa gönderme yapıyor. Aynı zamanda, çocukların kıyafetlerine dondurma damlatması gibi, kıyafetleri kirletmekten çekinmemelerine ve bu duruma rağmen mutlu olmalarına bir gönderme var. Yani, hem nostaljik bir anı canlandırıyor hem de çocukların basit şeylerle nasıl mutlu olabildiğini vurguluyor.

Fotoğrafta, ferâh adlı bir kullanıcının yazdığı bir tweet'in ekran görüntüsü var. Tweet'te, annesiyle babası arasındaki bir anı anlatılıyor. Annesi, babasından bir yaş küçük olduğu için okulda ona sürekli "abi" diye hitap edermiş. Bir gün babası bu durumdan sıkılmış ve annesine "Aynı ana babanın evlatları mıyız, nereden abin oluyorum ben senin?" diye çıkışmış. Espri, babanın annesinin kendisine "abi" demesinden duyduğu rahatsızlığa ve bu durumu ironik bir şekilde sorgulamasına dayanıyor. Babasının, kendisiyle aynı anne babadan olmasına rağmen, "abi" statüsünün nasıl oluştuğunu anlamaya çalışması komik bir durum yaratıyor.

Resimde, içinde DVD'ler veya Blu-ray'ler bulunan, siyah bir DVD/Blu-ray saklama kabı görülüyor. Kabın içindeki bölmelerde, farklı filmlerin diskleri yer alıyor. Özellikle "The Incredibles" filminin diski, üzerindeki görsel ile dikkat çekiyor. Fotoğrafın esprili tarafı, DVD kabının üzerindeki kirlilik veya yırtıklık ile, içerideki düzenli ve temiz görünüş arasında bir çelişki var. Kabın görünümü, içerideki filmlerin düzenini ve değerini vurgulamak için kullanılabilecek bir zıtlık oluşturuyor. Bu nedenle fotoğraf, görünüşte düzenli görünse de, "içerideki değerli hazineyle" ilgili bir ironiyi yansıtıyor. Yani kabın dış görünüşüyle, içindeki filmlerin sayısının, kalitesinin veya hatta filmlerin "değerli" olması gibi bir şeyin, birbiriyle alakasız olduğu fikrine odaklanıyor.

Videoda kulaklık takmış bir adam, arka planda çalan bir müziğe eşlik ederek bir koridorda hareket ediyor. Esprinin kaynağı, kişinin YouTube'da 'en büyük 10 su kaydırağı' videosu izlerken arka planda çalan bu müziğe eşlik ettiğini iddia eden nostaljik bir POV (bakış açısı) mizahıdır.

Videoda gün batımı veya şafak vaktinde geniş bir düzlükte ilerleyen bir araba gösteriliyor. Araba kareler ilerledikçe kameraya doğru yaklaşıyor ve son karede net bir şekilde görünüyor.

Videoda bir kız çocuğu, yanındaki yetişkin kadına diline takılı yapay bir piercing göstererek şaka yapmaktadır. Kızın dilindeki büyük ve parlak piercing, kadının şaşkın bakışlarını çekmektedir. Esprinin kaynağı, kızın diline taktığı abartılı ve komik görünümlü sahte piercing ile kadının buna verdiği şaşkın tepkidir.

Fotoğrafta bir elin üzerinde bir dizi Nintendo DS oyun kartuşu görülüyor. Kartuşların üzerinde çeşitli oyunların (High School Musical, Super Mario Bros. gibi) resimleri var. Görüntüdeki "oyun kartuşu" yığını, özellikle de oyun grafiklerinin biraz "çocukça" ve nostaljik olması, bazı insanların çocukluklarının veya gençliklerinin bu oyunlar ile nasıl özdeşleştiğini ve yaşadıklarını hatırlatabilir. Bu da, "nostaljik" bir gönderme niteliğindedir. Bir espri yok, sadece bu tür oyun kartuşlarının bir koleksiyonunun görüntüsü var.