Resimde, bir futbol stadyumunda, kalabalık bir taraftar kitlesinin arasında, koyu renkli takım elbisesi ve gömlek giyen, gri saçlı bir erkek figürü bulunuyor. Erkek, muhtemelen bir futbol takımının antrenörü. Arka planda, seyircilerin yoğunluğu ve renk çeşitliliği dikkat çekiyor. Bu fotoğrafın üzerinde bir espri yok. Sadece bir futbol antrenörünün stadyumdaki görüntüsü. Bir mizah içermiyor.

Resimde, beyaz bir denizci şapkası takmış, gri çizgili bir gömlek ve kravat veya atkı giyen, sakallı ve yaşlı bir adam görünüyor. Adamın ifadesi ve mimikleri, ciddi veya ciddiyetli bir şey söylüyor gibi gözüküyor. Fotoğrafın altında yatan potansiyel bir mizah, adamın giyim tarzının (denizci şapkası) ve belki de konuştuğu konunun, beklenmedik bir şekilde ciddiyeti veya olgunluğu vurgulamasıyla ilgili olabilir. Şapkayla biraz absürt bir hava yaratabilir ve bu da görüntüdeki ciddiyeti daha da çarpıcı kılabilir. Ayrıca, yaşlılığı ve tarzı ile ilgili bir mizah da olabilir. Ancak resimde tam bir mizah yoksa, fotoğrafa mizah katmak için bağlam veya ek bilgi gerekir.

Fotoğrafta, arabasının içinde oturan, ciddi bir ifadeyle bakışan, sakallı bir genç adam görünüyor. Fotoğrafın üstünde "my honest reaction" (dürüst tepkim) yazıyor. Mizah, genç adamın ifadesinin, "dürüst tepki" sözünün altında saklı beklenmedik bir tepki olmamasından kaynaklanıyor. Ciddi, neredeyse soğuk bir ifadeyle bakması, beklenmedik bir durum karşısında duyulacak gerçek tepki yerine, sadece "tepki" verecek bir ifadeyle verilmiş bir fotoğraf olduğu için komik. "Dürüst" olmanın, bu durumda, aslında "beklenmedik ve şaşırtıcı" olmaması anlamında bir ironi var.

Deja Vu New Orleans’ta oluşan bir patlamanın ardından hayatının en çarpıcı soruşturmasına dahil olmak durumunda kalır. Zamanda...

Fotoğrafta, beyaz bir prenses elbisesi giyen küçük bir kız çocuğu görünüyor. Kız çocuğu, sanki bir törene veya özel bir olaya hazırlanıyormuş gibi, elini havaya kaldırmış ve gülümsüyor. Altında, muhtemelen bir sandalye veya benzeri bir sarı renkli eşya var. Görünen şakada, kız çocuğunun elbisesinin şıklığı, durumun veya olayın ciddiyetiyle ters orantılı bir şekilde sunuluyor. Prenses elbisesinin masumiyeti ile çevrenin veya ortamın potansiyel ciddiyetinin ironik bir tezatı var. Özetle, küçük bir kızın neşeli hali ile resmi bir durumun abartılılığı arasında bir ironi var. Fotoğrafta, küçük bir kız çocuğu, beyaz bir prenses elbisesi giymiş şekilde, muhtemelen bir etkinlikte oturuyor. Elbise, kabarık tül etekli ve uzun kollu. Kız çocuğu gülümsüyor ve elini sallıyor. Görüntünün arka planında hafif bulanıklık var. Resmin altında, bir kişinin elleri de görünüyor. Fotoğraftaki espri, kız çocuğunun giydiği "prenses elbisesinin" gerçekten de "prenses" olmaktan çok "prens" gibi gözüktüğünü veya onun için olanı "prens" elbisesi gibi algılanabileceğini ima ediyor. Küçük kızın "prenses" gibi değil de "prens" gibi görünmesi, "prenses elbisesinin" garip bir şekilde uygulanmasını veya duruma uygunsuz bulunmasını vurgulayarak bir espri yaratıyor. Sonuçta espri, görüntüdeki durumun biraz absürt ve beklenmedik olduğunu vurgular.

Fotoğrafta, yüzlerinde ürkütücü maskeler olan ve silahlarıyla dik duran bir grup savaşçı görüyoruz. Şaka şu ki, savaşçılar maskelerin altında gülümseme gibi görünen bir ifadeyle resmedilmiş ve bu da savaşmak için çok ciddiye alınmış, aslında gülen savaşçılar gibi görünüyor. Bu şaka, savaşın ciddiyetini ve savaşçıların gülümsemeyle nasıl rahatladıklarını ya da savaşın gerçeğiyle nasıl yüzleşmekten kaçındıklarını gösteriyor.