Videoda bir grup insan, büyük bir ekranda Mario Kart oynarken aynı zamanda canlı bir caz grubu eşliğinde müzik yapmaktadır. Esprinin kaynağı, hızlı tempolu bir video oyununun klasik caz müziği tarzıyla birleştirilmesidir.

Bir havuzda, bir kişi bir foka saksafon tutuyor ve fok saksafonu ağzına alarak çalıyormuş gibi yapıyor. Videonun komikliği, fokun bir müzik aleti çalma becerisi sergilemesi ve bu durumun absürtlüğünden kaynaklanıyor.

Videoda bir grup insan, büyük bir ekranda Mario Kart oynarken aynı zamanda canlı bir caz grubu eşliğinde müzik yapmaktadır. Esprinin kaynağı, hızlı tempolu bir video oyununun klasik ve yavaş bir müzik türü olan caz ile birleştirilmesidir.

Görüntüde, muhtemelen bir mesajlaşma uygulamasında, iki kişinin arasında geçen bir sohbet görülüyor. Sohbetin içeriği, birinin başkalarının yaptığı caz müziği ile ilgili şikayet ve kendisinin daha da kötü hissetmesi şeklinde ilerliyor. "Hastasıyım" ifadesi, müzikle ilgili bir şikayetten daha fazlasını, hatta biraz abartılı bir şekilde bir şeyin veya kişinin hastalığına dair bir şikayet içerdiği anlaşılıyor. "Bir şeyin daha hastasıyım" ifadesi, ilk şikayetin üstüne başka bir şikayet eklediğini ve durumun daha da kötüleştiğini vurgulamaktadır. "Ben mi?" ifadesi ise bir soru şeklinde karşılık verilmeyi beklemektedir, muhatap kişiye yönelik bir sorgulama veya şüphe ifadesidir. Özetle, espri, biraz abartılı ve ironik bir üslupla şikayet eden bir insanın, yaşadığı rahatsızlığı veya etkilendiği durumu diğer kişilere vurgulayarak iletişim kurma biçimiyle ilgilidir. İfade edilen hastalık, muhtemelen müzik tarzından sıkılma, bunalma veya rahatsızlık hissi olabilir. Bu nedenle, espri oldukça basit, günlük hayattaki bir iletişim örneğine dayanıyor.

Videoda bir sahne gösterilmektedir. İlk karelerde bir adam sahnede müzik eşliğinde dans ederken, son karede ise siyah beyaz bir sahnede iki kişi karşılıklı konuşmaktadır. Videoda herhangi bir komik espri görünmemektedir. Görüntüde, 1920'ler veya 1930'lar tarzı bir gece kulübü sahnesi ve etrafındaki alan görülüyor. Sahne üzerinde, altın rengi kıyafetler giymiş dansözler ve müzisyenler var. Dinleyici koltuklarda, bir sahne performansını izleyen insanlar oturuyor. Görüntünün içindeki mizah, muhtemelen, sahnenin alt yapısının, insanların giyim tarzlarının veya sahne performansının dönemine uygunluğu ile ilgili bir göndermedir. Belirtilen bir şaka veya spesifik bir komedi unsuru yok, genel olarak 1920-30'ların ruhuna gönderme yaparak nostaljik bir atmosfer sağlıyor. Görüntü, dönemin moda ve eğlence kültürünü, müzik ve dans performansı ile betimliyor.

Videoda bir mahkeme salonunda bir kadın, kızı adına konuşmak için kürsüye çıkıyor. Kadın, kızının kırmızı ışıkta geçtiği için yargılandığını ve o sırada kızının radyasyon tedavisine yetişmeye çalıştığını anlatıyor. Resimde bir mahkeme salonunun içi görünüyor. Salonun ön tarafında hakim, avukatlar ve sanıklar yer alıyor. Salonda, mahkemeyle ilgili kişiler ve izleyiciler oturmuş. Görüntünün kaotik bir hava taşıması dikkat çekiyor. Salonda beklenmedik bir hareketlilik var, sanki bir kavga veya huzursuzluk yaşanıyormuş gibi. Resmin altındaki "Gabriela Barojas," yazısıyla ilgili espri, mahkeme salonunda yaşanan şaşırtıcı ve muhtemelen beklenmedik olayı, "Gabriela Barojas" adıyla ilişkilendirip absürt bir şekilde vurgulamak. Bu, beklenmedik olaylara, kargaşaya veya bir şeye abartılı bir tepki vermeye gönderme yapıyor. Esasen bu, olayı bir isimle ilişkilendirerek mizah yaratmaya çalışan, biraz da absürt bir espri örneği.

Fotoğrafta bir hamster mikrofonu ağzına tutmuş ve sigara içiyor gibi duruyor. Şaka, hamsterlerin insan gibi sigara içemeyeceği gerçeğine dayanıyor ve böylece komik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da "cedli merry" isimli bir kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, kullanıcının duşta şarkı söylediği sırada bir anda Boğaziçi Caz Korosu'nun ortaya çıktığı ve gül oya söyleyerek bağırdıkları belirtiliyor. Şaka, duşta şarkı söylerken bir anda Boğaziçi Caz Korosu'nun ortaya çıkmasının absürt ve imkansız bir olay olması üzerine kurulu. Bu durum, okuyucuda bir gülümseme ve "ne kadar absürt" düşüncesini uyandırıyor.

İstiklal Caddesi'nde sokak müzisyenleri canlı müzik çalarken, yanlarından geçen mendilci teyzeler müziğe tempo tutarak dans ediyorlar. Videoda, teyzelerin müziğe uyum sağlayarak sergiledikleri neşeli ve samimi danslar dikkat çekiyor. Fotoğrafta, sokakta müzik yapan bir grup müzisyen görünüyor. Bir kontrabas çalan, bir banjo çalan, bir gitar çalan ve bir trompet çalan kişi var. Müzisyenler, oldukça hareketli ve koordine olmayan bir şekilde çalıyorlar. Görünüşe göre, müzikleri çok da uyumlu değil. Dolayısıyla, fotoğrafın şakası, daha çok müzik performansının uyumsuzluğuna, müziğin beklenmedik bir şekilde gelişmemesine odaklanıyor. Müzik performansı, beklenmedik durumlarda insan hareketlerinin genellikle nasıl olduğunu, uyumsuzluğu veya ilgisizliği gösteren bir gözlem.

Seçmeli caz tarihi dersi alınca ben. I Brain ODTÜ. Add/drop'ta bırakamadım hocam. Fizik çimleri.