Bu fotoğrafta, betonarme ve ağır mimariye sahip, yani brutalist tarzda inşa edilmiş bir KFC restoranı görünüyor. Restoranın üst kısmında "KFC" logosu yer alıyor ve alt kısmında ise "what if we kissed at the brutalist KFC" yani "ya brutalist KFC'de öpüşseydik" yazısı bulunuyor. Şaka, modern ve genellikle romantikleştirilen buluşma yerlerinin aksine, oldukça sıradan ve hatta kasvetli bir mekan olan brutalist bir KFC'de öpüşme fikrinin ironik bir şekilde sunulmasıyla yapılıyor. Brutalist mimari, genellikle soğuk, sert ve duygusuz olarak algılanır. Bu nedenle, böyle bir mekanda romantik bir an yaşama düşüncesi absürt ve komik bir etki yaratır. Şaka, popüler kültürdeki romantik buluşma klişelerine gönderme yaparak, sıra dışı bir mekan seçimiyle espri yapıyor.

Fotoğrafta, betonarme, gri bir yapı olan ve üzerinde kırmızı K.F.C. yazısı bulunan eski bir KFC restoranı görünüyor. Yapının hali harap, duvarları grafitiyle dolu ve genel görünümü terk edilmiş bir binayı andırıyor. Fotoğraftaki espri, terk edilmiş, harap bir KFC restoranının fotoğrafının paylaşılmasıyla, fast food zinciri KFC'nin "çok kalıcı" olmadığı veya "güçlü bir markanın bile zamanla nasıl çöküş yaşayabileceği" teması ile ilgili bir göndermedir. Eski, harap yapının hali, bir zamanlar popüler olan markanın da zamanın ve ihmallerin etkisiyle nasıl kaybolabileceğini vurguluyor.

Bu fotoğrafta, Karadağ'da bulunan ve 1981 yılında yapılan bir anıt görüyoruz. Anıt, Yugoslavya'nın dağılmasını anmak için inşa edilmiş. Bu yapıtın mizah açısından yorumlanması zor, çünkü siyasi ve sosyal bir anlama sahip. Anıtın tasarımı, Yugoslavya'nın parçalanmasını simgeleyen bir çöküş hissi yaratıyor. **Eğer bir şaka olarak yorumlamak istersek,** belki de anıtın mimarisi, Yugoslavya'nın dağılmasıyla birlikte, her şeyin "bir çırpıda" nasıl dağıldığını gösteriyor olabilir. Ancak, anıtın asıl amacı bu değil. Bu anıt, önemli bir tarihi olaya ait bir anma mekanı olarak tasarlanmış. Fotoğrafta, yüksek bir tepede duran, Betonarme bir anıt görülüyor. Anıt iki parça halinde, birbiriyle bağlantılı olarak yapılmış ve bu iki parça birbirine doğru eğik bir şekilde duruyor. Bu fotoğrafta bir espri yok. Bu resim, mimar Dušan Džamonja'nın "Yükseliş" adlı anıtına ait. Bu anıt, 1962 yılında Yugoslavya'da Baraj savaşının anısına yapılmıştır. Anıt, savaşta ölenlerin ruhlarının göğe yükselmesini sembolize ediyor. Fotoğrafta, dışarıdan bakıldığında yuvarlak ve düzensiz bir şekilde yapılmış bir bina görünüyor. Bina, uzaylılara benzetiliyor ve beyaz rengi ve garip şekliyle göze çarpıyor. Bu binanın komik yanı, tamamen bir uzay gemisi gibi görünmesi ve insan yapımı bir yapının bu kadar garip ve beklenmedik bir şekle sahip olması. Türkçe olarak şöyle bir espri yapılabilir: "Bu binayı yapan mimar, kesinlikle uzaylılarla görüşmüş olmalı!" Resimde betonarme bir anıt görülüyor. Anıtın şekli sivri uçlu ve gökyüzüne doğru uzanmış. Anıtın altında otlar ve ağaçlar var. Anıtın genel görünümü ürkütücü ve kasvetli. Bu resimle ilgili herhangi bir espri bulunmuyor. Resim, betonarme bir anıtın soğuk ve boş bir görünümünü sunuyor.