Resimde, bir Jiu-Jitsu (Brezilya jiu-jitsu) antrenmanı veya müsabakasının iki farklı sahnesi görülüyor. Soldaki kısımda, muhtemelen bir antrenör ve bir öğrenci, beyaz giysiler içinde, siyah kemerlerle, poz vermiş bir şekilde duruyorlar. Sağdaki kısımda ise, aynı giysilerle, bir kişi diğerine bir tekme atıyor. Resmin altındaki yazı ise "Rakibinin boyutu ne olursa olsun, her zaman elinden geleni yap." şeklinde. Bu, bir mizah örneği. Soldaki görüntü, sakin ve resmi bir spor anını temsil ederken, sağdaki görüntü ise, güçlü ve ani bir eylemle sonuçlanıyor. Yani, her rakibe, boyutu ne olursa olsun, en iyi şekilde karşı koymayı anlatıyor. Bu anlatım, gerçek bir Jiu-Jitsu vuruşunun şiddeti ve hızlılığına referansla esprili bir karşılaştırma yapıyor. "Rakibin boyutu ne olursa olsun" cümlesi, fiziksel güç farkının, bir jiu-jitsu müsabakası veya antrenmanında önemsiz olabileceğini vurguluyor.

Fotoğrafta, bir meydanda, çeşitli insanlarla birlikte, bir kadın ve üç hayvan (iki köpek, bir kedi) görülüyor. Kadın, bir köpeği kucağında tutuyor, diğer köpek meydanda koşturup oynamakta. Küçük kedi de köpeklerin yakınlarında gözüküyor. Fotoğrafın mizahı, kadın köpeği kucağında tutarken, diğer köpeğin ve kedinin hareketlerinin, kadın için oldukça yoğun ve karmaşık bir "köpek ve kedi" anı yaratmasıdır. Sahnenin, günlük hayatta, yoğunluğun ve beklenmedik durumların olabileceği zamana ve bir meydana uygunluğuyla birleşen bir şekilde komik bir durum oluşturduğu söylenebilir. Kadının durumu, insan-hayvan etkileşimlerinin bazen ne kadar karmaşık ve hareketli olabileceğini vurgular.

Bu fotoğrafta, bir kişinin avucunda çok küçük, sevimli bir yengeç var. Şaka, yengecin boyutunun minik olması ve fotoğraftaki elin büyük olmasıdır. İnsanların bu kadar küçük bir yengeci yakalayabildiğini ve görebildiğini düşündürerek, "bu nasıl oldu?" gibi bir tepkiyi kışkırtır. Daha basit bir anlatımla: Küçük yengeç, dev elin içinde çok komik görünüyor. Bu durum, "Yengeç elin içinde nasıl oldu?" diye düşünmemize neden oluyor. Fotoğrafta, minik ve sevimli gözleri olan minik bir yengeç, bir insan parmağının üzerinde duruyor. Şaka, minik yengecin, insan parmağının üzerinde durmasının normal büyüklükteki yengeçlerin aksine oldukça komik ve sıra dışı olması. İnsanlar genellikle yengeçleri iri ve ürkütücü yaratıklar olarak düşünürler, bu nedenle minik bir yengecin bu şekilde durması oldukça eğlenceli ve şaşırtıcıdır.

Resimde bir balıkçıl kuşu bir yavru timsahı yutmaya çalışıyor. Bu fotoğrafın esprili yanı, balıkçıl kuşunun yavru timsahı yutamayacak kadar küçük olması. **Espri için Türkçe açıklama:** Resimde bir balıkçıl kuşu bir yavru timsahı yutmaya çalışıyor. Ancak balıkçıl kuşu timsahın boyuyla kıyaslandığında çok küçük. Bu durum, balıkçıl kuşunun yavru timsahı yutamayacak kadar küçük olduğu ve bunun bir hata olduğunu gösteren bir espri yaratıyor. Resimde bir balıkçıl kuşunun bir timsahı yutmaya çalıştığı görülüyor. Ancak timsahın büyüklüğü, balıkçıl kuşunun onu yutamayacağını gösteriyor. Bu nedenle bu komik bir durum. Bu resimdeki espri, balıkçıl kuşunun timsaha karşı çok büyük bir ısırık aldığını, onu yutamayacağını ve bu nedenle bu mücadelede yenik düşeceğini gösteriyor. Fotoğrafta, ağzında bir kertenkele tutan bir balıkçıl kuşu gösterilmektedir. Kuşun kertenkeleyi yutmaya çalıştığı ve bunun da kuşun ağzında çok büyük bir yığılmaya neden olduğu anlaşılıyor. Şaka, kuşun kertenkeleyi yutma yeteneğine inanılmaz derecede küçük bir ağızla sahip olmasına rağmen, kuşun kertenkeleyi yutmaya çalışması ve bunu yapmasının imkansız olmasıdır. Resimde, ağzında bir yılanı tutmuş bir balıkçıl kuşu görüyoruz. "Balıkçıl kuşun yılan yemesi" deyişiyle ilgili bir espri bu. Balıkçıl kuşlarının yılan yemesi beklenmedik ve komik bir durum. Bu, "balıkçıl kuşu, yılanı yedi" deyişinin gerçek hayatta bir örneği gibi.

Fotoğrafta, bir bebek bir ekmek yiyor. Bebek ekmeği çok büyük ve bebek bununla başa çıkmaya çalışıyor. Şaka, bebeğin bu kadar büyük bir ekmeği yiyebilmesi ve bunun komiktiginde. Bebeklerin genellikle daha küçük parçalar halinde yiyecek yediğini biliyoruz.