Bu fotoğrafta, bir "Pokémon" temalı öğle yemeği kutusu görülüyor. Kutunun bir yarısında, çeşitli atıştırmalıklar ve bir içecek dolu olduğu görülüyor. Diğer yarısında ise bu kutunun kapatılmaya hazır olduğu görülüyor. İkinci görselde ise, bu kutuyu bir spor salonu ekipmanı gibi taşıyan bir kişinin eli görülüyor. Fotoğrafın altındaki metin, "Pokémon" takıntısının kalıcı olmadığını söyleyen birini alıntılayarak, yetişkin olmanın getirdiği sorumluluklara rağmen bu çocuksu zevklerden vazgeçilemediğini mizahi bir dille anlatıyor. Yani espri, yetişkinlerin bile çocukluk hayallerini veya takıntılarını, günlük hayatlarına tuhaf ve komik yollarla entegre edebileceklerini gösteriyor. Bu durumda, öğle yemeği kutusunun bir Pokémon topu şeklinde olması ve yetişkin birinin bunu spor salonu ekipmanı gibi taşıması, bu durumu vurgulayan komik bir öge.

Fotoğrafta, üzerinde bir havluya çizilmiş çizgi film karakterleri olan bir sahne görülüyor. Ortada, sarı tişörtlü, mavi şortlu ve kırmızı ayakkabılı bir çocuk (muhtemelen Caillou) var. Çocuk, şövalenin önünde duran ve üzerinde bir kalp olan bir kediye boya yapmaya çalışıyor. Sol tarafta, sarı bir taburede oturan ve çocuğun çizdiği kediye benzeyen başka bir kedi daha var. Sahnenin arkasında ise raflarda kitaplar veya benzeri nesneler olduğu düşünülen kırmızı bir yapı bulunuyor. Yerde ise boya kalemleri ve kutuları var. Fotoğrafın üzerindeki metinde ise şöyle yazıyor: "Ezilmiş tost ve muhtemelen tosta yapışmış, mandalina ve topkek kokuyor". Buradaki espri, havlunun üzerindeki çizimlerin, bir çocuğun mutfak kazası (ezilmiş tost) sonrasında maruz kaldığı kokularla ilişkilendirilmesi. Havlunun üzerindeki çizimler, biraz karmaşık ve üst üste gelmiş gibi görünüyor. Bu karmaşa ve belki de havlunun kendisinin zamanla lekeler veya kokularla özdeşleşmesi, yazan kişinin aklına gelen bu eğlenceli ve biraz da absürt benzetmeyi tetiklemiş. Yani, havlunun sanki "ezilmiş tost, mandalina ve topkek kokusu" gibi çeşitli kokuları "üst üste bindirmiş" gibi bir durum söz konusu. Bu, görselin ve metnin bir araya gelmesiyle oluşan, biraz çocuksu ve anlamsız bir mizah anlayışını yansıtıyor.

Resimde, hareketli bir şehir caddesinde, kaldırımda yürüyen, farklı karakterlerin komik bir şekilde betimlendiği bir çizgi roman veya karikatür sahnesi var. Yeşil bir otobüsün önünde, kıyafetleri ve fiziksel özellikleri abartılmış, farklı yaş ve cinsiyetlerde insanlar bir yaya geçidinde koşuşturup kaçışıyorlar. İçlerindeki biri, plastik poşetleri kavga eder gibi tutan, şişman bir kadın, ve ona kovalayan genç bir adam var. Ayrıca, otobüsün yanında ve kaldırımda farklı karakterler ve nesneler mevcut. Bu çizimdeki espri, karakterlerin hareketlerinin ve davranışlarının abartılı ve gülünç olması, insanların günlük yaşamlarında karşılaşabilecekleri komik ve gerçekçi olmayan bir durumu karikatürleştirerek oluşturulan komiğe dayanıyor. Özellikle koşuşturmacaya ve plastik poşet kavgasına odaklanarak, günlük hayatın karmaşıklığını ve insan davranışlarını esprili bir şekilde ele alıyor. İnsan ilişkileri, toplumsal etkileşimler, çabukluk ve mücadele gibi temalar üzerinden espri yapılıyor.

Resimde, iki farklı şekilde dilimlenmiş ekmek görünüyor. Soldaki ekmek, klasik dilimlemeyle, köşelerinden dört eşit parçaya bölünmüş. Sağdaki ekmekte ise, ekmeğin dilimleri ilginç bir şekilde, birbirinin içine geçmiş, çapraz bir şekilde kesilmiş. Fotoğraf, çocukların sandviçlerini çok ilginç bir şekilde kesmenin, onlarda şaşkınlık ve hayret uyandırabileceğini, ve bu durumun komik bir durum olabileceğini anlatıyor. "10 yaşındaki çocuğumun yüzündeki şaşkınlık ifadesi paha biçilmezdi" cümlesi, olayın ne kadar komik olduğunu vurguluyor. "Ve eğer okulda olurlarsa bile..." cümlesi, durumun komikliğinin sadece o anki gözlemlenebilir şaşkınlıktan ibaret kalmadığını, durumun daha geniş bir komikliği olduğunu anlatıyor. Özetle, fotoğraf çocuğu şaşırtan, ilginç dilimlemenin komikliğini vurguluyor.

Fotoğrafta, fırın tepsisinde yağlı kağıt üzerine yerleştirilmiş, kahverengiye dönmüş birkaç poğaça görünüyor. Fotoğrafın altında Türkçe bir yazı var. Yazıda "Oğlum beslenmesi için poğaca istedi, inşallah yarına kadar bu son 2 dilimi de yemem" deniyor. Bu, poğaçaları oğlun için yaptığı ama kalan iki dilimin de yarına saklanması gerektiğini belirten bir anekdot. Oğlanın beslenme isteği ve ananın bununla ilgili hafif şakacı ve özverili yaklaşımını anlatıyor.

Fotoğrafta, Avustralyalı bir kadının kocasının öğle yemeğini çocuk gibi paketlediği haberi ve bununla ilgili esprili bir görsel var. Görselde; * **Üst kısımda:** Bir kadının çocuk gibi, küçük ve ayrıntılı şekilde paketlenmiş öğle yemeği kutusu ile kocasının öğle yemeğini hazırladığı görülüyor. Bu kutuda; sandviç, meyve, kraker ve daha küçük yiyecekler bulunuyor. Kadın, fiziksel olarak biraz daha dolgun görünüyor. Haber başlığı, kadının kocasını çocuk gibi davranarak eleştirildiğini belirtiyor. * **Alt kısımda:** İki farklı görsel var. Birincisi, karikatürize edilmiş, üzgün bir ifadeyle, bir McDonald's poşeti tutan bir adam (erkeğin şikayetçi olduğu durum). Görselde "Kadın öğle yemeğini çocuk gibi yapıyor mu?" diye soruluyor. * İkincisi ise, kaslı bir adamın gri tonlarda resmedildiği bir görsel. Bu adamın kutusu içinde sağlıklı ve iyi hazırlanmış, çeşitli yiyeceklerden oluşan öğle yemeği var. Ve yanıt olarak "Evet" yazıyor. **Espri:** Espri, kadının öğle yemeğini çocuk gibi paketlemesiyle ilgili eleştiriye dayanıyor. Görsel, kocasının öğle yemeğini özenle hazırlamak yerine daha basit ve sağlıklı bir öğle yemeği seçtiği kaslı adam üzerinden eleştiriye cevap veriyor. Karikatürize edilen üzgün figür, kocasının daha basit ve sağlıklı bir öğle yemeğinden hoşlanmayabileceği fikrini destekliyor. Yani espri, kadının "çocukça" paketlemesine karşı tepkide olan kocasının daha sağlıklı ve yetişkinlere yönelik bir öğle yemeği isteğine vurgu yapıyor.

Fotoğrafta kahvaltılık, brownie, ve çikolatalı pudingli kekler gibi tatlıların yanı sıra, çamaşır deterjanı kapsülü de görünüyor. Bu, "öğle yemeğimde bu şeyleri bulmayı çok seviyorum" şeklinde bir cümlenin ironik ve komik bir şekilde sunumu. Kahvaltılık, brownie ve kekler gibi sağlıklı olmayan besinlerle dolu öğle yemeği kutusu, gerçekte, sağlıklı olmadığına dair bir espridir. Yani, "öğle yemeğinde çamaşır deterjanı bulmayı severim" gibi bir ironi, şaşırtıcı ve mantıksız bir durum yaratıyor ve bu yüzden esprili. Öğle yemeğinde sağlıklı olmayan şeyler bulmayı veya daha da iyisi, böyle besleyici bir öğle yemeğini sevindiren biri için yapılan bir espri.

Fotoğrafta poşet içinde bir dilim ekmek ve üzerinde birkaç dilim salatalık görüyoruz. Tweet'in yazarı ise bir öğretmenin öğrencilerinden birinin bu şekilde beslendiğini paylaşmış. Tweet'in amacı, bu şekilde beslenmenin yetersiz ve komik olduğunu göstererek espri yapmak. Yani, öğrencinin sağlıklı beslenmemesi üzerine bir espri.