Bu fotoğrafta, Türk bayrağının (hilal ve yıldız motifli) önünde, her biri uzun bir tüfek taşıyan, bir grup askeri personel görülüyor. Askerlerin yaşları farklılık gösteriyor, bazıları oldukça genç görünüyor. Fotoğraf muhtemelen bir okul veya eğitim kampı gibi bir yere aittir. Fotoğraftaki espri şudur: Bu kadar çok sayıda askerin, hele de birçoğunun çocuk yaşta olması, o dönemde Türkiye'nin askeri gücünü ve vatan savunmasına verdiği önemi vurgulamak için kullanılıyor. Fotoğraf, "Ne kadar çok askerimiz var, sanki ordunun yarısı burada toplanmış!" gibi bir düşünce uyandırarak, hem gurur verici hem de komik bir etki yaratıyor. Özellikle küçük çocukların da silahlarla poz vermesi, espriyi daha da güçlendiriyor.

Fotoğrafta, Osmanlı dönemine ait olduğu düşünülen, muhtemelen bir padişah veya önemli bir devlet adamı olan bir erkek portresi var. Erkeğin, o dönemde yaygın olan bir sakal ve bıyık stiliyle, mavi gözleri ve ciddi bir ifadeyle bakışları dikkat çekiyor. Fotoğrafın biraz eski ve tonlanmış olması, tarihsel bir atmosfer oluşturuyor. Fotoğrafın "şaka" kısmı yok. Sadece tarihi bir portre. Bir şaka ima etmek için yeterli bilgi yok.

Resimde, Afganistan'da, muhtemelen bir askeri üs veya kontrol noktası yakınlarında, dağlık bir alanda görevli bir ABD askeri görevlisi görülüyor. Arka planda, sıra dışı bir mimariye sahip, kırmızı tuğla ve taşlardan yapılmış, sanki bir kale veya tarihi bir yapı gibi görünen bir bina var. Fotoğraftaki şaka, ABD askerinin arkasındaki binanın tuhaf, biraz abartılı görünümü ile ilgili. "Afganistan'da bir Amerikan askeri, Afganistan'daki bir turistik mekanın önünde." Bu, binanın olağandışı mimarisinin, beklenen askeri manzaraya olan bir kontrastı vurguluyor; dolayısıyla, konum ve yapı arasındaki tuhaf zıtlıktan doğan bir espridir. Şaka, resmiyetle biraz ironi ve absürtlüğü birleştiriyor.

Resimde, kamuflajlı bir askeri üniforma giyen, güneş gözlüğü takmış, Down sendromu olan bir genç adam görünüyor. Arka planda ise kırmızı bir arka plan üzerinde, sanki bir film afişindeymiş gibi, takım elbiseli bir figür görünüyor. Bu durum, Down sendromuna sahip bireylere yönelik olumsuz veya aşağılayıcı bir imaj yaratmaya çalışan "normalleştirme" çabalarına bir gönderme yapıyor. Resim, Down sendromuna sahip insanları, "normal" bir şeye benzetmeye çalışarak, onların bireysel farklılıklarını ve değerlerini yok sayan klişeleşmiş, olumsuz bir bakış açısına esprili bir şekilde tepki veriyor. Aslında, resmi komik hale getiren, arka plandaki "mükemmel" karakter ve öne çıkan askeri kıyafet, Down sendromu olan kişinin özünde normal ve kabul edilebilir olduğunun vurgulanması. İnsani farklılıkları kabul etmenin önemi mizah yoluyla ele alınıyor.