“Zamanın kaybolmuşu yoktur. Yaşanan her şey, müspet, menfi, bizi inşa eder. Yalnız bizi değil, bizden sonraki kuşakları da… Yaşadıklarımızı anında belki en iyi şekilde inşa edemeyiz. Ama, onları değerlendirdiğimiz vakit; gelecek daha emin olur. Hayat “gemi”mi bilmiyorum; “gemicilik” olduğu gerçektir. Yaşandıkça ve akılda tutuldukça daha iyi seyrüsefer ederiz. Herkes kendi talihinin mimarıdır. Yaşadıkları, anbean insanı oluşturur ve arkasında bıraktıkları, farkına varmadan önüne geçer. Kader, gaipten yazılmaz. İnsan, kaderini kendi yazar.” İLBER ORTAYLI
Yapay zeka açıklaması
Bu fotoğrafta, bir arabanın içinde oturan, pencereden dışarıya bakan yaşlı bir adam var. Adamın yüzünde neşeli bir ifade var ve elini kaldırıp kameraya doğru sallıyor gibi görünüyor. Elinde bir yüzük var. Adamın yanında kırmızı renkte bir baston görünüyor.
Fotoğrafın içindeki espriyi anlamak için, adamın yüzündeki ifadeye ve elini sallama şekline dikkat etmek gerekiyor. Adam sanki "Merhaba!" der gibi elini sallıyor, ancak bu durum, dışarıdaki güneşin veya ışığın gözünü alabildiğince aldığı için yüzünü de buruşturmasına neden oluyor gibi görünüyor. Bu, hem selamlaşma hem de göz kamaşması ile birleşen komik bir durum yaratıyor. Muhtemelen adam, dışarıdaki parlak ışık yüzünden biraz da rahatsız olmuş ama yine de neşesini kaybetmemiş.