Resimde, sosyal medya platformunda (@fnursu kullanıcı adıyla) Feyzanur isimli bir kişinin paylaştığı bir yazı yer alıyor. Yazıda, yazara göre 30 yaşında olan halası kansere yakalanmış ve daha önce oğlunu kaybetmiş. Halası, kendi hastalığından şikayetçi değil, sadece "benim çocuğum bu acıları çekti mi? Sen hiç mi demedin anne" diyerek ağlıyor. Bu durum, yazara göre, teslimiyetin ve kişinin kendi derdinden başka hiçbir şey düşünmemesinin farklı bir yönünü gösteriyor. Özetle, yazıda anlatılmak istenen; kederin ve acıların, özellikle de kayıpların birey üzerindeki ağır etkisine ve kişinin bu acıların karşısında ne kadar dayanıklı olabileceğine dair bir gözlem. Kanser ve kayıp gibi ağır yüklere karşı, insanın kendi derdinden başka bir şey düşünmeyi bırakması, teslimiyete kapılması ve bu durumu nasıl ele aldığı konusundaki farklılıklar vurgulanıyor. "Şikayetçi değil" cümlesiyle, kayıp karşısında bir şikayetçi tavır yerine teslimiyetçi bir yaklaşımın vurgulandığı komik bir ironi söz konusu.

Fotoğrafta, Twitter'da "melike" kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir mesaj görülüyor. Mesajda, annenin savaşlardan dolayı çekip çıkarmak zorunda kaldığı tüm sıkıntılardan kurtulmayı dilediği ifade ediliyor. "Yatırabilsem keşke" ifadesi, annenin yaşadığı zorlukların, kalıcı bir şekilde çözülmesini ya da unutulmasını temenni ettiğini gösteriyor. Bu, duygusal bir yüklemeyle, şiddet içeren olayların birey üzerindeki olumsuz etkisini anlatıyor ve kısaca ağır bir durumu ifade ediyor. Joke yok, mesaj acılı ve duygusal.

Anne yüreği... Kaynak

Fotoğrafta bir yeni doğmuş buzağı görüyoruz. Buzağı battaniye içinde sarılıp sıcak tutuluyor. Alttaki açıklamada, buzağının ahırın soğuk olması nedeniyle annesi tarafından odaya getirildiği söyleniyor ve bununla birlikte annelerin dünyayı yönetmesi gerektiği esprili bir şekilde ifade ediliyor. Bu espri, yeni doğmuş bir buzağı için bile annenin önemini vurgulayarak anneliğin gücüne dikkat çekiyor. Ayrıca, ahırın soğuk olması nedeniyle buzağının anne tarafından odaya alınması da, annelerin her zaman çocuklarını korumak için çaba gösterdiğini ve annelik sevgisinin sınır tanımadığını gösteriyor.

Annesi kızını hem ortaokulun hem de lisenin son gününde video kaydına almış Kaynak

Fotoğrafta, down sendromlu üniversite mezunu eğitmen, yazar ve aktör Pablo Pineda yer alıyor. Paylaşımda, Pineda'ya "nasıl olup da bu denli geliştiğiniz" sorusuna verdiği cevap paylaşıldı. Bu cevap, "Annem benimle durmaksızın konuştu. Hep konuştu. Kitaplar okudu. Asla vazgeçmedi." şeklinde. Şaka, Pineda'nın başarılarının aslında down sendromuna değil, anne desteğine bağlı olduğunun ima edilmesiyle yapılıyor. Bu, "down sendromluların başarıya ulaşamayacağı" gibi bir klişeyi eleştirerek, aslında her bireyin kendi potansiyelini gerçekleştirebileceğini ve doğru destekle her şeyin mümkün olduğunu vurgulayan ironik bir espri.

Resimde, Twitter'da Ord. Prof. Dr. Fatma Özokayaya ait bir paylaşım görülüyor. Paylaşımda, otobüste telefonunda konuşurken asker olduğunu ve izne çıktığını söyleyen genç bir erkeğin, teyzelerden birinin "benim de oğlum asker" diyerek cebine para koyduğu anlatılıyor. Paylaşımın sonunda ise "Bu sahneye dünyanın başka hiçbir yerinde rastlanamayacağına eminim." yazıyor. Bu paylaşım, Türk toplumunda askerliğe verilen değerin ve özellikle annelerin asker çocuklarına duyduğu sevgisinin, biraz da abartılı bir şekilde, esprili bir dille anlatıldığı bir paylaşım.