Fotoğrafta, ağzına bant yapıştırılmış, başbandı takmış ve çiçek desenli bir bluz giymiş bir kadın görülüyor. Fotoğrafın üzerinde, "Yeni tanıştığım birine hayat hikayemi anlatmamak için kendime uyguladığım tarife" yazısı yer alıyor. Esprinin ana fikri, bazı insanların yeni tanıştıkları insanlara hayat hikayelerini (özellikle de uzun ve detaylı hikayeleri) anlatma eğiliminde olmalarıdır. Fotoğraftaki kadın, bu eğilimden kaçınmak için kendi ağzını bantlayarak, hikayelerini anlatmasını engellemeye çalışıyor. Bu, durumun mizahi bir şekilde abartılması ve insanların bu tür durumlarda hissettikleriyle ilgili bir göndermedir.

Fotoğrafta, muhtemelen bir sosyal medya platformunda (TikTok gibi) paylaşılan, bir kişinin video veya canlı yayınının bir ekran görüntüsü var. Görüntüde, genç bir erkek konuşuyor ve metinle bir açıklama yapıyor. Metin, aşırı düşünen bir kadınla olan ilişkiyi ve onun endişelerini nasıl ele aldığını anlatıyor. Erkek, kadın üzerinde olumsuz bir etki bırakmak yerine, onun endişelerini gidermeyi ve güven duygusunu güçlendirmeyi görev olarak görüyor. Bu bir espri olabilir, çünkü çoğunlukla aşırı analizci bir partnerin endişelerini gidermek ve güven inşa etmek için kişinin de aşırı açıklayıcı olması gerekebileceğini ima ediyor. Bu, aşırı düşünen ve endişelenen bir partnerle nasıl başa çıkılabileceği hakkında bir tür mizah ve ilişki tavsiyesi içerir. Bu noktada, "aşırı açıklayıcı olma" durumu abartılı olarak sunuluyor ve espriyi komik hale getiriyor.

Resimde, "alieness" kullanıcı adlı bir Twitter hesabının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te "Kanka telefonda anlattım ama bir de dışarıda kafeye 70 lira hesap ödeyerek anlatım mı" yazıyor. Bu tweet, arkadaşına bir şey anlatmak isteyen ancak bunun için kafede oturup hesap ödemek zorunda kalmaktan şikayetçi olan birini gösteriyor. Şaka, arkadaşının anlatılan konuyu tam olarak anlamaması ve kişinin aynı şeyi tekrar anlatmak zorunda kalmasından kaynaklanıyor.

Bu görsel, Twitter'dan alınmış bir ekran görüntüsüdür. Ekran görüntüsünde "sarjım%99 (yeni hesap) @ohmymw" kullanıcı adıyla bir tweet paylaşılmış. Tweette, "Kardeşim: Abla bugün noldu biliyo musn?" ile başlayan bir diyalog geçiyor. Diyalogda kardeşin ablaya bir olayı anlattığı ve ablanın sadece "Ben:" diye cevap vermesi sonrasında kardeşin kendi anlatımına gülerek olay yerinden ayrıldığı anlatılıyor. Buradaki espri, ablanın kardeşinin anlattığı olaya kayıtsız kalması ve sadece "Ben:" diye cevaplamasıyla kardeşin anlattıklarının onu etkilemediğini göstermesidir. Kardeş de ablanın ilgisizliğine tepki olarak kendi anlatımına gülerek gider. Bu espri günlük hayatta sıkça yaşanan, kardeşler arasında geçen ilgisizlik ve iletişimsizliğin komik bir şekilde sergilenmesiyle ortaya çıkmaktadır.

Fotoğrafta, sakallı ve ciddi bir ifadeyle konuşan bir adam görünüyor. Adamın ifadesi ve duruşu, bir şeye çok kızgın olduğunu ya da çok ciddi bir durumla karşı karşıya kaldığını çağrıştırıyor. Görüntünün içindeki mizah, tam olarak ne konuştuğunun bilinmemesi ve izleyicinin bu duruma göre kendi yorumunu yapması üzerine kurulu. Olası bir mizah kaynağı, adamın konuştuğu konunun çok ciddi ve can sıkıcı olması, fakat izleyiciye kesin bir şekilde anlaşılmayacak şekilde sunulmasıdır. Kısacası, adamın ifadesinin, konu hakkında ne kadar ciddi olduğunu tam olarak belli etmemesinden dolayı bir mizah var. Durumun ne olduğu ve neden bu kadar ciddi olduğu, izleyicinin tahminine bırakılıyor. Fotoğrafta, sakallı ve ciddi bir adam görünüyor. Adamın yüz ifadesi ve duruşu, muhtemelen bir durum komedisinden veya benzeri bir bağlamda, bir şaşkınlık veya gerginlik anına işaret ediyor. Fotoğrafın "kahkaha" veya "komik" anlamında yorumlanabilecek bir espri olduğunu söylemek zordur. Bir komik durumun, olayın anlamının izleyicinin beyni tarafından tamamlanması gerektiğini gösteren bir örnek olabilir. İzleyici, "ne oluyor?" diye sorarak durumu yorumlar ve kendi espri anlayışına göre anlam oluşturur. Yani resimde ne olduğu, ne hissettiği ve bunun komik olup olmadığı tamamen izleyiciye ve durumun bağlamına bağlıdır. Daha fazla bağlam (video, dizi, hikaye) olmadan sadece resimden yola çıkarak kesin bir espri anlayışı çıkarılamaz.

Resimde, bir meydanda veya kalabalık bir alanda, muhtemelen bir röportaj anı tasvir ediliyor. Önde, bir gazeteci veya röportaj yapan kişi, bir adama mikrofon uzatmış durumda. Adam, röportajı kabul eden ve konuşmaya hazırlanan görünümde. Arka planda ise kalabalık bir grup insan görünüyor. İnsanların giyim tarzları ve arka plandaki binalar, bir şehir meydanında ya da benzer bir alanda olduğunu gösteriyor. Resimdeki espri, görsel bir mizah kaynağı değil, bağlam gerektiren ve daha detaylı bir anlatım gerektiriyor. Resimdeki insanların ne hakkında röportaj yaptıkları, röportajın konusu ne, yoksa bir şaka mı yapılıyor gibi bir durum anlaşılmadan espriyi anlamak zor. Daha fazla bilgi olmadan yorum yapmak zor. Fotoğrafta, bir meydanda veya kalabalık bir alanda, muhtemelen bir röportaj anı gözüküyor. Ortada, mikrofon tutan bir kişi bir adamla konuşuyor. Konuşulan adamın yanında, diğer insanların da olduğu kalabalık bir grup görülüyor. Röportaj yapan kişiye ve konuşan adama odaklanıldığında, bir mizah unsuru da var gibi görünüyor. Fotoğrafın sağında, arkada bazı dükkânlar veya yapıların görünüyor ve kalabalık biraz daha uzaktan görünmekte. Fotoğraftaki mizah, konuşulan adamın ifadesi veya röportaj sırasında olan bir olay olabilir. Bu yüzden tam olarak neyin komik olduğunu söylemek için, konuşulanlar, röportajın konusu ve durum hakkında daha fazla bilgiye ihtiyaç var. Görüntüden sadece bir an yakalanmış, yani mizahın tamamını anlayabilmek için daha fazla bağlama gerek.

Fotoğrafta bir çift, bir basketbol maçında oturmuş. Kadın, bir elini havaya kaldırıp, bir "evet" işareti yapıyor gibi duruyor. Erkek ise, çenesini kaşıyor ve düşünceli bir ifadeyle kadına bakıyor. Espri, bir erkeğin, kadınının "evet" dediğini düşünmesinin komikliğine dayanıyor. Aslında, kadın sadece elini sallayabilir veya başka bir şey yapabilir. Erkeğin beklediği kadar "evet" demek istemeyebilir. Bu espri, erkekler ve kadınlar arasındaki iletişim konusunda bazen karşılaşılan anlayış farklılıklarını ve erkeklerin bazen kadınların sözlü olmayan ifadelerini yanlış yorumlama eğilimini ele alıyor.

Resimde, bir toplantı veya konuşma esnasında, muhtemelen bir kamu görevlisi olan, ciddi bir ifadeyle konuşan bir adam görünüyor. Adamın arkasında, üzerinde semboller olan bir masaüstü veya duvar süsü var. Adamın el hareketleri, konuşma tarzı ve genel ifadesi, izleyiciye bir şekilde sinir bozucu veya komik gelebilecek bir durum yaratabilir. Görüntünün "şaka" kısmı, adamın duruşu ve sözleri arasında bir uyumsuzluk veya beklenmedik bir ifade/hareket olabilir. Belki konuşma içeriği ciddiyken, adamın ifadesi ve jestleri ironik, abartılı veya beklenmedik bir tarzda olabilir. Orijinal bağlam ve ses kayıtları olmadan kesin bir "şaka" yorumu yapmak zor. Umarım görselden izlenebilir bir "anlam boşluğu" veya "uyumsuzluk" hissi çıkartılabilir. Görüntüde, bir toplantı veya konferans salonunda, koyu renkli takım elbiseli, bıyıklı ve orta yaşlarda bir erkek görüyoruz. Adam konuşuyor gibi duruyor, el hareketleri yapıyor ve odak noktası kendisi. Arka planda, kırmızı, beyaz ve gümüş renklere sahip, muhtemelen bir kurum veya kuruluş amblemi var. Ekranın alt kısmında, "SON D..." şeklinde bir yazı var, ki bu da muhtemelen haber yayını veya programın bir parçası. Bu görüntüdeki espri, muhtemelen adamın ciddi bir konu hakkında konuşurken, kullandığı el hareketlerinin ve mimiklerinin biraz abartılı, hatta komik derecede dramatik görünmesinden kaynaklanıyor. Ciddiyetle bir konuyu anlatırken, esprili bir şekilde dramatize edilmiş bir ifade ve beden dili, jestler ile izleyiciyi güldürmeyi hedefliyor.

Fotoğrafta, Recep Tayyip Erdoğan ağzı açık, gözleri kamaşmış bir şekilde bakıyor. Bu ifade, onun konuşmaları sırasında sıklıkla sergilediği bir ifade ve Türkiye'de halk arasında "Erdoğan'ın şaşkın bakışı" diye biliniyor. Bu bakış, onun konuşmaları sırasında bazen mantıksız ve hatta komik bir şekilde davranışını yansıtıyor. Fotoğraftaki bu ifadeyi, Erdoğan'ın bir konuşması sırasında, dinleyicilerin veya basının sorularına verdiği tepki olarak yorumlamak mümkündür. Fıkra: "Erdoğan, konuşma sırasında sürekli şaşkın bakışlar atıyordu. Bir gazeteci merak ederek yanına gidip sordu: 'Sayın Başbakan, o bakışların sebebi ne?' Erdoğan cevapladı: 'Ben de bilmiyorum, kendimi de şaşırtıyorum!"'