Görüntüde, koyu mavi takım elbiseli, beyaz gömlekli ve bordo kravatlı bir erkek görülüyor. Erkek, konuşmacı ya da bir televizyon programına katılan birisi gibi duruyor. Arka planda ise, canlı bir TV stüdyosu dekorasyonu gibi, çiçek ve bitki desenli, sarı çerçeveli tablolar mevcut. Görüntüdeki ifade ve arka plan ele alındığında, muhtemelen bir espri veya karikatür unsuru içerdiğini söyleyebiliriz. Esprinin ne olduğu ise tam olarak anlaşılmadan yorum yapmak zor. Belki de, konuşmacının ifadesi veya stüdyo dekorunun komik bir karşıtlığı var; fakat daha fazla bilgiye ihtiyaç var.

Resimde, bir televizyon programında, başörtüsü takmış bir kadın görünüyor. Kadının yüz ifadesi ve programın arka planındaki renkler (pembe tonlar), biraz abartılı ya da komik bir hava yaratıyor. Görünen o ki, bu resimdeki espri, kadının ciddi bir konuda konuşurken, etraftaki renklerin ve belki de ışıklandırmanın dikkat dağıtıcı veya komik bir şekilde abartılı olmasıyla alakalı. "Abartılı pembe" veya "dikkat çekici arka plan" gibi bir mizah unsuru söz konusu olabilir. Kesin espriyi anlamak için programın içeriğine ve kadının söylediklerine bakmak gerekir.

Fotoğrafta, yoğun bir ışıklandırmaya sahip, muhtemelen bir gece kulübü veya benzeri bir mekânda, bir grup insanın olduğu bir sahne parçası görülüyor. Odak noktası, konuşan bir erkek ve yakınında, hafif bulanık bir şekilde, bir kadın. Erkeğin ifadesi, beden dili ve genel ortam, "şaka" ya da esprili bir durum ifade etmiyor. Görüntüden anlaşıldığı üzere, durumun kendisi komik, "şaka" değil. Fotoğrafın kendisi bir mizah içeriği taşımamakta.

Resimde, "didem" kullanıcı adına sahip bir Twitter/sosyal medya paylaşımı görülüyor. Paylaşım, insanların sıkıcı veya önemsiz deneyimlerini bile nasıl abartılı ve etkileyici bir şekilde anlatabildikleri hakkında bir şaka içeriyor. Şaka, "Millet en boş anılarını bile ne güzel anlatıyor. Ben dünyayı turlasam 'bi' dolanıp geldik öyle' diye anlatıp bakkala gitmiş izlenimi veririm" şeklinde ifade ediliyor. Bu, insanların yaşadıkları basit deneyimleri bile aşırı dramlarla nasıl süsleyerek anlatabileceklerini, hatta bazen abarttıkları bir deneyimi, sanki büyük bir macera gibi gösterdiklerini vurgulamaktadır. Örneğin, sıkıcı bir alışveriş gezisinin bile 'dünyayı gezmiş gibi' sunulduğu bir espridir. "B ayakkabıları almak için bakkala gittim" yerine daha büyük olaymış gibi anlatmak ve insanları etkilemeye çalışmak ironik bir şekilde eleştiriliyor.

Resimde bir televizyon programından bir sahne var. Üç erkek bir masada oturmuş, birisi konuşurken diğerleri onu dinliyor. Masanın üzerinde mikrofon ve su bardakları gibi nesneler var. Ekranda "22 gün" yazıyor ve sahnenin arkasında "32 gün" yazılı bir logo bulunuyor. Şaka, programın isminin aslında "22 gün" olması gerektiği halde, ekranda "32 gün" yazan bir logo olması. Bu durum, programın yapımında yaşanan bir hatayı veya kaza gibi bir durumu ima ediyor.

Bilale anlatır gibi anlatmış Kaynak

Fotoğrafta, yuvasında bir araya gelmiş sevimli bir grup kanarya var. Kanaryaların kafalarının hepsinin farklı şekillerde olması komik bir durum. Kanaryaların kafalarına farklı şapkalar takılmış gibi görünüyor. Bu durum "Yine mi şapka!" cümlesini akla getiriyor.

Fotoğrafta iki adam bir koltuğa oturmuş konuşuyor. Konuşan adam, memleketi garip bulduğunu ve insanların "susandan korktukları için konuşanı bağırarak susturduklarını" söylüyor. Bu, insanların korkularından dolayı mantıksız davranışlar sergilediğini ve iletişim kuramadıklarını gösteren bir mizah.

Resimde, ince çizimlerle oluşturulmuş, küçük bir adamın yürüdüğü bir çizgi film sahnesi görülüyor. Adam, oldukça basit çizimlerle, bir çubuk tutarak hareket halinde. Sahnenin altında ise "LIFE" (Yaşam) kelimesi yazılı. Bu, hayatın kısa ve basit çizgilerden, anlardan oluştuğu, bir anlamda hızlıca geçtiği ve geçici olduğu fikrini vurgulamaktadır. "Kolaylıkla geçen yaşam" gibi bir anlam çıkarılabilir. Resim, yaşamın geçiciliği ve basitliği hakkındaki bir mizah içeren mesajı iletir. Resimde, ince çizimlerle yapılmış, bir çocuğun yürüdüğü ve "LIFE" (Yaşam) yazısının bulunduğu bir kart görülüyor. Kart, sanki üç boyutluymış gibi, hareketli bir illüzyon yaratacak şekilde katlanmış veya katlanmaya hazır görünüyor. Fikrin/şakanın özü, yaşamın bir yolculuk olduğunu, bazen yolumuza çıkan zorluklar ve olaylar karşısında küçük ve önemsiz görünebileceğimizi, ancak aslında yaşamın büyük ve karmaşık bir yolculuk olduğunun vurgulanmasıdır. Çizimdeki kişi, küçük adımlar atarak uzun bir yolculuğa çıkıyor. "Yaşam" sözcüğünün yerleştirilmesi, bu yolculuğun anlamını ve önemini vurguluyor. Kısacası, yaşamın uzun ve karmaşık bir yolculuk olduğu fakat önemsiz görünebilecek ayrıntılardan oluştuğu mesajını iletmek için kullanılan bir görsel şakadır.

Resimde, bir genç adamın müzik yarışmasında şarkı söylediği bir sahne görüntüsü yer alıyor. Görüntünün arka planı, oldukça eski bir televizyon yayınının kalitesine sahip, koyu mavi tonlarda bulanık ve arka plan kişiler belirsiz. Genç adam, mikrofonla etkileşim halinde, yoğun bir şekilde şarkı söylüyor gibi görünüyor. İşte şakanın özlemi: Genç adamın yüz ifadesi ve vücut dili, ciddi bir şekilde şarkı söylediğini veya performansını ciddiye aldığını gösteriyor. Ancak, görüntünün kalitesi ve arka plandaki bulanıklık, genel izlenimi bir şekilde 'eski ve kötü' bir televizyon yayını izliyormuşuz hissine sokmakta ve şaka bu noktada. İzleyici, genç adamın performansına odaklanmak yerine, görüntü kalitesinin kötü oluşuna odaklanıyor ve gülüyor. Dolayısıyla şakanın esası, eski televizyon yayını kalitesi ve genç adamın ifadesi arasındaki tezatlık. Resimde, bir yarışma programında, muhtemelen müzik yeteneğiyle ilgili bir yarışmada, genç bir adam mikrofon tutarak şarkı söylüyor. Arka planda izleyici kitlesi görünüyor. Fotoğraf, genç adamın, belki de beklenmedik bir şekilde, şarkı söylerken bir an için nefes nefese kalmasıyla ilgili bir espriyi veya mizahı temsil ediyor. Bu, sahnede ya da kameraların önünde performans sergilerken hissedilen baskı ve gerilimi, nefes darlığı gibi fizyolojik tepkilerle komik bir şekilde gösteriyor.

Fotoğrafta aynı adam üç farklı şekilde görünüyor. Birinci fotoğrafta kafasında kulaklık, ağzı kapalı, sanki konuşmasına izin verilmiyormuş gibi bir ifadeyle gözüküyor. İkinci fotoğrafta kafasında kulaklık, gözleri kocaman açılmış, sanki konuşmak için izin bekliyormuş gibi bir ifadeyle gözüküyor. Üçüncü fotoğrafta kafasında kulaklık, elleri açık ve gözlerinde "bana ne" ifadesi ile gözüküyor. Bu üç fotoğraf, sanki adam konuşmak için izin alması konusunda sürekli mücadele ediyormuş gibi bir gösteri sunuyor. Bu fotoğraflar, Türk sosyal medyasında yaygın olarak kullanılan bir "meme" olarak kabul edilebilir. Bu meme, insanların "özgürlüğe kavuşmak" için verdiği mücadeleyi sembolize eder.