Fotoğrafta, şapkalı yaşlı bir adam, koluna taktığı cep saatini göstererek bir şey anlatıyor. Yazıda, adamın oğluna, büyükbabasından kalma, 200 yıllık cep saatini verdiğini, ancak önce oğlunun sokaktaki bir saatçiye giderek saatin ne kadar ettiğini öğrenmesini söylediği anlatılıyor. Bu espri, yaşlı adamın oğluna saatin eski ve değerli olduğunu vurgulamak istediğini ama aynı zamanda oğlunun "değerli" kelimesinin anlamını anlamasını istediğini ima ediyor. Çocuk, saatin ne kadar ettiği hakkında hiçbir fikri olmadan ve ne kadar pahalı olduğunu anlayamadan, ona miras bırakılan saatin değerini gerçekten bilemez. Fotoğrafta, şapkalı yaşlı bir adamın elinde eski bir saat var. Adam, saati oğlunun eski saatini aldığını ve ona 5 dolar verdiğini söylüyor. Daha sonra oğluna müzeye gidip bu saat için kaç dolara satıldığını öğrenmesini söylüyor. Oğul müzeden dönünce "Baba, bu saat için 1 milyon dolar verdiler." diyor. Bu şaka, oğlunun yaşlı babasına eski saatini yeni bir saatmiş gibi satmaya çalıştığı ve babanın bunu fark etmemesi üzerine kurulu. Resimde şapkalı, yaşlı bir adamın siyah beyaz fotoğrafı var. Adamın yüzü ciddi ve düşünceli bir ifadeyle. Resmin altında ise şu yazıyor: "Ve baba oğluna derki; DOĞRU YER SENİN DEĞERİNİ BELİRLER... Doğru olmayan bir yerdaysen ve değerli hissetmiyorsan buna üzülme... Senin değerini kim biliyor seni taktir ediyorsa orası senin için doğru yerdir... Senin için doğru olmayan yerde kalma ! KENDİ DEĞERİNİ BİL ! Sizler değeriniz ne kadar biliyorsunuz?". Bu fotoğrafta bir espri yok, bu daha çok bir ilham verici mesaj, felsefi bir düşünce. Adamın sözleri, kişinin kendi değerini bilmesi gerektiği ve kendisine değer veren insanların yanında olması gerektiği konusunda bir uyarı niteliğinde.

Resimde yaşlı bir adam ve atı var. Adam atını kaybetmiş ve çok üzülüyor. Şaka şu ki, "Yaşlı Adam Atını Kaybetti" diye bir Çin hikayesi var. Bu hikayede yaşlı adam atını kaybetmiş, ama daha sonra bulmuş ve sonunda mutlu olmuştur. Resimde, sınırda yaşayan ve at yetiştirerek geçimini sağlayan yaşlı bir adamı görüyoruz. Atı, sınırın ötesine kaçmış. Fıkra, yaşlı adamın atını yetiştirerek geçimini sağladığı ve atının kaçmasıyla geçimini kaybettiği ironik bir şekilde oynuyor. Resimde üzgün komşuları olan ve bir baston ve bir torba taşıyan yaşlı bir adam görülüyor. Komşuları ona üzgün olduklarını söylüyor ancak adam soruyor, "Benim için iyi bir şey olmadığını nereden biliyorsunuz?". Bu, adamın aslında üzgün olmadığını, sadece komşularının kendi düşüncelerini ona yansıttığını gösteren bir ironi. Resimde, bir adamın yanında iki at bulunmaktadır. Atlardan biri beyaz, diğeri ise kahverengi renktedir. Beyaz atın ön ayakları kırılmış veya eksiktir. Adamın elinde bir çuval ve bir tırmık bulunmaktadır. Bu resimdeki espri, adamın kayıp atını geri bulduğu ve onun yanında bir at getirdiğini gösteren bir bilmeceye dayanmaktadır. Adamın elindeki tırmık, eksik bacaklı atı onarmak için kullanıldığını ima eder. **Şaka şöyledir:** Adam kayıp atını bulmuş ve yanında yeni bir at getirmiştir. Adamın elindeki tırmık, yeni atı "onarılmış" at olarak göstermek için kullanılır. Resimde, yaşlı bir adamı tebrik eden insanlar var. Adamın elinde bastonu ve bir poşeti var. Adam gülümsüyor, ama bir yandan da kaşlarını çatarak "Benim için kötü bir şey olmadığını nereden bilebiliriz?" diyor. Şaka, yaşlı adamın kendini kötü hissetmesine rağmen, insanların onun için mutlu olduğunu ve onun iyi olduğunu varsaydığını gösteriyor. Resimde, yeni atıyla gezintiye çıkan bir oğlan ve bacağını kırmış şekilde yürüyerek eve dönen bir adam var. Şaka, oğlanın atın üzerinde düşüp bacağını kırması ve adamın da onun için endişelenmesiyle ilgili. Adamın bacağını kırması, oğlunun düşmesine bir tepki olarak, bir tür "duygusal" kırılma olarak yorumlanabilir. "Bir gün oğlu yeni atıyla gezintiye çıkmış. Sonra atın düşmüş ve bacağını kırmış." cümlesi kelimenin tam anlamıyla, "oğlan atından düşmüş ve bacağını kırmış" anlamına geliyor. Ancak resmin bağlamı, adamın da bacağını kırdığını göstererek bir kelime oyunu yapıyor. Resimde, üzgün komşuların etrafında, onları görmezden gelen ve "Benim için iyi bir şey olmadığını nereden bilebiliriz?" diye soran yaşlı bir adam var. Adam, komşularının üzülmesinden dolayı rahatsız olmuş ve durumu onun için iyi olmadığını öne sürmüş. Bu durum, yaşlı adamın durumundan habersiz komşuların aslında ona yardım etmek için üzülürken, adamın bunu kişisel bir saldırı olarak algılamasıyla oluşan komik bir durum yaratıyor. Resimde bir adamın, köyünden savaş için asker toplamak amacıyla gelen imparatorun ordusuna katılmadığı gösteriliyor. Çünkü adam sakat ve yürümekte zorlanıyor, yanında da oğlu onu destekliyor. Fıkra, babanın sakat olmasına rağmen savaşta yer almaya hazır oluşunun, oğlunun daha genç ve sağlıklı olmasına rağmen katılmaktan kaçınmasıyla ters düşmesini göstererek komik bir durum yaratıyor. Resimde yaşlı bir adam ve oğlu birlikte yürüyor. Adamın yanında bastonu var ve "Hem kendisi hem de oğlu sakatlığı nedeniyle savaşta hayatta kalmış." yazıyor. Şaka şu ki, oğlu sakat olmasına rağmen savaştan sağ kurtulmuş, yani babasının hayatta kalması oğlunun sakatlığına bağlı. Bu, biraz ironik bir ifade. Resimde, iki adam yan yana yürürken, biri kürek, diğeri ise çatal tutuyor. Arkalarında da üç at var. Fıkranın espri kısmı, kötü şansın iyi şans getirdiğini ve iyi şansın da kötü şans getirdiğini ifade etmesinde yatıyor. Bu sürekli bir döngü ve kimse iyiyi ya da kötüyü tahmin edemez. Fıkra, "kötü şansın iyi şans getirdiğini" ve "iyi şansın da kötü şans getirdiğini" genel geçer bir inanışı ele alıyor. Bu, hayatın döngüsel doğasının ve beklenmedik olayların varlığının bir yansıması olarak görülebilir.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımını gösteren bir ekran görüntüsü var. Paylaşım, "Şeyma" adlı bir kullanıcı tarafından yapılmış ve şu metni içeriyor: "bugün çocuk esirgeme kurumundan bi çocuk yattı servise damar yolu açmak için yanına gittik herkes anne babasının kucağında ağlarken o başını eğip onları izledi. sesini çıkarmayan tek çocuktu. ağlayabilirsin istiyosan dedim elini tutabilir miyim dedi. ömrümden beş yıl gitti." Bu paylaşım, bir çocuk esirgeme kurumuna yapılan ziyarette, çocukların zorluklara karşı gösterdikleri duygusal direnç ve küçük bir çocuğun yetişkinlerin desteğine olan ihtiyacını ince bir şekilde vurgulayan, duygusal bir hikaye anlatıyor. "Beş yıl gitti" ifadesi, çocuğun teselliye ihtiyacı duyduğunu fark eden yetişkinin, çocuğun ruhuna dokunan bu zorlu deneyimi unutamayacağını ve çocuğun kalbinde bir yer edindiğini anlatıyor.

Fotoğrafta, 83 yaşında bir kadın, çocuklar için 1100 adet çoraptan oyuncak bebek diktiğini gösteriyor. Kadının elinde bir bebek, etrafında ise yaptığı tüm bebekler görünüyor. Bu mizah, yaşlı bir kadının çocukları için oyuncak yapmak için çaba göstermesini, hem kendisinin hem de çocukların çok mutlu olmasını ve bunun bir "güzel hikaye" olarak sunulmasını içeriyor. Bu mizahın temeli, "çoraplardan bebek dikmek" oldukça zahmetli bir iş olduğuna ve bu kadar çok bebek dikmenin bir yaşlı kadın için büyük bir çaba gerektirdiğine dayanıyor. Fotoğrafta, elinden gelen her şeyi örerek oyuncak yapan ve onları koltukta sergileyen yaşlı bir kadın görünüyor. Kadının el yapımı oyuncakları çoraplardan yapılmış. Burada anlatılmak istenen espri ise, kadın bir şekilde çorapları oyuncağa dönüştürmüş ve bunlardan birçok şey yapmış. Bu espri "her şeyden bir şey yapılabilir" ya da "çaresizlik icadın anasıdır" gibi bir fıkraya benziyor. İngilizce olarak açıklama yapmamı isterseniz: The photo shows an elderly woman who has made stuffed toys out of everything she can get her hands on and displayed them on a sofa. The woman's homemade toys are made from socks. The joke here is that the woman has somehow transformed socks into toys and made a lot of them. This joke is similar to a joke like "you can make something out of anything" or "necessity is the mother of invention".

Fotoğrafta, okul koridorunun balonlarla dolu olduğunu görüyoruz. Tweet'te, öğrencilere balonlarının üzerine isimlerini yazmaları ve koridora atmaları söylendiği, ancak profesörlerin daha sonra tüm balonları karıştırdığı belirtiliyor. 5 dakikalık bir süre verilmesine rağmen, öğrenciler balonlarını bulamadılar. Bu fotoğraftaki espri, öğrencilere balonlarını bulmalarının neredeyse imkansız olduğunu göstererek, profesörlerin onlara bir şaka yapmış olduğunu ima ediyor. Resimde bir tweet görülüyor. Tweet'te "Bu noktada profesörler, öğrencilere buldukları ilk balonu alıp üzerinde adı yazılı kişiye vermelerini söyledi. 5 dakika içinde herkesin kendi balonu vardı." yazıyor. Bu, öğrencilerin kendi isimleri yazılı balonları bulduklarını, ancak profesörlerin bu balonları öğrencilere verdiği bir aktiviteyi ima ediyor. Bu da profesörün balon dağıtımı olayında öğrencilere yardım ettiğini ve onların balonlarını kendilerinin bulduklarını ima ederek komik bir durum yaratıyor. Fotoğrafta, Emel Hamko'nun Twitter hesabından bir paylaşım görünüyor. Paylaşımda, "Profesörler öğrencilere şunları söyledi: 'Bu balonlar mutluluk gibidir. Herkes kendiinkini ararsa asla bulamayacağız. Ama başkalarının mutluluğunu önemsiyorsak... bizimkini de buluruz.'" yazıyor. Bu espri, insanların kendi mutluluklarını bulmak yerine başkalarının mutluluğunu araştırması durumunda, kendi mutluluklarını da bulabilecekleri fikrine dayanıyor. Kendi mutluluklarını aramaktansa başkalarına odaklanarak, aslında kendi mutluluklarını da fark edebileceklerini vurguluyor.

Fotoğrafta 72 yaşında bir rahip, Bergamo'da yaşayan bir hastaya solunum cihazını vermiş. Hastanın daha genç olduğunu söylemek için resimde rahip, hasta olduğundan değil, yaşlı olduğundan gülümsüyor. Bu bir mizah tweet'i ve rahibin genç hastaya cihaz vererek yaptığı bu jest esprili bir şekilde ele alınmış.

Onur Ozsumbul @onurozsumbull ulan şöyle sevilsek yeterdi be her buluştuğumuzda avuç içlerimi öpüyor 22:00 küçükken annesi kanser...

Resimde, siyah bir arka plan üzerinde beyaz yazı ile bir Twitter gönderisi bulunuyor. Gönderi, "Majesteleri10" isimli bir kullanıcının yaptığı bir şakayı anlatıyor. Şaka, bir arkadaşının eşini kaybetmesinin ardından, psikiyatriste "eşimi unutamıyorum, onu çok özlüyorum" diye gitmesi ve psikiyatristin arkadaşının eşinin onu bir buket çiçekle ziyaret etmesi üzerine, arkadaşının "eşim 18 yıl sonra ilk defa bana çiçek getirdi" diyerek teşekkür etmesiyle ilgili. Bu şaka, psikiyatristin aslında arkadaşının eşinin ruhu olduğunu ve geri dönerek onu ziyaret ettiğini ima ediyor. İronik ve kara mizah içeren bu şaka, Türk kültüründe sıkça kullanılan bir mizah türüdür.

Fotoğrafta, görme yetisini kaybetmiş bir kadının ve eşinin bir fotoğrafı var. Eşi, karısının evinin çevresini binlerce çiçekle donattığını görmek için. Bu durum, görme yetisini kaybetmiş karısının koklayarak çiçeklerin güzelliğini hissetmesini sağlayarak, onu mutlu edecektir. Fıkra, eşin karısının görme yetisini kaybettiği gerçeğini kullanarak bir durum yaratıp, ona güzel çiçekler dikerek onu mutlu etmek ve çevresinin ne kadar güzel olduğunu hissetmesini sağlamasını komik bir şekilde anlatıyor.