Fotoğrafta, üst üste yığılmış dev kitaplardan oluşan bir anıt görülüyor. Kitapların üzerinde ünlü Alman yazarların isimleri yazılı. Anıtın önünde de birkaç kişi geçiyor. Fotoğraftaki espri, dev kitaplardan oluşan anıtı gören insanların, bu kadar büyük kitapları kimin okuyabileceğini merak etmesidir. Bu espri, büyük kitapların okunmasının zor olduğunu, bu nedenle herkesin okuyamayacağını ima eder.

Fotoğrafta, kitaplardan yapılmış büyük bir kule gösteriliyor. Kulede ünlü yazarların isimleri yazılı. Bu isimler, "Abasi Yanik" isimli bir yazarın isimleriyle değiştirilmiş. Bu fotoğrafa baktığımızda, ünlü yazarların eserlerinin "Abasi Yanik" isimli yazarın eserleriyle değiştirildiğini anlıyoruz. Bu durum, "Abasi Yanik"in çok ünlü ve eserlerinin çok okunduğuna dair bir mizah unsuru yaratıyor. Yani fotoğraf, "Abasi Yanik" isimli bir yazarın eserlerinin ne kadar popüler olduğuna dair bir mizahı yansıtıyor.

Resimde, üst üste yığılmış büyük kitaplardan oluşan bir anıt görünüyor. Kitapların üzerine, Alman edebiyatının önemli isimlerinden olan Goethe, Schiller, Kafka, Heine gibi yazarların isimleri yazılmış. Anıtın önünde ise birkaç kişi duruyor. Bu resimde yapılan espri, anıtın, Alman edebiyatının önemli isimlerinin kitaplarının yığılıp, onların "üstüne çıkılıp" ayak basılması anlamına geliyor. Yani "büyük yazarların üzerine çıkmak" anlamına gelen bir espri yapılmış. Fakat resimde anıtın üstünde çıkılan yazarların isimleri yanlış yazılmış. Örneğin "Goethe" yerine "Grass", "Kafka" yerine "Kant", "Schiller" yerine "Seghers" gibi yanlış isimler kullanılmış. Bu da resmin bir tür "yanlış bilgi" esprisi olduğunu gösteriyor. Yani "büyük yazarların üzerine çıkmak" ve "büyük yazarların isimlerini bilmemek" birbirine bağlantılı bir şekilde ele alınmış.

Fotoğrafta, devasa boyutlarda kitaplardan yapılmış bir anıt görülüyor. Anıtın her kitabın üzerine ünlü yazarların isimleri yazılmış. Bu anıtın Berlin'deki "Kitap Anıtı" olduğu düşünülüyor. Bu fotoğrafta mizah, anıtın kitaplardan yapılmış olması ve her kitabın üzerine ünlü yazarların isimleri yazılmış olmasından kaynaklanıyor. Anıt, bu yazarların kitaplarının "dev" olduğunu ve insanların onları okumak için çaba göstermesi gerektiğini sembolize ediyor. Anıt, kitapların önemli olduğunu ve insanların okumaya devam etmesi gerektiği mesajını veriyor. Ancak, anıtın gerçekte kitaplardan yapılmış olmadığını ve sadece kitapları simgelediğini söylemek de mümkündür. Bu, anıtın kitapların önemini ve insanların onları okuması gerektiğini gösterme amacıyla yapıldığını, ancak gerçekte kitaplardan yapılmış olmadığını göstermektedir.