Görselde, 6 Şubat 2023 tarihinde Türkiye'yi vuran depremin ardından etkilenen farklı şehirlerin (Şanlıurfa, Adıyaman, Malatya, Kahramanmaraş, Hatay, Gaziantep, Kilis, Osmaniye, Adana ve Diyarbakır) yıkık binalar ve depremzede insanların görüntüleri yer alıyor. Fotoğraflar siyah-beyaz ve gri tonlarda çekilmiş, depremin yarattığı yıkımı vurguluyor. Görselin altında yer alan "04.17 6 Şubat 2023 unutmayacağız" yazısı, depremin tarihini ve hafızalardan silinmemesi gerektiğini hatırlatıyor. Bu, depremde hayatını kaybedenler ve mağdur olanlar için bir anma ve saygı ifadesi olarak yorumlanabilir. "Unutmayacağız" sözü, o acı dolu günü ve yaşananları gelecekte de hatırlamamız gerektiği mesajını veriyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı ve muhtemelen bu paylaşımın altına konmuş olan bir uçak bileti ve kulaklık gibi eşyaların bulunduğu bir poşet görülüyor. Paylaşımda, depremden önce iptal edilen uçuşunun biletini, aynı havaalanından, aynı tarihte, ancak farklı bir uçakla seyahat ettiğini ve ailesinden ve evinden yoksun olduğunu belirten bir tweet mevcut. Yani, olaylar yüzünden yaşadığı olumsuz duyguları ve travmayı dile getiriyor. "Bugün için uzunca bir yazı yazmak isterdim ama yazacak halim bile yok..." cümlesi ise, yaşadığı durumu anlatmak için kelime bulmakta zorlandığını, duygu ve düşüncelerini ifade etmekte zorlandığını, çaresiz ve üzgün olduğunu vurguluyor. Dolayısıyla, aslında mizahı acı ve üzüntü üzerine kurulu bir durum. Tweetin yazarı olan kişi, dış görünüşte bir uçak bileti ve eşyalarını göstererek bir şekilde "normal" görünmeye çalışırken, içsel acısına ve şaşkınlığına işaret ediyor.

Görüntüde, büyük olasılıkla bir depremin ardından yıkılmış bir şehrin havadan görünümü yer alıyor. Evler, binalar ve altyapı ciddi şekilde hasar görmüş. Yıkık binaların arasında, arazide çok sayıda enkaz ve moloz görülüyor. Yol, sokak ve meydanlar da ciddi hasarlar almış. İnsanların çalıştığı, kurtarma ekiplerinin çalıştığı ve yıkılan binaların etrafında toplanmış izlenimi var. Fotoğrafta bir espri yok. Depremin yıkıcı sonuçları gösteriliyor.

Görüntü, muhtemelen bir depremden sonra bir şehrin üzerinden çekilmiş bir hava fotoğrafı. Evler, binalar yıkılmış, yerleşim alanı harap olmuş. Yıkılan binaların arasında, bazı yerlerde hala dumanlar yükseliyor. Sokaklar, enkaz ve çöplerle dolmuş. Özetle, büyük bir yıkım ve felaket sahnesi. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece bir depremin yol açtığı felaketi gösteriyor. Bu tür resimler, genellikle acımasız bir gerçekliğe işaret eder ve komik bir maksat taşımaz.

Resimde, Antakya şehrinin depremden önce ve sonraki halleri karşılaştırılıyor. Sol tarafta, yoğun bir şekilde evlerin ve binaların bulunduğu, canlı bir şehir görünümü var. Sağ tarafta ise, depremin yıkıcı etkisiyle, çok sayıda binanın yerle bir olduğu, harap bir görüntü hakim. Şaka, depremin Antakya şehrine ve diğer bölgelere verdiği büyük hasarı, görsel bir karşılaştırma ile vurguluyor. İnsanların deprem öncesi hayatlarının ne kadar çabuk ve acımasızca yok edilebileceğine dikkat çekmek için bir üzüntü ifadesi olarak işlev görüyor.

Resimde, depremde hasar görmüş bir binanın enkazı arasında, muhtemelen küçük bir kız çocuğu görünüyor. Çocuğun yüzü, tozlu ve karanlık bir ortamda, ciddi bir ifadeyle görülüyor. Tweetin konusu, depremzedelere yönelik bir duygu aktarımı ve inanç temasıyla bağlantılı bir mizah içermiyor. Aksine, felaket sonrası insanların dayanıklılığı ve kaderle olan mücadelesi hakkındaki bir inanç tespiti ve sorusunu içeriyor. "Yaşam üçgeni suresi 1. ayet" kısmı, kutsal metinlerde geçen "yaşam üçgeni" ifadesinin deprem felaketlerindeki hayatta kalma hikayelerine atıfta bulunarak dramatik bir ifade. "Bir Meleğin gücü, beton bloklardan üstün... Hala iman etmez misiniz?" sorusu ise, doğanın, insanın kontrolünden kaynaklanmayan büyük güçleri ve her şeye rağmen bir umut ışığı arayışı vurguluyor. Tweet'in mizah unsuru yoktur; tamamen duygusal ve durumdan kaynaklanan bir ifadeyle, depremin acımasız gerçekliği ve hayatta kalma mücadelesini konu almaktadır.

The image is a tweet by a user named Damla Sönmez. She's asking a question about taxes. **What the tweet says:** "We paid taxes so the state would protect us during disasters. Of course we're going to ask where are they now? Is the tax money given to the people being given back to the people as a donation? Are citizens being told to give 'donations' while the taxes are collected?" **The Joke (in Turkish):** The humor lies in the implied criticism of the government's handling of tax money, especially in times of need. The tweet suggests that the money collected in taxes isn't being used effectively to provide the necessary support. It's implying the government is not doing its job of providing care and support in times of crisis. The "bağış" (donation) word choice sarcastically highlights the lack of expected results from the taxes collected. The use of rhetorical questions emphasizes the speaker's frustration and skepticism. The overall message is: Where's the care and support promised when we give taxes? In short, the tweet is a sarcastic and critical comment about perceived government inefficiencies and a lack of accountability with public funds.

The image is a tweet. A user named "deniz" (@deluthi) posted a question, "bu kalkmış hali mi?" (Is this how it's recovered?). Below that, a news account (@Haber) retweeted a statement by a politician, Mehmet Özhaseki (member of the AKP party). Özhaseki's statement is: "Our nation and our country should be proud. No country in the world can overcome such a disaster." The joke, or rather, the irony, lies in the context of the disaster being referenced. The tweet, posted likely after a significant disaster (implied by "bu kalkmış hali mi?"), juxtaposes the seemingly arrogant/unsympathetic statement by Özhaseki with the obvious suffering/struggle of the country (as implied by the poster's question). It criticizes Özhaseki's perceived lack of empathy or awareness of the situation, presenting his statement as out of touch with the real problems.

Resimde Recep Tayyip Erdoğan'ın Twitter hesabından bir tweet görünüyor. Tweet'te "Deprem değil bina öldürür, depremle yaşamayı öğrenmemiz ve buna göre tedbirler almamız gerekiyor." yazıyor. Tweetin mizahı, Erdoğan'ın yaptığı deprem sonrası yapı denetimine yönelik yetersizliğe gönderme yapması ve depremin değil, kötü inşaatın öldürdüğüne vurgu yapmasıdır. İnşaat sektöründeki denetim eksikliği, depremlerde büyük hasara ve can kaybına yol açan temel bir faktör olarak kabul ediliyor. Erdoğan'ın bu tweet'i, depremden sonra sorumluluk almamak için, sorunun deprem değil bina olduğunu vurgulayarak, kendini savunma çabası olarak yorumlanabilir.

Resimde, Recep Tayyip Erdoğan'ın 17 Ağustos 2013 tarihinde attığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Deprem değil bina öldürür, depremle yaşamayı öğrenmemiz ve buna göre tedbirler almamız gerekiyor." yazıyor. Bu tweet, 17 Ağustos 1999 Marmara depreminden yaklaşık 14 yıl sonra atılmış olması nedeniyle espri konusu oluyor. Çünkü 1999 depreminden sonra da benzer ifadeler kullanılmış ancak Türkiye'deki yapı denetimi sisteminde önemli bir değişiklik yaşanmamış, depreme dayanıklı binaların inşa edilmesi için yeterli önlem alınmamış ve bu da 2023 depremlerinde ağır sonuçlara yol açmıştır. Dolayısıyla Erdoğan'ın 2013 yılında söylediği sözler, 2023 depremleri sonrası bir kez daha gündeme gelmiş ve "depremden ders almadığımız"ın bir kanıtı olarak değerlendirilmiştir.

Fotoğrafta WhatsApp'tan bir sohbet ekranı görünüyor. Sohbet, depremden etkilenen iki arkadaş arasında geçiyor. İlk mesajda depremzede arkadaşı, yardım talebinde bulunuyor ve "Abla kusura bakma rahatsız ettim ben Gökçe'nin arkadaşıyım sabahtan beri arıyorum ulaşamadım senin durumundan haberin varmı çok merak ettik" diyor. Arkadaşı ise "Kötü ulaşamıyoruz enkazda kardeşimle annem" diye yanıtlıyor. Daha sonra depremzede arkadaşı tekrar mesaj atarak "Halamı cikmadi abla arada ekipleri ordami" yazıyor. Arkadaşı ise "Burada ama sayı yetersiz arayın lütfen bizim için" diyor. Son mesajda ise depremzede arkadaşı "Abla biz kaç kere aradik hicbir yetkili acmiyor" diye umutsuzluğunu dile getiriyor. Şaka, depremzede arkadaşının hala yardım alamamasına rağmen, yardım ekiplerinin hala orada olduğunu ve sayının yetersiz olmadığını söylemesidir. Bu durum, gerçek hayattaki deprem sonrası yaşanan zorlukları ve iletişim eksikliğini ironik bir şekilde gösteriyor.

Resimde, bir apartmanın kapısında bulunan bir not kağıdında, depremzede olan bir kişinin yardım çağrısı yazıyor. Ancak aynı zamanda apartmanın bulunduğu konumun ayrıntılı bir şekilde tarif edilmesiyle depremden etkilenmeyen ve evde kalan birinin duyarsızlığı vurgulanıyor. Fıkra, yardıma ihtiyacı olan biri için, yardım arayışının bile ironik bir şekilde reklam gibi bir duyuruya dönüştüğünü gösteriyor.

Resimde 1985 doğumlu Mehmet Göncüoğlu adlı bir kişinin fotoğrafı var. Yanında da onun depremden kurtarıldığı ve hastaneye kaldırıldığı ancak ailesinin kendisi hakkında hiçbir bilgisi olmadığı yazıyor. Fotoğrafın altındaki yazı bir mizah unsuru olarak kullanılmış ve depremzedelerin genel durumunu yansıtıyor. Çünkü fotoğraftaki kişi, oldukça sağlıklı görünüyor ve sanki normal bir günde yürüyormuş gibi. Bu durum, depremzedelerin ve ailesinin yaşadığı acıyı ve belirsizliği mizah yoluyla ele alan bir gönderme olarak yorumlanabilir.

Resimde, deprem sonrası yaşanan zorluklara dikkat çeken bir yazı yer alıyor. Yazıda, yardımın yetersizliği, insanların zor durumda olmasına rağmen belediyenin yetersizliği ve insanların evlerini terk etmek zorunda kalmaları gibi durumlar dile getiriliyor. Yazının son cümlesi "teşekkürler tekrardan herkese" cümlesi, anlatılan olumsuzluklara rağmen teşekkür edilen bir üslup kullanarak ironik bir mizah oluşturuyor. Bu da olayların acıklı ve ironik bir şekilde ele alınmasını sağlıyor.

Fotoğrafta bir telefon ekran görüntüsü var. Ekranda bir mesajlaşma uygulamasının ekranı görünüyor. Mesajda "Yaşıyorum lütfen yardım edin susuz olduğum için bağırşamıyorum sesim çıkmadığı için herkes gitti dedi. "Akevler mah. 432.sokak torunlar apt. No8 içkapıNO:7 Hatay Antakya Hamis Mertcan Güler +90 538 490 91 51 Teyitli güncel. Enkazda yaşıyor dakikalar önce yazdı nolur" yazıyor. Bu mesajda, telefonun sahibi muhtemelen bir afet bölgesinde mahsur kalmış. Ancak, "Teyitli güncel. Enkazda yaşıyor dakikalar önce yazdı nolur" gibi ifadeler kullanarak sanki telefon sahibi ölmüş gibi bir bilgi paylaşmaya çalışıyor. Bu, bir tür kara mizah örneği olarak görülebilir.

Fotoğraf, yıkılmış bir binanın enkazını gösteriyor. Enkazın altından sesler geldiği, ancak vinç gerekmesi nedeniyle kurtarma çalışmalarının zorlaştığı görülüyor. Yazıda "Sonunda bir ekip çalışıyor. Konya ekibi burada ve gönüllüler. ANCAK sağ tarafta ki koca beton tabaka hala kaldırılabilir değil ona vinç lazım 100 tonluk diyorlar. Onun altında da hayatta insanlar var gündüz sesler duyduk" yazıyor. Şaka, Konya ekibinin genellikle yardıma hızlı gelmesiyle biliniyor ancak enkazın çok büyük ve ağır olması nedeniyle kurtarma çalışmalarının zor olduğunu ve vinç gerektirdiğini ima ediyor.

Resimde bir depremden etkilenen bir binanın önünde bir yardım talebi yazısı var. Yazıda "Enkaz altında canlı var!" yazıyor. Burada yapılan espri, depremden etkilenen binanın "canlı" olmasına rağmen, depremzedelerin kurtarılabilmek için yardım beklemesi. Yani, binanın cansız olması gerekirken, "canlı" olarak nitelendirilmesi, durumun ciddiyetine vurgu yapıyor.

Fotoğrafta depremden sonra yıkılmış bir binanın enkazı ve enkazı kaldırmaya çalışan insanlar görünüyor. Ekranda "Sonunda bir ekip çalışıyor. Konya ekibi burda ve gönüllüler. ANCAK sağ tarafta ki koca beton tabaka hala kaldırılabilir değil ona vinç lazım 100 tonluk diyorlar. Onun altında da hayatta insanlar var gündüz sesler duyduk. " yazısı var. Bu, depremzedelere yardım etmek için Konya'dan gelen ekibin geç gelmesine ve "koca beton tabaka" nın kaldırılması için vinç ihtiyacına vurgu yaparak bir mizah kullanılmıştır. Konya ekibinin ve vincin gelmesi için "umutla bekleniyor" ve "mucizelere ihtiyacımız var" ifadesi kullanılmış. Bu, gerçek bir durumla dalga geçerken aynı zamanda depremzedelere olan destek ve umudu ifade ediyor.

Fotoğrafta, Polatlı Koleji ailesi üyelerinin adresleri ve aile üyeleriyle ilgili bilgiler yazılmış. Ancak adresler, aynı şehri gösteren Antakya/Hatay ve aynı apartman numarasıyla biten 3011. sokak Kule Apartmanı ile bitiyor. Bu durum, Polatlı Koleji ailesinin hepsinin aynı apartmanda yaşadığı ve aile üyelerinin birbirine çok yakın olduğu anlamına geliyor. Bu durum, ironik bir şekilde Polatlı Koleji ailesinin aslında çok kalabalık olduğu ve aynı apartmanda yaşadığı şeklinde yorumlanabilir. Komik olan kısım, aile üyelerinin çok kalabalık olmasına rağmen tek bir apartmanda yaşadıklarını göstermesidir. Bu da Polatlı Koleji ailesinin ne kadar yakın olduğunu ve birbirleriyle nasıl bir uyum içinde yaşadıklarını vurguluyor.

Fotoğrafta, depremzedelere yönelik yardım çağrısı yapılıyor. Yardımın yeterli olmadığı, insanların soğuktan donduğu, çadırların yetersiz olduğu ve cenaze araçlarına ihtiyaç duyulduğu belirtiliyor. Bu çağrıda kullanılan üslup, acil ihtiyaçları abartılı bir şekilde ve ironik bir dille ifade ediyor. "Sadece montlarla insanlar donuyor", "Cenaze nakil araçlarına ihtiyaç var. (Cenaze poşetlerle, arabanın içinde taşınıyor.)" gibi ifadeler, durumun vahametini vurgulamak için kullanılıyor. Bu durumun "şaka" olarak nitelendirilmesi mümkün değil. Çünkü çağrı gerçek bir ihtiyacı dile getiriyor ve insanların zor durumda olduklarını vurguluyor. Ancak kullanılan üslup, ironi yoluyla, insanların ne kadar çaresiz olduğunu daha da etkili bir şekilde göstermeyi amaçlıyor.