Fotoğrafta, "Piyanist" filminin ilham kaynağı olan Yahudi asıllı Polonyalı piyanist Wladyslaw Szpilman'ın iki farklı fotoğrafı görülüyor. Soldaki siyah beyaz fotoğraf, Szpilman'ın daha genç bir halini gösterirken, sağdaki renkli fotoğraf, muhtemelen filmde oynadığı rolü temsil ediyor. Yazının altındaki metin ise, Szpilman'ın hayat hikayesinin "Piyanist" filminde nasıl bir ilham kaynağı olduğunu özetleyen bir açıklama. "Sola kaydırın" ifadesi, fotoğraflara ilgi duyan birine, diğer fotoğrafı daha yakından incelemesi için bir öneri sunuyor. Joke aslında fotoğrafa ve metne dayalı: Filmin gerçek hayattan ilham aldığını vurgulamak için, ilham vermiş olan kişinin geçmişini (siyah beyaz fotoğraf) ve filmin kendisiyle (renkli fotoğraf) karşılaştırmak eğlenceli bir şekilde sunuluyor. "Sola kaydırın" ifadesi ise, okuyucuya filmin konusunu daha derinlemesine incelemeleri için bir çağrı gibi anlaşılıyor. Bilgi verici ve eğlenceli bir şekilde sunulan küçük bir gönderi.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşım, Reşat Nuri Güntekin'e ait olduğu iddia edilen bir söz içeriyor. Söz, ilk izlenimlerin kalıcı ve sonrasında değişmediği fikrini aktarıyor. Şaka, ilk izlenimin o kadar güçlü ve kalıcı olduğu, sonrasında insanların bu ilk izlenime dayalı hislerini hatırlayamayacakları fikrine dayanıyor. Bu, insanların ilk karşılaşmalarda çok önemli kararlar verdiğini ve bu kararların zamanla değiştiğini, ancak bu değişimi unuttuklarını ima ediyor. Bir nevi, ilk izlenimin önemini ve istikrarlılığını vurgulamak için, biraz ironik ve abartılı bir şekilde anlatılmış bir durum.

Resimde, koyu renkli bir takım elbise giyen, piyano başına oturmuş bir erkek görülüyor. Erkeğin kollarının üst kısımları, beyaz bir bantla sarılmış. Bu, olasılıkla Nazi dönemine ait bir kıyafet. Resmin arka planı, o dönemin ev dekorasyonuna işaret ediyor. Fotoğrafın altında yatan şaka, bu tarz bir kıyafetin bir müzikçi için oldukça beklenmedik ve ilginç bir görüntü oluşturmasıdır. Nazi dönemine ait kıyafet ayrıntıları ve piyanonun bulunduğu ortam, fotoğrafı biraz absürt ve ironik kılıyor. Şaka, tarihi bir dönemin, sıradan bir müzik aktivitesiyle tuhaf bir şekilde birleştirilmesini vurguluyor.

Resimde, Twitter'da paylaşılan bir alıntı görülüyor. Alıntı, Reşat Nuri Güntekin'e ait ve "ilk görüşte ya severim, ya sevmem; sonrasında bu ilk hissin değiştiğini hiç hatırlamıyorum" diyor. Bu, romantizm ve ilk izlenimlere ilişkin bir klişe ifadeyi ele alıyor. Joke, ilk izlenimin kalıcı ve sonrasında değişmediği varsayımı ile dalga geçerek, duyguların karmaşık ve zamanla nasıl değişebileceğini vurgulamaktadır. Güntekin'in bu sözüyle aslında ilişkilerde veya duygularda "kalıcı" bir ilk izlenimin olmadığını, zamanla değişebileceğini anlatıyor. Bu nedenle alıntı, insan beklentilerini ve duygularının karmaşık doğasını vurgulayan bir mizah kaynağı.

Fotoğrafta solda Polonyalı Yahudi piyanist ve besteci Wladyslaw Szpilman'ın resmi var. Sağda ise filmde Szpilman'ı canlandıran Adrien Brody'nin resmi var. Altta yazan ise "Yaşadıkları ve hayatı, 'Piyanist' filmine ilham kaynağı olan, Yahudi asıllı Polonyalı piyanist ve besteci Wladyslaw Szpilman'ın hayat hikayesini sizler için derledim. Sola kaydırın." cümlesi. Fotoğraf, Szpilman'ın hayat hikayesini anlatan "Piyanist" filmini Adrien Brody'nin oynadığını ima ederek, "Siz mi Szpilman, yoksa Brody mi?" sorusunu komik bir şekilde soruyor. Yani fotoğraf, Adrien Brody'nin Szpilman'ın kendisi olduğunu ima ediyor. Fotoğrafta ünlü Polonyalı piyanist Władysław Szpilman'ın gençlik fotoğrafı var. Alttaki yazıda, Szpilman'ın Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Polonya'da doğduğu ve piyano eğitimine genç yaşta başladığı belirtiliyor. Daha sonra Berlin'de ünlü öğretmenlerden ders aldığı ve Nazi rejimiyle Polonya'ya dönmek zorunda kaldığı anlatılıyor. Bu espri, Szpilman'ın Nazi rejimi nedeniyle kariyerini yarıda kesip Polonya'ya dönmek zorunda kalmasını ima ederek, "siz bilindiye" ifadesinin anlamsız olduğunu gösteriyor. Kısacası, espri, Szpilman'ın zorlu hayatını ve Nazi rejiminin yıkıcı etkisini ironik bir şekilde kullanarak, "siz bilindiye" ifadesinin anlamsızlığını vurguluyor. Resimde Polonyalı bir piyanist olan Władysław Szpilman'ı gösteriyor. 1935 yılında Varşova Devlet Radyo'sunun piyanisti olan Szpilman, Almanların Polonya'yı resmen işgal ettiği 1 Eylül 1939 tarihine kadar radyoda görev yaptığı işine son verildi. Ailesi ile birlikte yaşamak zorunda kaldığı Varşova Gettosu'nda ilk dönemlerde lokantalarda piyano çaldı. 1942 yılında Almanlar, Avrupa'da kurdukları gettolardan toplama kamplarına büyük sevkler başlattılar. Auschwitz'ten sonra en çok ölümün yaşandığı Treblinka toplama kampına ise sadece iki gettod an sevkıyat yapılıyordu; biri, yine Bialystok, diğeri ise Varşova. Bu resimdeki espri, Władysław Szpilman'ın bir piyanist olması ve Almanların gettolardan toplama kamplarına yaptığı sevklerde, "piyano çalmasını istedikleri" için, Szpilman'ın bir "sevk malzemesi" gibi "sevk edilmemesine" işaret ediyor. Resimde bir adam piyano çalıyor. Bu adam, gerçek hayatta Polonyalı bir piyanist olan ve "Piyanist" filminde rol alan Wladyslaw Szpilman'ı canlandırıyor. Resmin altındaki yazı ise Szpilman'ın savaş sırasında yaşadığı bir olayı anlatıyor. Alman subayı Szpilman'a yiyecek ve giyecek sağlayarak hayatını kurtardıktan sonra 1945 yılında savaşı sona ermesinden sonra Szpilman, Varşova Radyosu'ndaki işine geri dönüp 6 yıl önce yarım bıraktığı "Nocturne in c sharp minör"ü çalıyor. Fıkra, Szpilman'ın 6 yıl önce yarım bıraktığı bir parçayı çalmasıyla ilgili. Aslında bu bir fıkra değil, Szpilman'ın hayatını anlatan bir alıntı. Fotoğrafta, piyanonun başında oturan ciddi görünümlü bir adam var. Fotoğrafın altındaki açıklama, adamın savaştan sonra işkence gördüğünü ve 25 yıl hapis cezasına çarptırıldığını, bunun nedeninin de "işlediği suçlardan ötürü savunma hakkı yoktur" maddesi eklenmesi olduğunu söylüyor. Bu, açık bir şekilde bir mizah. Fotoğrafın mizahı, adamın piyanonun başında oturan, sakin ve ciddi bir ifadeyle olması ve altındaki mizahın bununla bir tezat oluşturması. Fotoğrafta Nazi subayı Wilhelm Hosenfeld görülüyor. Hosenfeld, Polonyalı piyanist Władysław Szpilman'ı hayatını kurtaran kişidir. Ancak "Milletlerarası Erdemli İnsan" nişanını alan 5 kişiden biridir. Diğer 4 kişi, Oskar Schindler, Karl Plagge, Albert Göring ve John Rabe'dir. Şaka, bu kişilerin Nazi rejiminin önemli isimleri olması ve savaş suçlarından sorumlu tutulmalarıdır. Yani "Milletlerarası Erdemli İnsan" nişanını aslında bir savaş suçlusu alıyor gibi bir ironi vardır. Aynı zamanda Hosenfeld'in Szpilman'ı kurtarmasının Nazi rejimi için bir zorunluluktan ziyade kişisel bir tercih olduğu, bu yüzden "Erdemli İnsan" gibi bir unvana layık olup olmadığı da tartışma konusu. Bu fotoğrafta "Piyanist" filminin afişi ve filmin esas karakteri olan Władysław Szpilman'ın resmi yer alıyor. Altında da Szpilman'ın hayatına dair bazı bilgiler bulunuyor. Burada yapılan espri, filmdeki karakterin yaşadığı acıları ve trajedileri bildiğimiz halde, Szpilman'ın hayatını 88 yaşında tamamlamasını ve hayata veda etmesini "veda eder" diye ifade etmesi. Bu espri, trajik bir olayı hafifleten ve bir şekilde şakaya dönüştüren bir ifadeyle anlatmış.

Resimde iki adam var. Sağdaki adam solundakine bakıyor. Sağdaki adamın yüzünde şaşkın ve korkmuş bir ifade var. Solundakinin yüzünde ise kötü bir sır saklayan bir ifade var. Bu resimdeki espri, solundakinin sağdakine bir şey yaptığını ve sağdakinin de bunu yeni fark etmesi ve korkmasıdır. Espriyi Türkçede şöyle açıklayabiliriz: Resimde, sol taraftaki adamın sağ taraftakine bir şey yaptığını ve sağ taraftakine de bunu yeni fark ettiği için korkmuş gibi baktığını görüyoruz. Sol taraftaki adam ise kötü bir şey yaptığı için sır saklayan bir ifadeye sahip.

Fotoğrafta iki genç adam kırmızı bir arabanın üzerinde duruyor. Sol taraftaki adam İngiliz bayrağı desenli bir tişört giymiş ve sağdaki adam ise kahverengi bir atlet giymiş. Sağdaki adamın sol elinde bir haç kolye görünüyor. Fotoğrafın altındaki yorumda "korhanallp +Aşkım piyano çalabiliyormusun -Tabi aşkım nerden" yazıyor. Bu yorumdaki espri, sağdaki adamın kolyesinin bir haç olmasına dayanıyor. "Nerden" sorusuna, "Tanrı'dan" diye cevap verilmek isteniyor. Yani espri kolyenin dini bir sembol olması üzerinden yapılmış.