Bu fotoğrafta dışarıda, güneşli bir günde parkta veya bir meydanda oturan iki kişi görülüyor. Ön planda, gri saçlı ve kısa sakallı bir adam, ciddi ve biraz yorgun bir ifadeyle ileriye bakıyor. Sağ tarafta ise kırmızı desenli bir elbise giymiş birinin kolu ve eli görünüyor; bu kişi adama bir şeyler anlatıyor gibi el kol hareketi yapıyor. **Espriyi şu şekilde açıklayabilirim:** Fotoğraftaki espri, adamın yüz ifadesindeki **"duyarsızlık"** veya **"pes etmişlik"** durumundan kaynaklanıyor. Yanındaki kişi muhtemelen çok heyecanlı bir şekilde bir şey anlatıyor, bir hikaye paylaşıyor veya sürekli bir şeyler söylüyor; ancak adam o kadar çok şey dinlemiş veya o kadar yorulmuş ki, artık sadece boş bakıyor. Yani espri, **"anlat anlat, artık umurumda değil"** ya da **"konuşan kişinin bitmek bilmeyen enerjisi karşısında tamamen enerjisini kaybetmiş birinin yüzü"** üzerine kurulu. Adamın ifadesi tam bir "Hayatın yükü omuzlarımda" veya "Lütfen artık sus" bakışını yansıtıyor.