Resimde, eski ve yeni nesil oyun geliştiricilerinin karşılaştırmalı bir mizah görseli var. Sol tarafta, kaslı bir figür, 8 bitlik bir oyun konsolu (N64 gibi) ve yanında 800 MB'lık bir oyun kartuşu görülüyor. Yazıda, o dönemin oyun geliştiricilerinin 64 MB'lık bir kartuşa tam hareketli video klipler ve tüm oyun içeriğini nasıl sığdırdıklarını anlatıyor. Yani, o dönemde teknolojik kısıtlamalara rağmen harika oyunlar yapıldığı vurgulanıyor. Sağ tarafta ise, zayıf bir figür ve 300 GB'lık bir oyun kutusu bulunuyor. Yazıda, günümüzün oyun geliştiricilerinin 300 GB'lık oyunlara sahip olmalarına rağmen yine de aynı kaliteyi sunamadıkları veya eski nesil oyunlardaki özveride bulunmadıkları ima ediliyor. Özetle, resim, eski oyunların daha az veriyle daha fazla şey yapabilme yeteneğini, günümüzün oyunlarının ise devasa dosyalara sahip olmasına rağmen, görsel olarak aynı kalitede olmamasına veya o eski özveriye sahip olmamasına bir gönderme yaparak eski zamanların oyun geliştirme teknolojisine bir nostaljik bakış sunuyor. Mizah, teknolojik gelişmeye rağmen kalitenin kaybedildiği veya önemsizleştirildiği fikrine dayanıyor.