Fotoğrafta, eski bir okulda, muhtemelen fakir bir bölgede, öğrenciler ve öğretmen görülüyor. Çocuklar, tahta sıralar üzerinde oturmuş, ders çalışıyorlar veya bir görevde bulunuyorlar. Öğretmen ise, öğrencilerinin etrafında dolaşıyor. Önemli olan, çocuklardan birinin ayaklarının çıplak olması ve odanın oldukça basit ve mütevazı bir şekilde döşenmiş olması. Ayrıca, bir odanın içinde soba bulunması da dikkat çekici. Fotoğrafın espri unsuru, fakirlik, yoksulluk ve basit yaşam koşullarını vurguluyor. Çıplak ayaklar, eski ve basit eşyalar ve mütevazı bir sınıf ortamı, o dönemdeki eğitim ve yaşam koşullarını oldukça gerçekçi bir şekilde yansıtıyor. Bu durum, "çıplak ayakla okula gidilir" sözüne benzeyen bir ironi içeriyor. Çünkü çıplak ayakla okula gitmek, o dönemin imkânları hakkında bir fikir veriyor. Yani, fotoğraf, o dönemin fakirliği ve yoksulluğu ile ironik bir şekilde eğlendiriyor.