Bu fotoğrafta, bir spor salonunda veya benzeri geniş bir alanda iki adam görünüyor. Ön plandaki sakallı adam, arkasındaki adamın kolunu tutarak onu sanki bir şeyi engelliyormuş ya da onu durduruyormuş gibi tutuyor. **Espri şu noktada yatıyor:** Görseldeki adamların duruşu ve yüz ifadeleri, sanki ön plandaki adam çok ciddi birine bir şey anlatıyormuş ya da onu bir yere götürüyormuş gibi görünüyor. Ancak arkadaki adamın yüzü tamamen yere bakıyor ve çok üzgün veya pes etmiş bir ifadeye sahip. Espri, ön plandaki adamın büyük bir özgüven ve kararlılıkla (sanki çok önemli bir görevdeymiş gibi) hareket ederken, arkadaki adamın "benimle ne yaptığınızı anlamıyorum" ya da "hayatımın en utanç verici anını yaşıyorum" der gibi çaresizce boyun eğmesi arasındaki tezatlıktan kaynaklanıyor. Yani, bir taraf çok ciddiyken diğer tarafın tamamen "bitmiş" olması komik bir durum yaratıyor.