Görüntüde, bir alışveriş caddesinde, muhtemelen bir röportaj sırasında, bir adamın mikrofonla konuştuğu ve karşısında başka bir adamın durduğu bir sahne var. Adamın üzerindeki maske, bir de röportaj yapanın kulaklıklı olduğu görülüyor. Etrafta, giyim mağazaları ve iş yerleri var. Adamın, röportaj alan kişinin görece daha yaşlı olduğunu, koyu renkli güneş gözlüğü taktığını ve açık beyaz bir gömlek giydiğini görüyoruz. Komiklik, görünüşe göre röportajın konuya dair bir espri unsuru taşımadığı ve belki de röportajın amacı veya içerikle ilgili bir belirsizlik/anlamsızlık yaratıyor. Yani espri, olayın kendisi, yani "röportaj" içinde yatıyor; röportajın özünde, somut bir konu, bir espri unsuru yokmuş gibi görünüyor. Beklenmedik bir şekilde yaşlı adam konuşurken, belki beklenmedik bir konu veya soruyla karşılaşmış olabiliyor. İzleyecek kişi, röportajın konusunu ve görüntünün espri unsurunu kendi yorumu ve beklentileriyle anlamlandıracaktır. İzleyici, röportajın neden ve nasıl bu kadar anlamsız kaldığını düşünür. Görüntüde, bir alışveriş caddesinde, muhtemelen röportaj yapan bir gazeteci/haber spikeri ve röportaj yapılan kişi görünüyor. Röportaj yapılan kişi beyaz gömlek ve pantolon giymiş, güneş gözlüğü takmış, ve göğsünün üst kısmına doğru ellerini koymuş. Gazeteciden birisi mikrofon tutuyor. Arka planda çeşitli mağazalar ve insanlar var. Gazeteciden birinin yüzünde maske var, yani muhtemelen koronavirüs salgını sırasında gerçekleşmiş bir sahne. Mizah, muhtemelen röportaj yapılan kişinin göğsüne doğru ellerini koyma şeklinin ve duruşunun, ciddi ve düşünceli görünmesine rağmen, biraz abartılı ve komik gelmesinden kaynaklanıyor. Durum, belki de röportaj yapılan kişi, sorulan soruya karşı duygusal bir tepki veriyordur gibi yanlış bir izlenim yaratmak için tasarlanmış bir komedi olabilir. Ya da, oldukça samimi konuşuyormuş gibi görünerek, durumun biraz abartılı ve komik olması kasıtlıdır. Tam olarak neyin komik olduğuna bakmak gerekiyor ama genellikle beklenmedik bir jest ya da duruş komedi unsurunu doğurur.