Fotoğrafta Atatürk heykeli ve yanına yaklaşmış, elini uzatıp Atatürk'e dokunmaya çalışan bir kız çocuğu bulunuyor. Bu fotoğrafın espri konusu, Atatürk'e dokunmaya çalışan kız çocuğunun Atatürk'ün heykel olduğunu bilmemesi veya fark etmemesi. Atatürk'ün çok büyük bir lider ve heykelinin de ona olan saygıdan dolayı dokunulmaması gerektiği bilinci, çocukta henüz oluşmamış gibi duruyor. Espri, çocuğun masumiyetini ve Atatürk'e olan sevgi ve saygısını, heykeli gerçek Atatürk sanarak göstermeye çalışıyor. Fotoğrafta, Atatürk'ün heykeli ve önünde bir kız çocuğu var. Kız çocuğu, Atatürk'ün yüzüne dokunarak ona "Baba" der gibi bakıyor. Bu, Türk kültüründe Atatürk'ün "ulu önder" olarak kabul edilmesi ve ona saygı gösterilmesi nedeniyle ironik bir durum yaratıyor. Kız çocuğunun bu hareketi, Atatürk'e olan saygının aşırıya kaçtığını ve korkunç bir tablo olarak gösteriliyor. Atatürk'e "baba" denmesi ve ona dokunması çok ayrıcalıklı bir şey olarak algılanıyor. Bu nedeniyle fotoğraf mizah oluşturuyor. Resimde, Atatürk'ün heykeli ve onu öpmeye çalışan bir çocuk görünüyor. Bu resimde Atatürk'ün yaşayan bir insan olmadığı, ancak çocuk onun yaşayan bir insanmış gibi davranıyor. Dolayısıyla espri Atatürk'ün heykelinin yaşayan bir kişi olmadığı halde, onu sanki canlıymış gibi öpmeye çalışılmasıyla ortaya çıkıyor. **Espriyi Türkçede şöyle ifade edebiliriz:** "Atatürk heykelini öpen çocuk, Atatürk'ün hala hayatta olduğunu düşünüyor."