Fotoğrafta, bir adam iki ayrı karede farklı pozlarda oturuyor. İlk karede, "Bir insanı 40 yıl sırtında taşı." yazıyor. İkinci karede ise, "Sonra 1 gün indir." yazıyor. Bu mizah, ağır bir yükü uzun süre taşıyan kişinin, bir gün bile olsa o yükten kurtulmasının ne kadar değerli olacağını vurgulamaktadır. Fotoğrafta bir adam oturmuş, gülümseyerek kamera karşısında konuşuyor. Adamın elbiseleri ve oturduğu yerler gösterişli. Alttaki yazıda "Bu beni 40 yıl taşıdı demez. 1 gün indirdi der." yazıyor. Şaka, insanların gösterişli eşyalarını övgüyle göstermelerini ancak eşyaların günlük kullanımda pratikliğini görmezden gelmelerini ele alıyor. Adam, elbiselerinin lüks olduğunu ve uzun yıllar kullanımını gerektirdiğini vurguluyor, ancak elbiseleri günlük yaşantısında pratik olmayabilir. Bu nedenle, bir günlük kullanımda sorun yaratan bir şeyi "indirmek" yerine, yıllarca kullandığı gösterişli eşyalarına odaklanıyor. Fotoğrafta, yaşlı bir adam oturmuş ve bir şeyler anlatıyor. İki fotoğrafta da aynı adam ve aynı cümleler var. Görüntüler aynı ancak cümleler farklı. İlk cümle: "Böyledir işte insanoğlu." İkinci cümle: "Yapılan iyiliğin nankörüdür." Bu fotoğrafların yarattığı mizah, ilk cümlede insanoğlunun kötü özelliklerine vurgu yaparken, ikinci cümlede de bu kötü özelliğin aslında yapılan iyiliğe karşı nankörlük olduğu ima edilmesinden geliyor. Bu durum insan doğasının çelişkili yönünü ve nankörlüğün yaygınlığını ironik bir şekilde ortaya koyuyor.