Resimde, geleneksel bir yöntemle tahıl öğüten yaşlı bir kadın ve erkek görülüyor. Kadın ve erkek, geleneksel taş değirmenle tahılları öğütüyorlar. Ortam, geleneksel bir ev ortamını ve yaşlı çiftin geleneksel bir şekilde yaşamlarını sürdürdüklerini gösteriyor. Mizah, modern teknolojinin yokluğunda ve bu kadar emek isteyen eski yöntemlerle, tahıl öğütme eyleminin, zaman ve çaba gerektiren zorlu bir görev olduğunu vurgulamaktadır. Bu görüntü aynı zamanda geleneksel yaşam tarzına ve becerilere bir saygı ifadesi olarak da yorumlanabilir. "Eski usul"un getirdiği zorluk, mizahın kaynağı. Resimde, toprak zeminde, geleneksel bir taş değirmenle tahıl öğütüyorlar. Bir kadın ve bir erkek, el değirmeninde tahılı öğütüyorlar. Kadın, geleneksel kıyafetler içinde. Görüntü, eski usullerle yapılan iş ve yaşama dair bir sahne. Mizah, bu kadar eski bir yöntemle tahıl öğütme eyleminin, günümüzde kullandığımız teknolojik gelişmiş değirmenlerle karşılaştırıldığında komik bir durum oluşturması. Tahıl öğütme işleminin gelenekselliğinin ve hala sürdürülmesinin bir göstergesi olan bu görüntü, aynı zamanda teknolojik ilerlemeyle beraber yaşanmış olan kültürel ve sosyal değişimi de vurguluyor. "Eski usul, yenilikçi yöntemle" tarzında bir mizah var diyebiliriz. Ancak mizahın tam olarak "çarpıcı" tarafı, tam olarak fotoğrafın içeriğine bakarak, tamamen anlaşılamaz, çünkü konunun mizahı oldukça ince bir şekilde sunuluyor.