Fotoğrafta bir tweet var. Tweet'te şu yazıyor: "Oğlana bugün yuvada "oyuncak bulamayan çocuklar da var" teması anlatılmış. Oğlan "otobüse binip rossmann'a gitsinler orda arkada oyuncak reyonu var" diye akıl vermiş. Evde mini bir Asrın Tok mu yetiştirdik naptık nerde yanlış yaptık bilemiyorum" **Şakanın Açıklaması:** Buradaki mizah, çocuğun "oyuncak bulamayan çocuklar var" konusunu anlamlandırma biçiminden kaynaklanıyor. Yetişkinler bu sözle, sahip olunamayan şeylerin değerini anlamayı ve şükretmeyi öğretmeye çalışıyorlar. Ancak çocuk, bu mesajı tamamen somut ve pratik bir şekilde yorumluyor. Oyuncak alamayan bir çocuğun durumunu, oyuncakların bulunduğu bir yere (Rossmann mağazasına) ulaşarak çözebileceği fikrine kapılıyor. Çocuğun verdiği "çözüm", yetişkinlerin öğretmek istediği ahlaki dersle tamamen alakasız ve kendi basit mantığına dayanıyor. Bu beklenmedik ve "çocukça" çözüm, tweet'i paylaşan kişiyi şaşırtıyor ve "nerde yanlış yaptık" diye espri yapmasına neden oluyor. Yani yetişkinlerin vermek istediği soyut dersin, çocuğun somut düşünce yapısıyla nasıl farklılaştığını gösteriyor. Bu da ironik ve komik bir durum yaratıyor.