Fotoğrafta, dikenli teller arkasında duran bir asker ve küçük bir çocuk görülüyor. Asker, çocukla karşılıklı duruyor ve çocuk, askerin yaklaştığını görür gibi ellerini yukarı kaldırıyor. Fotoğrafın ironisi, askerin ve duvarın arkasındaki çocukların yaşamlarının ayrılmasını veya bölünmüş bir toplumun sembolünü temsil etmesidir. Dikenli teller, çocuk ile asker arasında, hatta belki de bir ülkenin veya toplumun farklı kesimleri arasında bir engelli temsil eder. Çocuk, askerden ve duvarın ötesinden bir şeyler almak ya da yardım istemek için ellerini uzatmış gibi görünmektedir. Oysa asker bu talebe ya da şefkate tepki vermemektedir. İronik olan, askerin çocukla ilgilenmemesi veya engelin kalıcı olmasıdır. Bu, o dönemde sıkça yaşanan sosyal veya siyasi ayrımcılıkları, acımasızlığı ve duvarlar tarafından yaratılan engelleri eleştiren bir ifade olabilir.