Resimde, İbn Haldun ile bir çocuğun oturmuş kitap okuduğu bir sahne görünüyor. İbn Haldun, çocuğun eğitimi hakkında düşünceli bir şekilde bakıyor. Yazıdaki espri, İbn Haldun'un çocukları terbiye etmeye çalışmanın boşa bir çaba olduğunu, çünkü zaten kendimize benzeyeceklerini söylüyor. Bu nedenle kendimizi terbiye etmenin yeterli olacağını vurguluyor. Espri, çocukların ebeveynlerinin özelliklerini ve davranışlarını öğrendiğini ve benzer şekilde davranmaya yatkın olduğunu anlatan bir söz oyununa dayanıyor.