Fotoğrafta, bir köpeğin fotoğrafının, aynı modelde ve renklerde olan bir koltuğa tutturulmuş hali görüyoruz. Fotoğraftaki köpek, koltuğun üzerine uzanmış pozisyonda dururken, gerçek hayattaki köpek, koltuğun altına saklanmış. Bu mizahın esası, "Bir anın değerini hiçbir zaman bilemeyiz, taki bir hatıra olana kadar" sözünün, fotoğraf ve gerçek hayattaki köpeğin durumu ile ironik bir şekilde örtüşmesi. Fotoğraftaki köpek, geçmişte koltuğun üzerine uzanmış halde mutlu bir anı hatırlıyor. Ancak gerçekte, köpek o anı hatırlamak yerine, koltuğun altına saklanmayı tercih etmiş. Bu, insanların geçmişe özlem duyma eğilimini, aslında geçmişin her zaman olduğundan daha mükemmel olmadığını hatırlatarak ele alıyor.